Μαριζέτα Αντωνοπούλου: Η κυβερνητική πολιτική έχει οξύνει το δηµογραφικό

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΑΡΙΖΕΤΑ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ

Τοµεάρχης Κοινωνικής Πολιτικής ΕΛΑΣ

Συνέντευξη στον ΘΑΝΑΣΗ ΛΥΡΤΣΟΓΙΑΝΝΗ

Οι πολιτικές της Νέας Δηµοκρατίας έχουν οξύνει το δηµογραφικό και τα προβλήµατα των νέων που σε ποσοστό 56,3% κατοικούν µε τους γονείς τους, τονίζει η Μαριζέτα Αντωνοπούλου Τοµεάρχης Κοινωνικής Πολιτικής της ΕΛΑΣ σε αποκλειστική συνέντευξη στην Κυριακάτικη Kontra και παρουσιάζει τις λύσεις του κόµµατός  της οι οποίες στηρίζονται σε τρεις πυλώνες, τον αξιοπρεπή µισθό, το προσιτό ενοίκιο και ένα δίχτυ δηµόσιας φροντίδας.

Στα οικονοµικά προβλήµατα των οικογενειών που η κυβέρνηση αντιµετωπίζει µε επιδόµατα, τα οποία δεν αποτελούν πραγµατικές λύσεις, η Ε.Λ.Α.Σ. προτείνει «µόνιµες, θεσµοθετηµένες παροχές συνδεδεµένες µε το πραγµατικό κόστος ζωής».

Στην ερήµωση της υπαίθρου η Μαριζέτα Αντωνοπούλου αντιπαραθέτει ένα πρόγραµµα το οποίο θα κρατήσει τους νέους στον τόπο τους.

» Το δηµογραφικό είναι το µεγαλύτερο πρόβληµα για την Ελλάδα. Έχει πάρει υπαρξιακές διαστάσεις. Πώς κρίνετε την κυβερνητική πολιτική; Θα µπορέσει να το αντιµετωπίσει µία κυβέρνηση της ΕΛΑΣ; Ποιοι είναι οι πυλώνες της πολιτικής σας;

Το δηµογραφικό δεν είναι στατιστικό πρόβληµα, είναι υπαρξιακό διακύβευµα για την κοινωνική συνοχή της χώρας µας.

Επτά χρόνια κυβέρνησης Μητσοτάκη το αντιµετώπισαν αποσπασµατικά, µε προεκλογικά βοηθήµατα και ανακοινώσεις χωρίς συνέχεια. Το πρόβληµα δεν λύνεται µε έκτακτα επιδόµατα, λύνεται όταν ένας νέος άνθρωπος µπορεί να βρει δουλειά µε αξιοπρεπή µισθό, σπίτι µε προσιτό ενοίκιο, παιδικό σταθµό κοντά στη δουλειά του. Όταν οι τοπικές κοινότητες λειτουργούν µε φροντίδα και ουσιαστικές πρακτικές δυνατότητες.

Η ΕΛΑΣ µπορεί να το αντιµετωπίσει γιατί το βλέπει ενιαία, ως σύνδεση εισοδήµατος, στέγης και φροντίδας, όχι ως µεµονωµένα προνόµια. Οι πυλώνες της πολιτικής µας είναι τρεις και καθορίζουν το πλαίσιο των παρεµβάσεων που µπορούν να δώσουν πραγµατικές λύσεις στην αντιµετώπιση του Δηµογραφικού: σταθερό και αξιοπρεπές εισόδηµα για τους νέους εργαζόµενους, πρόσβαση σε προσιτή στέγη µε πραγµατικά αποτελέσµατα και όχι ανακοινώσεις, και ένα δίχτυ δηµόσιας φροντίδας, παιδικοί σταθµοί, υγεία, παιδεία, που να επιτρέπει σε µια οικογένεια να σχεδιάσει το µέλλον της χωρίς άγχος.

» Το 56% των νέων ως 35 ετών στη χώρα µας µένουν στο παιδικό δωµάτιο. Πού αποδίδετε το φαινόµενο και πώς σκοπεύετε να το αντιµετωπίσετε;

Το 56,3% των νέων 25 έως 34 ετών στην Ελλάδα ζει ακόµη µε τους γονείς του, σύµφωνα µε τη Eurostat, τη στιγµή που ο ευρωπαϊκός µέσος όρος είναι 30,1%.

Δεν πρόκειται για επιλογή άνεσης, είναι εγκλωβισµός.

Οι µισθοί παραµένουν χαµηλοί, τα ενοίκια εκτοξεύτηκαν, και τα προγράµµατα που υποτίθεται πως θα έδιναν λύση διέθεσαν τελικά ελάχιστους πόρους µπροστά στο µέγεθος του προβλήµατος. Δεν φτάνει να λέµε στους νέους ανθρώπους πάρτε ένα δάνειο µε χαµηλότερο επιτόκιο, όταν το βασικό εµπόδιο είναι ο µισθός τους και η τιµή του ενοικίου στην αγορά. Εµείς θέλουµε να συνδέσουµε τη στεγαστική πολιτική µε ελεγχόµενες αυξήσεις ενοικίων στις περιοχές πίεσης, αξιοποίηση δηµόσιας ακίνητης περιουσίας για κοινωνική κατοικία, και σταθερή εργασία µε µισθούς που να επιτρέπουν πραγµατικά σχέδια ζωής.

» Η κυβέρνηση πανηγυρίζει για το έκτακτο βοήθηµα των 150 ευρώ για κάθε τέκνο και τα επιδόµατα που δίνει στις οικογένειες. Αρκούν για να λύσουν τα προβλήµατα; Πώς τα χαρακτηρίζετε και τι σκοπεύει να κάνει η ΕΛΑΣ;

Κανείς δεν αρνείται ότι 150 ευρώ βοηθούν έστω λίγο, µια οικογένεια σήµερα. Το πρόβληµα είναι ότι η κυβέρνηση παρουσιάζει ένα έκτακτο, εφάπαξ βοήθηµα σαν να είναι οικογενειακή πολιτική. Δεν είναι. Είναι περιστασιακή διαχείριση της ακρίβειας, όχι σχεδιασµός για το δηµογραφικό. Μια οικογένεια δεν χτίζει το µέλλον της µε επιδόµατα , το χτίζει µε σταθερό εισόδηµα, µε χαµηλότερο κόστος στέγασης, µε δωρεάν και ποιοτική δηµόσια φροντίδα των παιδιών της. Η ΕΛΑΣ θα προτείνει µόνιµες, θεσµοθετηµένες παροχές συνδεδεµένες µε το πραγµατικό κόστος ζωής, όχι επιδόµατα ευκαιρίας που εξαφανίζονται µόλις περάσει η εκλογική περίοδος.

» Τα προγράµµατα «Σπίτι µου 1» και «Σπίτι µου 2» µπορούν να βοηθήσουν τα νέα ζευγάρια να αποκτήσουν σπίτι; Ποια λύση προτείνει η ΕΛΑΣ;

Τα προγράµµατα «Σπίτι µου Ι» και «ΙΙ» στηρίχθηκαν σε πόρους του Ταµείου Ανάκαµψης µε συγκεκριµένη χρονική διάρκεια, και τελικά διέθεσαν µόλις γύρω στα 300 εκατοµµύρια ευρώ, ψίχουλα µπροστά στο µέγεθος της στεγαστικής κρίσης. Η κυβέρνηση µιλάει τώρα και για τρίτο πρόγραµµα, µόνιµου χαρακτήρα, χωρίς όµως να αγγίζει το βασικό πρόβληµα, που είναι η ανεξέλεγκτη αγορά ενοικίων και η έλλειψη δηµόσιας κοινωνικής κατοικίας. Η δική µας πρόταση δεν είναι ένα ακόµη πρόγραµµα επιδότησης δανείων, είναι κρατική παρέµβαση στην αγορά ενοικίων στις περιοχές όπου η πίεση είναι ασφυκτική, και αξιοποίηση της δηµόσιας περιουσίας ώστε τα νέα ζευγάρια να αποκτήσουν πρόσβαση σε στέγη χωρίς να είναι όµηροι τραπεζών και funds.

» Η έλλειψη προσωπικού και υποδοµών για βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθµούς τους έχουν µετατρέψει σε χώρους παρκαρίσµατος παιδιών. Πώς χαρακτηρίζετε την κατάσταση και τι προγραµµατίζετε να κάνετε;

Η εικόνα που περιγράφετε είναι ακριβής. Λείπει µόνιµο προσωπικό, λείπουν υποδοµές, και οι δήµοι καλούνται να καλύψουν ανάγκες χωρίς τους αντίστοιχους πόρους. Το αποτέλεσµα είναι γονείς, κυρίως µητέρες, να µένουν εκτός αγοράς εργασίας επειδή δεν υπάρχει θέση σε δηµόσιο σταθµό. Δεν είναι τυχαίο ότι το «Σχέδιο Αριστοτέλης» που παρουσίασε ο Αλέξης Τσίπρας συνδέει ρητά την αποκέντρωση πόρων προς τους δήµους µε την ενίσχυση ακριβώς τέτοιων δοµών φροντίδας. Δεσµεύονται 13 έως 15 δισεκατοµµύρια ευρώ προς την Αυτοδιοίκηση µέσα σε µία δηµοτική θητεία, µε ρητή δέσµευση ότι καµία αρµοδιότητα δεν µεταφέρεται χωρίς το αντίστοιχο προσωπικό. Οι παιδικοί σταθµοί δεν είναι πάρκινγκ παιδιών, είναι υποδοµή κοινωνικής πολιτικής και πρέπει να αντιµετωπιστούν ως τέτοια.

» Η περιφέρεια ερηµώνει και η κυβέρνηση αδιαφορεί. Εσείς στην ΕΛΑΣ έχετε κάποιο σχέδιο για να παραµείνουν οι νέοι στον τόπο τους;

Η ελληνική περιφέρεια ζει µια πραγµατική υπαρξιακή κρίση, µε ορεινά χωριά όπου τα σχολικά κουδούνια σταµάτησαν να χτυπούν. Η κυβέρνηση την αντιµετωπίζει µε αδιαφορία και υπερσυγκεντρωτισµό. Η Ε.Λ.Α.Σ. παρουσίασε το «Σχέδιο Αριστοτέλης», µια πρόταση τοµή για την Αυτοδιοίκηση που βασίζεται σε τέσσερις αρχές: εγγύτητα των αποφάσεων στον πολίτη, επικουρικότητα, αποτελεσµατικότητα χωρίς γραφειοκρατία, και δηµοκρατική λογοδοσία. Προβλέπει γενναία χρηµατοδότηση, 13 έως 15 δισεκατοµµύρια ευρώ προς τους δήµους µέσα σε µία θητεία, ώστε καµία αρµοδιότητα να µη µεταφέρεται χωρίς τους αναγκαίους πόρους και το προσωπικό. Το σχέδιο διαµορφώθηκε µαζί µε πάνω από 40 αυτοδιοικητικά στελέχη του Εθνικού µας Συµβουλίου, ανθρώπους που ζουν καθηµερινά την πραγµατικότητα της τοπικής κοινωνίας, και είναι πλήρως κοστολογηµένο. Είναι η µόνη ρεαλιστική απάντηση ώστε οι νέοι να µπορούν να µείνουν και να δηµιουργήσουν στον τόπο τους.

» Οι αυξήσεις των επιδοµάτων του ΟΠΕΚΑ δεν καλύπτουν την ακρίβεια µε αποτέλεσµα να υποβαθµίζεται περαιτέρω το βιοτικό επίπεδο ευάλωτων οικογενειών. Επίσης πάρα πολλές οικογένειες έχασαν επιδόµατα που έπαιρναν το 2019 γιατί δεν τιµαριθµοποιήθηκαν τα εισοδηµατικά και περιουσιακά κριτήρια. Ποια λύση θα δώσετε ώστε να µην υποβαθµίζεται η ζωή αυτών των οικογενειών;

Οι αυξήσεις των επιδοµάτων του ΟΠΕΚΑ έµειναν σταθερά πίσω από την πραγµατική ακρίβεια, ιδίως στα τρόφιµα και στη στέγαση, µε αποτέλεσµα ευάλωτες οικογένειες να χάνουν διαρκώς αγοραστική δύναµη.

Το πρόβληµα επιδεινώνεται από το γεγονός ότι τα εισοδηµατικά και περιουσιακά κριτήρια για πολλά επιδόµατα παραµένουν καθηλωµένα από το 2019, χωρίς τιµαριθµοποίηση, µε αποτέλεσµα οικογένειες που το εισόδηµά τους απλώς ακολούθησε τον πληθωρισµό να αποκλείονται σήµερα από παροχές που ελάµβαναν τότε.

Αυτό δεν είναι τυχαίο, είναι επιλογή δηµοσιονοµικής λιτότητας πάνω στις πλάτες των πιο αδύναµων. Η λύση περνάει µέσα από την αυτόµατη ετήσια τιµαριθµοποίηση όλων των εισοδηµατικών και περιουσιακών ορίων, ώστε κανείς να µη χάνει επίδοµα επειδή απλώς ακολούθησε την ακρίβεια, και από ενίσχυση των παροχών µε βάση το πραγµατικό κόστος διαβίωσης κάθε οικογένειας.