Οι διαδρομές του μαύρου χρήματος στο Χωριάτικο, ο ρόλος των αχυρανθρώπων και η μαφία των παραλιών στη Ρόδο

Νέα στοιχεία έρχονται στο φως για την υπόθεση μεγάλης φορολογικής απάτης με επίκεντρο την αλυσίδα φούρνων «Χωριάτικο». Οι έρευνες των Αρχών αποκαλύπτουν ένα σύνθετο δίκτυο εταιρειών, παρένθετων προσώπων, τραπεζικών λογαριασμών στο εξωτερικό και επιχειρηματικών δραστηριοτήτων που φέρεται να είχε απλωθεί σε ολόκληρη την Ελλάδα, από την Αττική και την επαρχία έως τη Ρόδο και τη Μύκονο.

Στο επίκεντρο βρίσκεται ο φερόμενος ως εγκέφαλος της οργάνωσης, ο οποίος, σύμφωνα με τα μέχρι τώρα στοιχεία, χρησιμοποιούσε αχυρανθρώπους για να εμφανίζει άλλους ως ιδιοκτήτες και διαχειριστές των επιχειρήσεών του. Παράλληλα, εκατομμύρια ευρώ φέρεται να διοχετεύονταν μέσω λογαριασμών σε χώρες του εξωτερικού και εταιρειών-κελυφών, με στόχο να αποκρύπτονται από τις ελληνικές φορολογικές Αρχές.

Το δίκτυο των 433 επιχειρήσεων και των αχυρανθρώπων

Η οργάνωση φέρεται να είχε υπό τον έλεγχό της περίπου 433 επιχειρήσεις, μεταξύ των οποίων καταστήματα εστίασης, φούρνοι, εταιρείες μίσθωσης προσωπικού και επιχειρήσεις σε δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς. Ο κεντρικός συντονισμός γινόταν από γραφεία στην Αττική, όπου λειτουργούσε ένα άτυπο λογιστικό και διοικητικό κέντρο.

Σύμφωνα με την έρευνα, στο σύστημα συμμετείχαν περισσότεροι από 100 αχυράνθρωποι. Ο ρόλος τους ήταν να εμφανίζονται ως διαχειριστές ή ιδιοκτήτες εταιρειών, να ανοίγουν τραπεζικούς λογαριασμούς, να υπογράφουν συμβάσεις και να αναλαμβάνουν τυπικά την ευθύνη για τη λειτουργία των καταστημάτων. Στην πράξη, όμως, οι αποφάσεις φέρεται να λαμβάνονταν από άλλα πρόσωπα.

Ανάμεσα στους ανθρώπους που φέρονται να είχαν ειδικό ρόλο στην οργάνωση περιλαμβάνονται πρόσωπα με διασυνδέσεις στον υπόκοσμο, αλλά και πρώην συνδικαλιστής. Οι αρμοδιότητές τους φέρεται να περιλάμβαναν την εποπτεία καταστημάτων, τη δημιουργία νέων νομικών προσώπων, την εξεύρεση παρένθετων προσώπων και την καταβολή των χρημάτων σε όσους δέχονταν να χρησιμοποιηθούν ως αχυράνθρωποι.

Πώς χρησιμοποιούνταν οι αχυράνθρωποι

Ο μηνιαίος «μισθός» των αχυρανθρώπων φέρεται να ανερχόταν περίπου στα 1.000 ευρώ. Σύμφωνα με τα στοιχεία της δικογραφίας, αναζητούνταν άτομα με σοβαρά οικονομικά ή κοινωνικά προβλήματα, προβλήματα υγείας, περιορισμένη δυνατότητα αντίδρασης ή πλήρη άγνοια για το εύρος των ευθυνών που αναλάμβαναν.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, σύμφωνα με την έρευνα, χρησιμοποιήθηκαν ακόμη και στοιχεία νεκρών ή ανύπαρκτων προσώπων. Με αυτόν τον τρόπο ιδρύονταν ΙΚΕ, ανοίγονταν τραπεζικοί λογαριασμοί και ξεκινούσε η λειτουργία καταστημάτων, ενώ ο πραγματικός έλεγχος παρέμενε σε άλλα μέλη της οργάνωσης.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση καταστήματος υγειονομικού ενδιαφέροντος στην Καλλιθέα. Εκεί, γυναίκα που φέρεται να συμμετείχε στην οργάνωση εμφανίζεται να επικοινωνεί με λογιστικό γραφείο για την εικονική πρόσληψη προσώπου ως διευθυντικού στελέχους. Η συγκεκριμένη πρόσληψη θα δημιουργούσε την εντύπωση ότι το πρόσωπο είχε επίσημη θέση στην επιχείρηση, χωρίς να έχει πραγματική καθημερινή παρουσία ή ουσιαστικές αρμοδιότητες.

Οι οικονομικές απώλειες για το Δημόσιο

Η έρευνα, η οποία καλύπτει περίοδο περίπου δέκα ετών, καταγράφει σημαντικές οικονομικές υποχρεώσεις και φερόμενες φορολογικές παραβάσεις. Μεταξύ άλλων, εξετάζονται:

– Εργοδοτικές εισφορές περίπου 38,8 εκατομμυρίων ευρώ.
– Οφειλές από επιστρεπτέες προκαταβολές και φόρους μισθωτών υπηρεσιών ύψους περίπου 38 εκατομμυρίων ευρώ.
– Απόκρυψη φορολογητέας ύλης περίπου 43 εκατομμυρίων ευρώ, που αφορά ΦΠΑ, φόρο εισοδήματος και άλλες φορολογικές υποχρεώσεις.

Οι Αρχές εξετάζουν αν οι οφειλές δημιουργούνταν συστηματικά μέσω εταιρειών που στη συνέχεια αδρανοποιούνταν ή έκλειναν, αφήνοντας τα χρέη στους αχυρανθρώπους. Οι τελευταίοι, σύμφωνα με τα στοιχεία, δεν διέθεταν περιουσία, με αποτέλεσμα το Δημόσιο να αδυνατεί να εισπράξει τα ποσά.

Η δίωξη για μαστροπεία και οι καταγγελίες για trafficking

Η υπόθεση δεν περιορίζεται στη φορολογική απάτη και στο ξέπλυμα χρήματος. Οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν επίσης κατηγορίες για μαστροπεία, ενώ η έρευνα ξεκίνησε, μεταξύ άλλων, από καταγγελίες για εκμετάλλευση αλλοδαπών γυναικών με το πρόσχημα της νόμιμης εργασίας.

Οι γυναίκες φέρεται να οδηγούνταν σε κλαμπ στριπ σόου που λειτουργούσαν στην Αττική και τη Μύκονο. Παράλληλα, οι Αρχές εξετάζουν ενδεχόμενη εμπλοκή αστυνομικών και άλλων δημοσίων λειτουργών. Καταθέσεις και τηλεφωνικές συνομιλίες φέρεται να συνδέουν διάφορα μέλη της οργάνωσης με τη διαχείριση προσωπικού, τη μεταφορά εργαζομένων και την εξεύρεση γυναικών για συγκεκριμένα καταστήματα.

Οι λογαριασμοί στο εξωτερικό και το ξέπλυμα χρημάτων

Για τη μεταφορά και απόκρυψη των εσόδων, η οργάνωση φέρεται να χρησιμοποιούσε τραπεζικούς λογαριασμούς στην Ιρλανδία, τη Δανία, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Κύπρο. Ορισμένοι λογαριασμοί συνδέονταν με POS καταστημάτων, ενώ τα χρήματα στη συνέχεια μεταφέρονταν σε εταιρείες-κελύφη και εμφανίζονταν ως έσοδα από δραστηριότητες στο εξωτερικό.

Σε τρεις λογαριασμούς στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Κύπρο εντοπίστηκαν περίπου έξι εκατομμύρια ευρώ. Τους λογαριασμούς διαχειρίζονταν δύο αλλοδαπές γυναίκες, από τις οποίες η μία φέρεται να έχει διαφύγει στη Γερμανία και η άλλη στη Ρουμανία. Σε άλλη περίπτωση, λογαριασμός που εντοπίστηκε στην Πάτρα φέρεται να συνδεόταν με τη σύζυγο του αρχηγού, ενώ πραγματικός δικαιούχος εμφανιζόταν ο ίδιος.

Η μεθοδολογία της «μαφίας των παραλιών» στη Ρόδο

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η δραστηριότητα της οργάνωσης στη Ρόδο, όπου φέρεται να είχε αναπτύξει ειδική μεθοδολογία για την εκμετάλλευση παραλιών και την ανάπτυξη επιχειρήσεων με ξαπλώστρες.

Η οργάνωση συμμετείχε σε πλειοδοτικούς διαγωνισμούς της Κτηματικής Υπηρεσίας και της ΕΤΑΔ, καταθέτοντας προσφορές που ήταν εξαιρετικά υψηλές και συχνά ασύμφορες για τους υπόλοιπους ενδιαφερομένους. Για παράδειγμα, παραλία με τιμή εκκίνησης 100.000 ευρώ μπορούσε να κατοχυρωθεί για ένα εκατομμύριο ευρώ και για τρία χρόνια, μέσω εταιρείας που εμφανιζόταν να ανήκει σε αχυράνθρωπο.

Στη συνέχεια καταβαλλόταν συνήθως μόνο η πρώτη δόση. Οι επόμενες οφειλές συσσωρεύονταν, ενώ προς το τέλος της μίσθωσης βεβαιώνονταν στην αρμόδια ΔΟΥ. Όταν ξεκινούσε η διαδικασία αποπομπής, η εταιρεία αναστελλόταν ή έπαυε τη λειτουργία της και τα χρέη μεταφέρονταν στον παρένθετο ιδιοκτήτη.

Ακολούθως, η ίδια διαδικασία επαναλαμβανόταν με νέο νομικό πρόσωπο και διαφορετικό αχυράνθρωπο. Με αυτόν τον τρόπο, οι οφειλές από μισθώματα, ασφαλιστικές εισφορές και ΕΦΚΑ παρέμεναν ανείσπρακτες, ενώ η επιχειρηματική δραστηριότητα συνεχιζόταν.

Οι αποκαλύψεις για τις διαδρομές του μαύρου χρήματος στο «Χωριάτικο», τον ρόλο των αχυρανθρώπων και τη «μαφία των παραλιών» στη Ρόδο σκιαγραφούν ένα πολυπλόκαμο σύστημα, το οποίο φέρεται να συνδύαζε φορολογική απάτη, εικονικές εταιρείες, οικονομική εκμετάλλευση και διεθνείς μεταφορές χρημάτων. Η έρευνα παραμένει σε εξέλιξη και οι τελικές ευθύνες θα κριθούν από τη Δικαιοσύνη.