Π. Παυλόπουλος: Η Ελλάδα παράδειγμα για μια διευρυμένη συνεργασία ΕΕ – Κίνας

Οι σύγχρονες διεθνείς εξελίξεις, από τις πολεμικές συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή έως τον ρόλο της τεχνητής νοημοσύνης στη διακυβέρνηση, βρέθηκαν στο επίκεντρο της πρόσφατης συνέντευξης του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλου στον Κινεζικό Τηλεοπτικό Σταθμό CGTΝ.

Αναφερόμενος στις πολεμικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή, ο τέως Πρόεδρος υπογραμμίζει ότι πρόκειται για μια σύγκρουση χωρίς σαφή προοπτική τερματισμού και με απρόβλεπτες διεθνείς συνέπειες, όχι μόνο πολιτικές αλλά και οικονομικές.

Εκφράζει δε τον προβληματισμό ότι οι δυνάμεις που πρωτοστάτησαν στην έναρξη της σύρραξης, δηλαδή οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, δεν φαίνεται να είναι σε θέση να εγγυηθούν μια βιώσιμη ειρηνευτική λύση.

Αντιθέτως, αναδεικνύει τον ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση, εφόσον κινηθεί με ενιαία στρατηγική και αξιοποιήσει τα εργαλεία της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας. Η Ευρώπη, όπως επισημαίνει, διαθέτει ιστορικά και πολιτισμικά ερείσματα για να λειτουργήσει ως δύναμη ειρήνης.

Η Ελλάδα ως γέφυρα Δύσης και Ανατολής

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον ρόλο της Ελλάδας ως διαχρονικού συνδετικού κρίκου μεταξύ Δύσης και Ανατολής. Από την εποχή των Περσικών Πολέμων έως σήμερα, η χώρα δεν αποτελεί όριο διαίρεσης αλλά γέφυρα επικοινωνίας, βασισμένη στον διάλογο των πολιτισμών.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι σχέσεις με την Κίνα προβάλλονται ως χαρακτηριστικό παράδειγμα. Ξεκινώντας από πολιτισμική προσέγγιση, εξελίχθηκαν σε ουσιαστική οικονομική συνεργασία, προσφέροντας ένα μοντέλο που θα μπορούσε να επεκταθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ο κ. Παυλόπουλος υπογραμμίζει ότι μια τέτοια συνεργασία πρέπει να στηρίζεται στον σεβασμό του Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Δικαίου, χωρίς αποκλεισμούς.

Η ισορροπία στις σχέσεις ΗΠΑ – Κίνας

Σχολιάζοντας τις σχέσεις μεταξύ Ηνωμένες Πολιτείες και Κίνας, ο πρώην Πρόεδρος αναγνωρίζει ότι πρόκειται για τις δύο κυρίαρχες παγκόσμιες δυνάμεις. Ωστόσο, προειδοποιεί για τον κίνδυνο μιας ανεξέλεγκτης αντιπαράθεσης, η οποία θα μπορούσε να απειλήσει την παγκόσμια ειρήνη.

Αντί ενός «άκρατου ανταγωνισμού», προτείνει ένα μοντέλο υγιούς ανταγωνισμού, κυρίως στο οικονομικό πεδίο, με βασική προϋπόθεση τον σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου. Επικαλούμενος μάλιστα τα διδάγματα του Θουκυδίδης, τονίζει ότι η ιστορία προσφέρει σαφείς προειδοποιήσεις για τις συνέπειες της σύγκρουσης μεγάλων δυνάμεων.

Τα όρια της τεχνητής νοημοσύνης στη διακυβέρνηση

Στο πεδίο της τεχνολογίας, ο κ. Παυλόπουλος αναγνωρίζει τη σημαντική συμβολή της Τεχνητής Νοημοσύνης στη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της διακυβέρνησης. Ωστόσο, θέτει σαφή όρια στη χρήση της, επισημαίνοντας ότι δεν μπορεί να υποκαταστήσει τον άνθρωπο, ιδιαίτερα σε κρίσιμους τομείς όπως η απονομή δικαιοσύνης.

Η διάκριση μεταξύ Homo Sapiens και Homo Sentiens αναδεικνύεται ως καθοριστική: η ανθρώπινη συνείδηση και ηθική κρίση δεν μπορούν να αναπαραχθούν από τα τεχνολογικά συστήματα. Παρά ταύτα, η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αποτελέσει πεδίο διεθνούς συνεργασίας, ιδίως μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Κίνας, υπό την προϋπόθεση του σεβασμού των θεσμικών κανόνων.