Σοφία Μουτίδου: «Χτυπάει το κουδούνι, ήταν ο Σεργιανόπουλος με μία καμπαρντίνα και ένα μπουκάλι ουίσκι»

Άγνωστες ιστορίες από την εποχή που συμμετείχε στους “Στάβλους της Εριέττας Ζαΐμη” μοιράστηκε η Σοφία Μουτίδου στο κανάλι της στο YouTube.

22 χρόνια μετά το τέλος της δημοφιλούς κωμωδίας των Ρήγα-Αποστόλου, η ηθοποιός αποκάλυψε το κλίμα που επικρατούσε στα γυρίσματα με τους συναδέλφους της και τους τεχνικούς, τα γέλια και τα ευτράπελα που σημειώνονταν μεταξύ τους, ενώ αφηγήθηκε και την ιστορία με το πάρτι γενεθλίων της, στο οποίο μεταξύ άλλων είχαν παραβρεθεί ο Νίκος Σεργιανόπουλος και η Χρυσούλα Διαβάτη.

«Να πω καταρχάς πώς βρέθηκα στους Στάβλους. Εγώ έπαιζα στο Angel Baby του Αντώνη του Καλογρίδη στο Θέατρο Μουσούρη και ήμουν μεταξύ άλλων με την Αλεξάνδρα την Παλαιολόγου, η οποία ήξερε τον Αλέξανδρο τον Ρήγα και μου λέει ένα βράδυ, “Να σου πω κάτι;μΘα έρθει σήμερα ο Αλέξανδρος ο Ρήγας”. Εγώ ήμουν λάτρης του Ρήγα από φοιτήτρια στη Θεσσαλονίκη και λέω “Θα έρθει ο Ρήγας από κάτω να δει την παράσταση;” Από το πολύ το άγχος ότι θα έρθει ο Ρήγας, εγώ το ξέχασα. Μου λέει, “Μη φύγεις μετά, να σε δει, πρώτη φορά θα σε δει σαν ηθοποιό, είναι ευκαιρία για σένα”», περιέγραψε η Σοφία Μουτίδου.

«Λοιπόν, μία που το ‘πε και μία που βγαίνω από την πίσω μεριά του Μουσούρη, παίρνω το τρόλεϊ και είμαι στο Περιστέρι σε χρόνο μηδενικό. Χτυπάει το τηλέφωνο σε ένα εικοσάλεπτο μετά τη λήξη της παράστασης και μου λέει η Αλεξάνδρα “Έλα, πού είσαι; Έχει έρθει ο Ρήγας στα καμαρίνια να σε δει” και της κάνω εγώ “Είμαι στην κουζίνα μου στο Περιστέρι”. Το ξέχασα. Το ‘χα ξεχάσει. Το ‘χα ξεχάσει τόσο πολύ που έκανα τα πάντα να φύγω απ’ το άγχος μου. Και έτσι δεν είδα ποτέ τον Αλέξανδρο.

Όμως τον Σεπτέμβρη του ίδιου έτους χτυπάει το τηλέφωνο και μου λέει μια κοπέλα “Είμαστε από την παραγωγή των “Στάβλων της Εριέττας Ζαΐμη” του Αλέξανδρου Ρήγα. Ο Αλέξανδρος σας είδε σε μια παράσταση και έγραψε κάτι για εσάς, θέλουμε να σας δούμε”. Δεν το πίστευα. Πηγαίνω, τους γνωρίζω όλους στο meeting, στη φωτογράφιση μετά. Πράγματα πέρα από το κανονικό. Ότι δηλαδή και θα παίξω στην τηλεόραση και θα με έχει επιλέξει ο Ρήγας και θα έχω κι ένα ρόλο έτσι πάρα πολύ ιδιαίτερο; Ήταν όλα ψέματα, μια ονειροφαντασία. Και εκεί ξεκίνησε η πορεία με τους Στάβλους, όπου για μένα δεν υπάρχει κανένα πρόσημο να το θυμηθώ αρνητικά», ανέφερε η ηθοποιός.

«Είχα κούραση σωματική πολλή αλλά δεν μου έμεινε από τη δουλειά αυτή κανένα κακό συναίσθημα, καμία αντιπαλότητα. […] Ήμασταν χονδρικά καμιά 35αριά άνθρωποι, ηθοποιοί και συντελεστές -δεν ξέρω κι αν λέω και τον σωστό αριθμό που ήταν- όπου ήμασταν στην κυριολεξία ένα σώμα. Ενώ ήταν πάρα πολύ δύσκολα τα γυρίσματα από πλευράς χρόνου, ήταν ένας προορισμός πραγματικά παιχνιδιού. Ήμασταν όλοι εκεί και παίζαμε. Θα σας λέω διάσπαρτες ιστορίες.

Η πρώτη ιστορία που μου έρχεται είναι με τη Σάρα τη Γανωτή που ήταν η αρχηγός μου, η κομμουνίστρια στο σίριαλ. Κάποια στιγμή έχουμε ένα γύρισμα, θαρρώ βραδάκι, που είμαστε πίσω από κάτι θάμνους και παίζουμε πιστολίδι με τον Μποσταντζόγλου. Κάτι τέτοιο. Υπάρχει μια τέτοια σκηνή. Και ακούμε σε 4-3 ξέρεις να βγούμε να κάνουμε πλάνο και μου κάνει Σάρα: “Θεέ μου, τι δουλειά κάνουμε; Καθόμαστε πίσω από τους θάμνους με κάτι πιστόλια και κάνουμε ότι μας κυνηγάνε”. Ε, εντάξει, κλάψαμε, δεν μπορέσαμε να παίξουμε ποτέ. Ήταν τρομερά αστείο αυτό», αφηγήθηκε η Σοφία Μουτίδου.

«Μία άλλη φορά που θυμάμαι είναι στο Ίλιον, που γίνονταν τα γυρίσματα, τα εσωτερικά, το πλατό και και τα εξωτερικά γινόταν κάπου εκεί κοντά στο Ίδρυμα Θεοτόκος. Και έτσι έχουμε κανονίσει νυχτερινό γύρισμα. Εντάξει, αλλά έξω ανοίγουμε το παράθυρο και έχει το κόκκινο του χιονιού ο ουρανός. Ψύχος. Μπαίνει η βοηθός και λέει “Παιδιά, είστε έτοιμοι να πάμε στα εξωτερικά;” Λέμε “Μα ποια εξωτερικά; Έξω είναι σαν Άλπεις τώρα”. Λέει, “Δεν θα αναβληθεί το γύρισμα” και βγαίνουμε έξω στο γύρισμα. Δεν μπορώ να περιγράψω το κρύο. Πέφτανε οι μύτες. Έκανες έτσι κρακ και έμενε η μύτη στο χέρι. Και πήγαμε και κάναμε το τρεχοβολητό στο δάσος μέσα νυχτερινή σκηνή μέσα στο ψοφόκρυο.

Το πάρτι γενεθλίων και οι αναμνήσεις από τον Νίκο Σεργιανόπουλο

Στη συνέχεια του βίντεο η ηθοποιός θυμάται ένα πάρτι γενεθλίων που είχε κάνει στις 18 Απριλίου του 2003, με καλεσμένο όλο το καστ των “Στάβλων”.

«Η άλλη ιστορία από τους Στάβλους που έχω είναι ότι είναι τα γενέθλιά μου 18 Απριλίου και εγώ έχω κανονίσει πάρτι στο σπίτι. Οπότε λέω στον Αλέξανδρο στο γύρισμα “να φύγω;”. Μου λέει “Όχι, όχι, έχεις να παίξεις το μονόλογο”. “Ποιο μονόλογο;” του λέω. “Έχω εγώ μονόλογο;”. Και είναι ο μονόλογος αυτός που έχω, που λέει “Ελληνίδα μάνα, νοικοκυρά, αν το παιδί σας” κτλ. Λοιπόν, αυτό το έκανα την ημέρα των γενεθλίων μου με τρομερό άγχος να προλάβω να τελειώσω, για να πάω να προετοιμάσω το σπίτι για το πάρτι, όπως και έγινε.

Ετοιμάζω το σπίτι, ένα μικρό σπίτι που είχαμε με τον Μήτσο στον Κολωνό και αρχίζουν και έρχονται. Το σπίτι μικρό, οι Στάβλοι άπειροι. Τεχνικοί, ενδυματολόγοι, μακιγιάζ, ηθοποιοί, όλοι, όλοι, όλοι καλεσμένοι. Και όλοι ήρθαν. Πολλή χαρά εγώ που έχουν έρθει όλοι. Δεν το πιστεύω. Με το ζόρι χωρούσαμε. Έχει έρθει η Διαβάτη, έχει φέρει λεμονόπιτα, κάτι ασημικά σε μένα, κοσμήματα, τα πάντα, δώρα. Όλος ο κόσμος. Και κάποια στιγμή έχω φέρει εγώ μια φίλη από τη Θεσσαλονίκη, τη Δέσποινα.

Και χτυπάει το κουδούνι και είναι ο Σεργιανόπουλος. Ένας κούκλος με μια καμπαρντίνα μπεζ και ένα ποτό, ένα ουίσκι. Και μπήκε και μου κάνει η φίλη μου “αχ, είναι στην πόρτα ο Σεριανόπουλος”. Ήταν ίδιος με τον Τζορτζ Κλούνεϊ. Ένας κούκλος με γκρι, υπέροχα ασημένια μαλλιά και μπήκε μέσα. Πεθάναμε στο γέλιο. Ο Νίκος με ρωτάνε τι τύπος ήτανε. Με τον Νίκο μόνο αστεία πράγματα μπορώ να θυμηθώ.

Να θυμηθώ που απορούσε καταρχάς που ήμουν τόσο αδύνατη και έτρωγα. Κανείς δεν ήξερε ότι ήμουν σε παύση. Λοιπόν, αυτός όταν με γνώρισε ήμουν πάρα πολύ αδύνατη, αλλά ήμουν από δίαιτα και μόλις είχα κάνει τη δίαιτα και μπήκα στο σίριαλ, άρχισα να τρώω πάλι. Οπότε έτρωγα σαν τρελή δίπλα στον Νίκο και μου έλεγε “Τι τρώει αυτό το παιδί ρε παιδί μου και δεν παχαίνει έτσι;”. Δεν ήξερε.

Με τον Νίκο θυμάμαι που πήγαμε στις “Ώρες” στο σινεμά και με το που κάτσαμε κοιμήθηκε. Είδε μια σκηνή και όταν βγήκαμε είπε “ταινιάρα”», αφηγήθηκε η Σοφία Μουτίδου.

Πηγή: zappit.gr