Νυν υπέρ πάντων τα ψηφαλάκια

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΕΛΙΔΑ του Θανάση Λυρτσογιάννη

Τι, δεν τον διέγραψαν τον Δηµήτρη Κυριαζίδη για την ξεδιάντροπη, σεξιστική και κακοποιητική επίθεση πάλι στη Ζωή Κωνσταντοπούλου; Οχι; Μα, τον Μάρτιο του 2025 για τον ίδιο λόγο τον είχαν διαγράψει. Τι συνέβη τώρα; Α, ναι ανέλαβε να τον τιµωρήσει ο Νικήτας Κακλαµάνης. Τον παρέπεµψε στην Επιτροπή Δεοντολογίας της Βουλής…

Λογικά θα περίµενε κανείς να τιµωρηθεί πιο αυστηρά από το κόµµα του καθότι υπέπεσε ακριβώς στην ίδια σεξιστική και κακοποιητική συµπεριφορά. Σε απλά ελληνικά θα λέγαµε ότι ο βουλευτής δεν έβαλε µυαλό.

Λογικά, ναι κάπως έτσι θα έπρεπε να κινηθεί η «κεντρώα» και «φιλελεύθερη» Νέα Δηµοκρατία. Λογικά ναι. Εκλογικά όµως; Εκλογικά η κυριαζίδειος «µατσό» έκφραση είναι αναγκαία στο κόµµα που δοκιµάζεται δηµοσκοπικά και χάνει ψηφοφόρους προς τον Κυριάκο Βελόπουλο και την Αφροδίτη Λατινοπούλου, που τσιγκλάνε τα πιο ταπεινά ένστικτα του ακροδεξιού νεοέλληνα.

Στο µαντρί…

Κάποια εποχή ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα τον είχε εκδιώξει και τη διαγραφή θα τη συνόδευε µε πύρινο λογίδριο υπέρ ελευθεριών, δικαιωµάτων και οτιδήποτε άλλο έκρινε ότι χαϊδεύει τα αυτιά του «κεντρώου» και «φιλελεύθερου» πολίτη. Ηταν τότε που ο νυν πρωθυπουργός προσπαθούσε να κερδίσει και να βάλει στον µαντρί της παράταξης, ψηφοφόρους που ήταν προς το Κέντρο και τον πασοκικό χώρο. Και τα κατάφερε.

Τώρα «άλλαι αι βουλαί» των ψηφοφόρων και άλλες οι αποφάσεις που εκπορεύονται εκ του Μαξίµου. Τώρα η αγωνία είναι τι θα γίνει µε εκείνους που κούνησαν µαντήλι και κατευθύνθηκαν προς τα µαντριά που βρίσκονται δεξιά της Νέας Δηµοκρατίας και δεν λένε να πάρουν τον δρόµο της επιστροφής.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης κάνει και θα κάνει ότι µπορεί για να τους επαναπατρίσει και όσο δεν βλέπει να υπάρχουν απτά αποτελέσµατα, τόσο θα πέφτει η µάσκα και θα αποκαλύπτεται το πραγµατικό προσωπείο που συνθέτουν ο Κυριαζίδης, ο Βορίδης, ο Πλεύρης, ο Αδωνις και οι υπόλοιποι σωµατοφύλακες του µητσοτακισµού και οι οποίοι από το Σεπτέµβριο θα βγουν προς άγραν ψήφων.

Νυν υπέρ πάντων τα ψηφαλάκια. Ιδίως τώρα που κάποιοι δηλώνουν ότι υπάρχει κίνδυνος ακόµα και για ποινικά µπλεξίµατα.

«Λοξοκοιτάζουν» για συνεργασία και µε ΝΔ

Στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ αποφασίστηκε πως το κόµµα δεν θα συνεργαστεί µε τη Νέα Δηµοκρατία για το σχηµατισµό κυβέρνησης. Κανονικά η εν λόγω απόφαση µπορεί να µετατραπεί πάλι µε απόφαση συνεδρίου. Ωστόσο οι αλλοιθωρίζοντες προς τη Νέα Δηµοκρατία σε κάθε ευκαιρία ανοίγουν θέµα συµµετοχής σε κυβέρνηση µε τη δεξιά παράταξη. Ενίοτε δε χωρίς καν να θέτουν θέµα για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, όπως έκανε ο Γιάννης Μανιάτης κατά τη συνεδρίαση του Πολιτικού Κέντρου και της «σκιώδους κυβέρνησης» της Χαριλάου Τρικούπη υπό την προεδρία του Νίκου Ανδρουλάκη.

Ο επικεφαλής ευρωβουλευτής πρότεινε στον Νίκο Ανδρουλάκη «να ζητήσει από τη Νέα Δηµοκρατία και τα άλλα κόµµατα αν συµφωνούν µε το πρόγραµµα που θα παρουσιάσει το ΠΑΣΟΚ στη ΔΕΘ και αυτό να αποτελέσει τη βάση για τις συνεργασίες του κόµµατος µετά τις εκλογές».

Με την πρώτη µατιά φαίνεται πολύ δηµοκρατική πρόταση. Ωστόσο κάτω από τις γραµµές κρύβεται η συµµετοχή σε κυβέρνηση µε πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη, που τώρα υποτίθεται ότι απορρίπτει και µάλιστα µετά βδελυγµίας η ηγεσία του κόµµατος. Πρόκειται για αµφισβήτηση της κεντρικής πολιτικής θέσης του κόµµατος.

Το κόστος…

Το φαινόµενο της αµφισβήτησης έχει δύο πολύ µεγάλες συνέπειες. Η πρώτη είναι το πλήγµα στην αξιοπιστία του κόµµατος και των θέσεών του και η δεύτερη στο κύρος της ηγεσίας και ιδιαίτερα του Νίκου Ανδρουλάκη. Και ως γνωστόν στη σηµερινή πολιτική και επικοινωνιακή πραγµατικότητα όπου κυριαρχεί η εικόνα και το κύρος της προσωπικότητας, η ζηµιά στο προφίλ του Νίκου Ανδρουλάκη αντανακλάται ευθέως στο κόµµα.

Αν δε, θελήσουν να διαπιστώσουν το κόστος των αντικρουόµενων και εκτός προγράµµατος δηλώσεων των στελεχών δεν έχουν παρά να ρίξουν µία µατιά στο παρελθόν του ΣΥΡΙΖΑ. Πρόκειται για παράδειγµα προς αποφυγή πάση θυσία. Κοιτάζοντας προς το φαινόµενο του ΣΥΡΙΖΑ θα διαπιστώσουν πόσο ακριβά του κόστισε η κακοφωνία των στελεχών, όταν αντί να παραθέτουν και να προβάλλουν τις θέσεις του κόµµατος κατέθεταν στο πολιτικό πεδίο τις δικές τους προσωπικές απόψεις οι οποίες δεν συµβάδιζαν µε τη γραµµή του κόµµατος.

Βαβέλ…

Αυτή η Βαβέλ τον έπληξε καίρια και την ίδια, ενδεχοµένως µεγαλύτερη, ζηµιά θα κάνει στο ΠΑΣΟΚ, γιατί βρίσκεται ανάµεσα στις συµπληγάδες της Νέας Δηµοκρατίας και της Ελληνικής Αριστερής Συσπείρωσης (ΕΛΑΣ) και συνεπώς κινδυνεύει µε διαρροές και προς τις δύο κατευθύνσεις.

Στα προαναφερόµενα προσθέστε ότι η αξιοπιστία και η εµπιστοσύνη είναι οι δύο κεντρικοί πυλώνες της λειτουργίας των κοµµάτων στο σηµερινό πολιτικό σκηνικό της κινούµενης άµµου. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς σοφός ή ειδικός της πολιτικής επικοινωνίας για να διαπιστώσει το φαινόµενο. Αρκεί να ρίξει µία µατιά στις πολιτικές και κοµµατικές αντιπαραθέσεις. Θα διαπιστώσει χωρίς αµφιβολία ότι τα χτυπήµατα και οι βολές των κοµµάτων έχουν ως στόχο την αξιοπιστία των αντιπάλων τους.

Την αξία και την ευαισθησία της εµπιστοσύνης ανέδειξε ο Αµερικανός συγγραφέας Τόµας Γκρίσαµ στο βιβλίο του για την ηγεσία γράφοντας πως η εµπιστοσύνη είναι ένα «ευαίσθητο λουλούδι που δεν θέλει πολύ για να συνθλιβεί, και µόλις καταστραφεί, παίρνει πολύ χρόνο για να ανθίσει ξανά».

Αν το φαινόµενο το µεταφέρουµε στην πολιτική και στη ζωή των κοµµάτων τότε θα διαπιστώσουµε πως το κόµµα το οποίο έχει συντρίψει την εµπιστοσύνη των πολιτών προς αυτό δύσκολα µπορεί να ορθοποδήσει.

Απόδειξη η πορεία του ΣΥΡΙΖΑ, ιδίως µετά την παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα και του ίδιου του ΠΑΣΟΚ µετά τη συµµετοχή στην κυβέρνηση του Αντώνη Σαµαρά.