Πλήρης αποτυχία της εξωτερικής πολιτικής Μητσοτάκη

Συνέντευξη στον ΘΑΝΑΣΗ ΛΥΡΤΣΟΓΙΑΝΝΗ

Σήµερα συντρέχουν όροι και προϋποθέσεις για ανατροπές στο πολιτικό σκηνικό, τονίζει ο Κώστας Ζαχαριάδης, µέλος της ΕΛΑΣ, στην αποκλειστική συνέντευξη στην Κυριακάτικη KONTRA και προσθέτει ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης µε τον πήχη στο 25% έχει αρχίσει να συνειδητοποιεί την εκλογική πραγµατικότητα.

Αναφερόµενος στο τουρκολιβυκό µνηµόνιο κάνει λόγο για εθνική ήττα. Μιλώντας για τις κινητοποιήσεις σε διάφορες χώρες της Ευρώπης εξηγεί ότι «ο νεοφιλελευθερισµός εξαντλεί τα όρια αντοχής των κοινωνιών, πρώτα µε την λιτότητα και τώρα µε την πολεµική λιτότητα».

» Πώς κρίνετε την δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη µε την οποία έθεσε όριο 25% στις εκλογές για να παραµείνει αρχηγός της ΝΔ;

Νοµίζω ότι έχει αρχίσει να συνειδητοποιεί την εκλογική πραγµατικότητα γύρω του. Έχουµε µπροστά µας σύντοµο αλλά πυκνό πολιτικό χρόνο µέχρι τις εκλογές. Εκτιµώ ότι συντρέχουν οι όροι και οι προϋποθέσεις να έχουµε µεγάλες ανακατατάξεις και ανατροπές. Αυτό που σήµερα µοιάζει ως πολιτική ακινησία δεν αναιρεί ότι βρισκόµαστε µπροστά σε ένα ρευστό και δυναµικά µεταβαλλόµενο πεδίο. Ο κ. Μητσοτάκης που πήρε 41% στις βουλευτικές εκλογές του 2023, 28% στις Ευρωεκλογές του 2024, που έχει 30% στις δηµοσκοπήσεις και λέει ότι διεκδικεί την αυτοδυναµία, δηλαδή 37%, βάζει ο ίδιος και η κ. Μπακογιάννη όριο στον εαυτό του το 25%… Κάτι δεν βγάζει νόηµα εδώ, ίσως γνωρίζουν κάτι που δεν γνωρίζουµε εµείς. Όλα όµως στην πολιτική αργά ή γρήγορα µαθεύονται ή αποκαλύπτονται. Άλλωστε αυτό που ζούµε σήµερα εµπεριέχει ένα παράδοξο, δηλαδή, ότι η χώρα κυβερνιέται σήµερα από µία αυτοδύναµη «µειοψηφική κυβέρνηση».

» Η αδυναµία της κυβέρνησης να αποτρέψει την έγκριση του τουρκολιβυκού µνηµονίου από το Κοινοβούλιο όπως Λιβύης συνιστά εθνική ήττα όπως είπε ο Αλέξης Τσίπρας ή είναι µία διπλωµατική υποχώρηση που µπορεί να διορθωθεί;

Όταν δεν µπορείς να αποτρέψεις, ενώ γνωρίζεις από καιρό, τέτοιου είδους επιβλαβείς για τη χώρα ενέργειες, προφανώς µιλάµε για εθνική ήττα και µάλιστα σε δυο χρόνους. Οι δηλώσεις των βουλευτών της ΝΔ Καλγερόπουλου, Συρίγου, Καιρίδη είναι ενδεικτικές. Η απόφαση της Βουλής των Αντιπροσώπων της Λιβύης, να εγκρίνει το παράνοµο τουρκολιβυκό Μνηµόνιο και να άρει το ψήφισµα του 2020 που απαγόρευε την υιοθέτησή του, αποτελεί µία ευθεία και σοβαρή παραβίαση της διεθνούς νοµιµότητας από πλευράς Λιβύης. Η εν λόγω εξέλιξη ωστόσο, δείχνει και την αποτυχία της εξωτερικής πολιτικής Μητσοτάκη όλα αυτά τα χρόνια: Απέτυχε να προλάβει την υπογραφή του παράνοµου τουρκολιβυκού Μνηµονίου, δεν κατάφερε να εξασφαλίσει ουσιαστική στήριξη από της συµµάχους της και ειδικά των ΗΠΑ και της Γαλλίας στην καταγγελία του και εγκρίνεται και από το λιβυκό Κοινοβούλιο το τουρκολιβυκό µνηµόνιο. Αυτή είναι η πρόοδος που έλεγε ο κ. Γεραπετρίτης ότι έχει διαπιστωθεί της συζητήσεις Ελλάδας – Λιβύης για την οριοθέτηση ΑΟΖ; Αυτές είναι οι «ικανοποιητικές σχέσεις» µε την ανατολική Λιβύη για της οποίες µιλούσε η κυβέρνηση;

Δυστυχώς, η χώρα επί Μητσοτάκη, µετράει συνεχόµενες ήττες. Η µονοδιάστατη και αποτυχηµένη εκ των αποτελεσµάτων εξωτερική πολιτική που έχει ακολουθήσει η κυβέρνηση έχει δηµιουργήσει στρατηγικά «κενά» στην περιοχή, τα οποία εκµεταλλεύεται η Τουρκία και ενδεχοµένως µπορούν να παράξουν δυσµενή αποτελέσµατα για την Ελλάδα.

Είµαι όπως βλέπετε εξαιρετικά προσεχτικός στις εκφράσεις µου, αλλά όταν ειδικά σε αυτά τα θέµατα τα πράγµατα δεν πάνε καλά, είναι καθήκον µας να είµαστε απόλυτα ειλικρινείς.

» Είσαστε στέλεχος και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και τώρα είστε στην ΕΛΑΣ. Ποια θα λέγατε ότι είναι η πιο µεγάλη διαφορά ανάµεσα στο δύο κόµµατα;

Είναι διαφορετικές πολιτικές προτάσεις. Σε άλλη χρονική, πολιτική και ιστορική συγκυρία το καθένα (αναφέροµαι στον ισχυρό και ενιαίο ΣΥΡΙΖΑ). Υπάρχουν κοινές αξίες που παρακινούν και κινητοποιούν όλους εµάς που υπηρετούµε και συµµετέχουµε µε συνέπεια σε όλη µας τη ζωή σε πολιτικά κόµµατα και ρεύµατα στο χώρο της Αριστεράς, της Κεντροαριστεράς και της Προοδευτικής Παράταξης. Για εµένα προσωπικά είναι και τοµή αλλά και συνέχεια, είναι µια νέα συνάντηση συναγωνιστών πολλών προελεύσεων σε νέο σηµείο.

» Λένε πως η ΕΛΑΣ έχει πιάσει ταβάνι. Εξάντλησε τα καύσιµά της ή µήπως θα συνεχιστεί η δυναµική της και πως θα γίνει αυτό;

Η Συµπαράταξη είναι ένα νέο εγχείρηµα, ούτε έξι µηνών ζωής. Είναι πολύ νωρίς ακόµα για να κριθεί ένα κόµµα. Το κρίσιµο στοιχείο είναι κατά τη γνώµη µου ότι µε αποκλίσεις στο ποσοστό το κόµµα µας είναι σταθερά δεύτερο σε όλες τις µετρήσεις. Αυτό δεν ήταν ούτε εύκολο ούτε αυτονόητο. Είναι σηµαντικό ότι σε τόσο µικρό χρονικό διάστηµα και χωρίς να έχει ολοκληρωθεί η συγκρότησή µας και η οργανωτική µας ανάπτυξη παρουσιάζουµε αυτή την εικόνα και στην κοινωνία και στης δηµοσκοπήσεις. Πιστεύω όµως ότι η εικόνα θα διαφοροποιηθεί τους επόµενους µήνες. Είναι η ώρα για την µεγάλη πολιτική συσπείρωση του ευρύτερου πολιτικού χώρου µας και η στήριξη της Συµπαράταξης. Να γίνει δηλαδή η συµπαράταξη γύρω και µέσα στην Συµπαράταξη.

» Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες οι πολίτες ξεσηκώνονται και διεκδικούν καλύτερα σχολεία, καλύτερα πανεπιστήµια, καλύτερη ζωή και αντιµετώπιση της ακρίβειας, του στεγαστικού και άλλων προβληµάτων που δυσκολεύουν τη ζωή τους. Στην Ελλάδα δεν βλέπουµε ανάλογες κινητοποιήσεις παρότι υπάρχουν παρόµοια προβλήµατα και µάλιστα σε µεγαλύτερη ένταση. Πού το αποδίδετε εσείς;

Σε ολόκληρο τον δυτικό κόσµο έχουµε τέτοια φαινόµενα, ο νεοφιλελευθερισµός εξαντλεί τα όρια αντοχής των κοινωνιών, πρώτα µε την λιτότητα και τώρα µε την πολεµική λιτότητα. Η οικονοµική παγκοσµιοποίηση χωρίς όρια, γυρίζει µπούµερανγκ στις χώρες της Δύσης. Αγορές εναντίον Κρατών. Αυτό ζούµε σήµερα.

Στην Ελλάδα τώρα οι ειρηνικές και δηµοκρατικές κινητοποιήσεις των περασµένων ηµερών κατά την άποψή µου είναι µια ανάσα αισιοδοξίας και είναι η αρχή. Η προσπάθεια της κυβέρνησης να δηµιουργηθεί τοξικό και εµπρηστικό κλίµα έπεσε στο κενό. Ο «µπαµπούλας» της Γαλλίας δεν τρόµαξε κανέναν. Ας σκεφτούµε όµως, είναι τυχαίο που οι νέοι σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες κινητοποιούνται και διεκδικούν ένα καλύτερο µέλλον;. Είναι η µεγάλη ελπίδα των κοινωνιών να αµυνθούν στην λεηλασία του εισοδήµατος και των δικαιωµάτων τους. Να θυµίσω ξανά για αυτονόητους και ευνόητους λόγους ότι είµαι κατηγορηµατικά απέναντι στη βία, στη λεηλασία, στο πλιάτσικο. Όλα αυτά µπορούν να συκοφαντήσουν τους αγώνες και να δράσουν υπονοµευτικά στα αιτήµατά τους. Άλλωστε κοιτάξτε και ποιοι είναι αυτοί που από τους αγώνες κρατάνε µόνο τα επεισόδια και θα καταλάβετε.

» Οι δηµοκρατικές δυνάµεις θα µπορέσουν να αποτρέψουν την άνοδο της ακροδεξιάς στην Ευρώπη ή θα ζήσουµε µία σκοτεινή περίοδο στη «γηραιά ήπειρο»;

Υπάρχει και ένας επιπλέον κίνδυνος η διολίσθηση της λεγόµενης Κεντροδεξιάς και των ακροκεντρώων σε θέσεις και αναλύσεις και agenda ακροδεξιάς. Δείτε τι έκανε την περασµένη βδοµάδα ο Γραµµατέας της ΝΔ.

Ο κ. Κυρανάκης, ερωτηθείς για την εκλογική απήχηση του κόµµατος του Ηλία Κασιδιάρη, επέλεξε να βάλει στην ίδια ζυγαριά τον ναζισµό και το ΚΚΕ. Παρουσίασε ως δύο ισοδύναµα άκρα τον Κασιδιάρη, µε το ναζιστικό σύµβολο της σβάστικας, και ένα δηµοκρατικό κόµµα της αντιπολίτευσης. Αυτή δεν είναι απλώς µια ιστορική ανακρίβεια. Είναι µια αδιανόητη πολιτική επιλογή µε σοβαρές συνέπειες.

Δεν πρόκειται, άλλωστε, για µεµονωµένο περιστατικό. Έρχεται σε συνέχεια της προσπάθειας να ταυτιστεί το ακρωνύµιο της ΕΛ.Α.Σ. µε τον Εµφύλιο, παρακάµπτοντας συνειδητά την ιστορική του προέλευση. Ο Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός υπήρξε το ένοπλο σκέλος του ΕΑΜ και η µεγαλύτερη αντιστασιακή στρατιωτική οργάνωση της χώρας κατά τη ναζιστική Κατοχή. Το ΕΑΜ, ο ΕΛΑΣ και η ΕΠΟΝ συνδέθηκαν µε τον αγώνα για την απελευθέρωση της Ελλάδας από τους κατακτητές. Αυτή είναι µια αναντίρρητη ιστορική πραγµατικότητα.

Ισχυρή κυβερνώσα Αριστερά, και Προοδευτική Παράταξη. Δεν υπάρχει άλλος δρόµος, δεν υπάρχει άλλη διέξοδος. Δείτε το διακυβεύεται αυτές τις µέρες στη Βραζιλία όπου στις 25 Οκτωβρίου, ο Βραζιλιάνικος λαός καλείται να επιλέξει ανάµεσα στην Αριστερά και την ακροδεξιά, ανάµεσα στην πρόοδο και τον σκοταδισµό, ανάµεσα στη δηµοκρατία και τον αυταρχισµό, ανάµεσα στον Λούλα και τον Μπολσονάρου. Ισχυρή Αριστερά και ισχυρή Προοδευτική Παράταξη σηµαίνει πραγµατική αντίσταση αλλά και αντιπαράθεση µε την ακροδεξιά.