Ελλειψη σεβασµού στους Θεσµούς

του Θανάση Λυρτσογιάννη

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης στη συνέντευξη στον Νίκο Χατζηνικολάου υποστήριξε πως σήµερα υπάρχει τοξικότητα και την προσδιόρισε µε τους χαρακτηρισµούς που κάνουν τα κόµµατα της αντιπολίτευσης για τον ίδιο, την κυβέρνηση ή τη Νέα Δηµοκρατία.

Οτι υπάρχουν σκληρές εκφράσεις ουδείς µπορεί να το αρνηθεί. Σκληρές είναι οι αντιπαραθέσεις και το ίδιο λεξιλόγιο χρησιµοποιείται από τη συµπολίτευσης και την αντιπολίτευση. Ωστόσο τίθεται ένα πολύ σοβαρό ερώτηµα, είναι η εκφορά του λόγου και ένας σκληρός χαρακτηρισµός το στοιχείο της τοξικότητας;

Γιατί θα µπορούσε η αντιπολίτευση να αντιτείνει πως τοξικός δεν είναι ο λόγος, αλλά το σκάνδαλο των «επισυνδέσεων» που δηλητηριάζει το κράτος δικαίου, που µε την παρέµβαση η κυβέρνηση συγκαλύπτει το έγκληµα και δεν αφήνει την αλήθεια να αναδυθεί στην επιφάνεια και να αποδοθεί δικαιοσύνη.

ΟΠΕΚΕΠΕ – ΤΕΜΠΗ

Τοξικότητα δεν είναι η σκληρή δήλωση, αλλά το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ το οποίο όχι µόνο έχει ως αποτέλεσµα την κλοπή επιδοτήσεων από έντιµους αγρότες και κτηνοτρόφους, αλλά και τη διάδοση της κουλτούρας της κλοπής, τη διάδοση της διαφθοράς και την επικράτηση των διεφθαρµένων έναντι των εντίµων, που συνιστά ενδεχοµένως τον µεγαλύτερο κίνδυνο για την κοινωνία, όταν η κυβέρνηση προσπαθεί να συγκαλύψει τους «Χασάπηδες» και τους «Φραπέδες».

Τοξικότητα δεν είναι ο σκληρός χαρακτηρισµός για τον πρωθυπουργό και τον υπουργό, αλλά η συγκάλυψη και το µπάζωµα για να µην αποκαλυφθούν οι ένοχοι για το έγκληµα των Τεµπών.

Τοξικότητα είναι η µαφία στις πολεοδοµίες που µε την παράνοµη δράση της προκάλεσε την παραίτηση δύο γενικών γραµµατέων υπουργείων και δεν αποκλείεται να ακολουθήσει και τρίτος.

Τοξικότητα είναι οι χαµηλοί µισθοί και οι συντάξεις πείνας που έχουν σαν αποτέλεσµα ένας πολύ µεγάλος αριθµός οικογενειών να µην µπορεί µε το εισόδηµα να βγάλει το µήνα.

Τοξικότητα είναι η ακρίβεια στο σούπερ µάρκετ µε αποτέλεσµα από µήνα σε µήνα να αδειάζει το καλάθι της νοικοκυράς, αλλά η κυβέρνηση να µην µειώνει το ΦΠΑ στα βασικά αγαθά διατροφής ή τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης, όπως έκαναν πολλές κυβερνήσεις στην Ευρώπη.

Τοξικότητα είναι η χαµηλή αγοραστική δύναµη των πολιτών, η χαµηλότερη στην Ευρώπη µαζί µε τους Βούλγαρους, η οποία σε συνδυασµό µε τις εκρηκτικές αυξήσεις των ειδών διατροφής δυσκολεύει σε πολύ µεγάλο βαθµό τη ζωή των πολιτών, αλλά η κυβέρνηση αρνείται να βοηθήσει ουσιαστικά τους πολίτες που βλέπουν τη ζωή τους να µαυρίζει.

Τοξικότητα στον υπερθετικό βαθµό είναι οι απευθείας αναθέσεις σε ηµέτερους, στις «γαλάζιες» ακρίδες όπως τις χαρακτήρισε ο Σωκράτης Φάµελλος. Πόσο άραγε να αποτιµάται η τοξικότητα όταν οι απευθείας αναθέσεις, ακόµα και σε εταιρείες που ιδρύθηκαν λίγες ηµέρες πριν από την ανάθεση, έχουν ξεπεράσει τα 20 δισεκατοµµύρια και που µε τη διενέργεια διαγωνισµών θα µπορούσαν να εξοικονοµηθούν κάποια δισεκατοµµύρια και να διατεθούν για κοινωνική πολιτική, ενίσχυση εισοδηµάτων ή επενδύσεις οι οποίες θα βοηθούσαν τη χώρα να αναπτυχθεί και να παράγει πλούτο για πολλά χρόνια.

Θα µπορούσε κανείς να δηµιουργήσει ένα πολύ µακρύ κατάλογο µε τις τοξικές πολιτικές που εφαρµόζει η σκληρά νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, η οποία ευνοεί τα καρτέλ και τους ηµέτερους στους οποίους µοιράζει δισεκατοµµύρια, ενώ για τον 130 µισθό και τη 13η σύνταξη δεν υπάρχει δηµοσιονοµικό περιθώριο.

Η τοξικότητα στην οικονοµική πολιτική της κυβέρνησης αποκαλύπτει πως αν αλλάξει η κυβέρνηση, όπως ζητά το 70% των πολιτών στις δηµοσκοπήσεις, η νέα κυβέρνηση θα µπορεί πολύ εύκολα να ασκήσει κοινωνική πολιτική, να δώσει αυξήσεις να ανορθώσει το ΕΣΥ µε µία απλή αναδιανοµή του παραγόµενου πλούτου.

Εν κατακλείδι και σύµφωνα µε την επτάχρονη εµπειρία από τις κυβερνήσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη, τοξική θα είναι τυχόν νίκη του στις επόµενες εκλογές.

Σε άµυνα η κυβερνητική πλειοψηφία

Πόσο έξυπνη κίνηση θα µπορούσε να χαρακτηριστεί µία κυβερνητική ενέργεια που θα αποτρέπει την κλήση και παρουσία του Ταλ Ντίλιαν στην Επιτροπή Θεσµών και Διαφάνειας; Καθόλου θα ήταν η µόνη λογική απάντηση.

Αλλά στο Μαξίµου φαίνεται πως έχουν επιλέξει πως η πρώτη γραµµή άµυνας είναι να µην ακουστεί το όνοµα του πρωθυπουργού, ακόµα και από έναν καταδικασµένο σε πρώτο βαθµό, τον οποίο ο κυβερνητικός εκπρόσωπος µε δηλώσεις του έχει επιχειρήσει να εµφανίσει ως µειωµένης αξιοπιστίας, ακριβώς επειδή καταδικάστηκε.

Ωστόσο τίποτα δεν θα πετύχουν. Αντιθέτως θα έχουν επιβαρυνθεί µε µία ακόµα πράξη που πλήττει τους θεσµούς και το κράτος δικαίου. Αλλά ποιος νοιάζεται από τη στιγµή που τόσο τους θεσµούς όσο και το κράτος δικαίου τα έχουν κυριολεκτικά κουρελιάσει και ευτελίσει. Ακόµα ένα πλήγµα στα όσα έχουν προηγηθεί και σε εκείνα που θα ακολουθήσουν για την «προπαγάνδα» του Μαξίµου δεν θα κάνει τη διαφορά. Η αποθέωση του κυνισµού, της αντιδηµοκρατικής συµπεριφοράς και της θεσµικής απαξίωσης.

Η αντιδηµοκρατική επιλογή του Μαξίµου συνιστά και αβελτηρία πρώτου µεγέθους, γιατί ο Ταλ Ντίλιαν µπορεί να µιλήσει και να δώσει στη δηµοσιότητα στοιχεία την ανταλλαγή µέιλ όποτε κρίνει πως οι αποκαλύψεις ενισχύουν τη διαπραγµατευτική του θέση απέναντι στον «Νίξον του Μαξίµου», όπως ο ίδιος χαρακτήρισε τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Η στάση του θα καθοριστεί από τα ανταλλάγµατα που θα του δώσουν ενόψει της δίκης στο Εφετείο τον Νοέµβριο. Ως τότε θα πείτε ότι µπορεί να έχουν γίνει οι εκλογές. Σωστό, αλλά ο καταδικασµένος θα µπορούσε να µιλήσει ακόµα και την τελευταία εβδοµάδα πριν από τις εκλογές, ρίχνοντας βόµβες µεγατόνων, αν κρίνει πως αυτό είναι που τον συµφέρει.

Αλλά δεν είναι εξόχως ταπεινωτικό για τη λειτουργία της Δηµοκρατίας να είναι ο πρωθυπουργός όµηρος ενός αλλοδαπού καταδικασµένου από δικαστήριο;