Μέτρα επικοινωνιακού χαρακτήρα δεν βγάζουν τα νοικοκυριά από την οικονοµική λαιµητόµο

Tου ΑΝΔΡΕΑ ΒΟΡΥΛΛΑ *

Η πρόσφατη εξαγγελία του Πρωθυπουργού για µέτρα στήριξης ύψους 500 εκατοµµυρίων ευρώ αποτελεί, αναµφίβολα, µια κίνηση που δεν µπορεί να περάσει απαρατήρητη. Σε µια περίοδο όπου η ελληνική οικογένεια δοκιµάζεται σκληρά, κάθε ενίσχυση, ακόµη και του ενός ευρώ, είναι καλοδεχούµενη. Ωστόσο, η πραγµατικότητα δεν επιτρέπει ωραιοποιήσεις ούτε επικοινωνιακές υπεκφυγές.

Διότι τα 500 εκατοµµύρια ευρώ που παρουσιάζονται ως «γενναία παρέµβαση» δεν είναι παρά ένα µικρό κλάσµα των τεράστιων ποσών που εισπράττει το κράτος εξαιτίας της εκτόξευσης των τιµών στα καύσιµα. Οι αυξήσεις αυτές δεν επιβαρύνουν απλώς τον οικογενειακό προϋπολογισµό· λειτουργούν ως ένας έµµεσος µηχανισµός υπερφορολόγησης, από τον οποίο το κράτος αντλεί σηµαντικά έσοδα. Και αν σε αυτό προστεθεί η συνολική φοροεπιδροµή µέσω έµµεσων φόρων, τότε γίνεται σαφές πως η κυβέρνηση επιστρέφει στους πολίτες ένα µικρό µόνο µέρος όσων ήδη έχει εισπράξει από αυτούς.

Η ακρίβεια δεν είναι ένα αφηρηµένο οικονοµικό µέγεθος. Είναι η καθηµερινότητα του πολίτη που βλέπει το καλάθι του σούπερ µάρκετ να αδειάζει, το κόστος µετακίνησης να αυξάνεται και τις βασικές του ανάγκες να καθίστανται ολοένα και πιο δυσπρόσιτες. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, οι αποσπασµατικές ενισχύσεις δεν µπορούν να καλύψουν το βάθος του προβλήµατος ούτε να αποκαταστήσουν την αίσθηση δικαιοσύνης που έχει χαθεί.

Εµείς, ως ΝΙΚΗ, δεν αρνούµαστε την αξία οποιασδήποτε στήριξης προς τα νοικοκυριά. Όµως επιµένουµε να επισηµαίνουµε την ανάγκη για ουσιαστικές και µόνιµες λύσεις, που θα µειώνουν πραγµατικά το κόστος ζωής και δεν θα περιορίζονται σε προσωρινά «επιδόµατα ανακούφισης». Διότι η κοινωνία δεν ζητά ελεηµοσύνη· ζητά δικαιοσύνη και προοπτική.

Μέσα σε αυτό το ζοφερό τοπίο, έχουµε αναδείξει και την αρπαγή των σπιτιών των Ελλήνων από ξένα funds, ένα φαινόµενο που απειλεί ευθέως την κοινωνική συνοχή και την εθνική κυριαρχία στην αγορά ακινήτων. Η πολιτεία οφείλει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να προστατεύσει έµπρακτα τον πολίτη, πριν η κρίση αυτή λάβει µη αναστρέψιµες διαστάσεις.

Παράδειγµα της γενικότερης στρέβλωσης της αγοράς ακινήτων στην Ελλάδα είναι και µια διαφήµιση ισραηλινής εταιρείας που φιγουράρει στο Ελευθέριος Βενιζέλος µε την εξής διατύπωση: «Δεν γυρίζουµε σπίτι µας χωρίς σπίτι στην Ελλάδα. Διαµερίσµατα για επένδυση από 90.000 ευρώ». Αυτό το µήνυµα, δεν είναι απλώς µια ακόµη εµπορική καµπάνια. Είναι η αποτύπωση µιας βαθιάς στρέβλωσης της αγοράς ακινήτων, όπου η κατοικία παύει να αντιµετωπίζεται ως βασικό κοινωνικό αγαθό και µετατρέπεται σε επενδυτικό προϊόν για κεφάλαια του εξωτερικού. Η συγκεκριµένη καµπάνια, που ήδη έχει προκαλέσει αντιδράσεις, αναδεικνύει µε τον πιο καθαρό τρόπο το πρόβληµα: την ώρα που χιλιάδες ελληνικές οικογένειες δυσκολεύονται να βρουν προσιτή στέγη, η χώρα διαφηµίζεται ως «ευκαιρία» για αγορά φθηνών ακινήτων από ξένους επενδυτές.

Αν συνυπολογίσουµε λοιπόν από τη µία την φορολογική αφαίµαξη των Ελλήνων και από την άλλη την στεγαστική κρίση και το παιχνίδι των funds αντιλαµβανόµαστε ότι η χώρα δεν χρειάζεται πλέον επικοινωνιακές εξαγγελίες, αλλά µια ολοκληρωµένη στρατηγική που θα αποκαθιστά την ισορροπία, θα ενισχύει την πραγµατική οικονοµία και θα διασφαλίζει ότι η ανάπτυξη αφορά όλους και όχι µόνο λίγους.

* Βουλευτής Β2 Δυτικού Τοµέα Αθηνών µε τη ΝΙΚΗ