Το Ιράν παράγει και πάλι βαλλιστικούς πυραύλους σύμφωνα με τη Wall Street Journal

Το Ιράν έχει ξεκινήσει εκ νέου τη συναρμολόγηση βαλλιστικών πυραύλων, αξιοποιώντας εξαρτήματα που είχε αποθηκεύσει πριν από τον πόλεμο, σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal. Η αμερικανική εφημερίδα επικαλείται Αμερικανούς και αξιωματούχους από τη Μέση Ανατολή που γνωρίζουν την υπόθεση, υποστηρίζοντας ότι η Τεχεράνη εργάζεται παράλληλα στην αποκατάσταση υπόγειων εγκαταστάσεων και στη δημιουργία νέων χώρων συναρμολόγησης.

Η εξέλιξη αυτή αμφισβητεί τις εκτιμήσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ ότι οι επιθέσεις στις ιρανικές στρατιωτικές και βιομηχανικές υποδομές είχαν προκαλέσει μη αναστρέψιμο πλήγμα στο πυραυλικό πρόγραμμα της χώρας. Παρότι η παραγωγική ικανότητα του Ιράν εμφανίζεται σήμερα περιορισμένη σε σχέση με την περίοδο πριν από τον πόλεμο, οι πληροφορίες δείχνουν ότι η χώρα διατηρεί τη δυνατότητα να ανασυγκροτεί σταδιακά το οπλοστάσιό της.

Το Ιράν παράγει και πάλι βαλλιστικούς πυραύλους σε υπόγειες εγκαταστάσεις

Σύμφωνα με τις πηγές της Wall Street Journal, το Ιράν ασχολείται εντατικά με τη συναρμολόγηση τόσο πυραύλων υγρού καυσίμου όσο και πυραύλων στερεού καυσίμου. Οι πρώτοι πρέπει να ανεφοδιαστούν λίγο πριν από την εκτόξευση, ενώ οι δεύτεροι μπορούν να αποθηκευτούν σε κατάσταση ετοιμότητας για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

Δραστηριότητα έχει εντοπιστεί, σύμφωνα με πληροφορίες των υπηρεσιών πληροφοριών, σε αρκετές υπόγειες εγκαταστάσεις. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται η πυραυλική βάση στο Χοτζίρ, στο νοτιοανατολικό Ιράν. Παράλληλα, η Τεχεράνη φέρεται να κατασκευάζει νέους υπόγειους χώρους συναρμολόγησης, ώστε να προστατεύσει την παραγωγή από μελλοντικές αεροπορικές επιδρομές.

Οι εργασίες πραγματοποιούνται κυρίως με εξαρτήματα που υπήρχαν ήδη στις αποθήκες της χώρας. Αμερικανοί και περιφερειακοί αξιωματούχοι εκτιμούν ότι η παραγωγή είναι σήμερα μικρότερη από εκείνη πριν από τον πόλεμο, καθώς οι επιθέσεις προκάλεσαν σοβαρές ζημιές σε εγκαταστάσεις κατασκευής πυραύλων και εξαρτημάτων. Επιπλέον, ο ναυτικός αποκλεισμός έχει δυσκολέψει την εισαγωγή πρώτων υλών και υλικών που απαιτούνται για την παραγωγή στερεών καυσίμων.

Οι επιθέσεις δεν εξουδετέρωσαν πλήρως το πυραυλικό πρόγραμμα

Η επανεκκίνηση της παραγωγής αναδεικνύει τη δυσκολία πλήρους εξουδετέρωσης του πυραυλικού προγράμματος της Τεχεράνης. Η καταστροφή εγκαταστάσεων μπορεί να προκαλέσει καθυστερήσεις και σημαντικές απώλειες, δεν αρκεί όμως απαραίτητα για να διαλύσει ένα πρόγραμμα που βασίζεται σε διάσπαρτες υποδομές, υπόγειους χώρους και αποθηκευμένα εξαρτήματα.

«Όταν δεν βομβαρδίζονται οι εγκαταστάσεις, μπορείς να αντικαταστήσεις την κατεστραμμένη υποδομή, να αγοράσεις νέα εξαρτήματα από άλλες χώρες και να τα αποθηκεύσεις στις εγκαταστάσεις», δήλωσε ο Ταλ Ίνμπαρ, ανώτερος αναλυτής της Missile Defense Advocacy Alliance. Ο ίδιος υποστήριξε ότι θα ήταν αφελές να θεωρεί κανείς πως το Ιράν δεν προσπαθεί να αποκαταστήσει τις δυνατότητές του στην παραγωγή πυραύλων.

Η Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίβ είχαν εξαπολύσει χιλιάδες επιθέσεις εναντίον εργοστασίων, αποθηκών, εκτοξευτών και πυραυλικών συστημάτων στις αρχές του πολέμου. Το Πεντάγωνο έχει υποστηρίξει ότι οι επιχειρήσεις κατέστρεψαν έως και το 90% της βιομηχανικής βάσης του Ιράν στους τομείς των μη επανδρωμένων αεροσκαφών, των βαλλιστικών πυραύλων και του ναυτικού εξοπλισμού.

Ωστόσο, η εικόνα που διαμορφώνεται είναι πιο σύνθετη. Η αμερικανική πλευρά υποστηρίζει ότι το Ιράν είναι σήμερα σημαντικά αποδυναμωμένο, ενώ οι πληροφορίες από την περιοχή δείχνουν ότι η Τεχεράνη εκμεταλλεύτηκε την περίοδο σχετικής ηρεμίας για να αποκαταστήσει μέρος των υποδομών της. Σύμφωνα με Αμερικανό αξιωματούχο, η παραγωγή μπορεί να επανήλθε σε χαμηλό ρυθμό μετά την προκαταρκτική συμφωνία του Ιουνίου, η οποία προέβλεπε το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ και την έναρξη συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου.

Πόσους πυραύλους μπορεί να συναρμολογήσει η Τεχεράνη

Αμερικανικές εκτιμήσεις αναφέρουν ότι το Ιράν μπορεί να συναρμολογήσει τουλάχιστον μερικές εκατοντάδες πυραύλους από τα εξαρτήματα που έχει στη διάθεσή του. Πριν από τον πόλεμο, η χώρα είχε δημιουργήσει αποθέματα από κεφαλές, σώματα πυραύλων, συστήματα καθοδήγησης και εξαρτήματα ελέγχου.

Ο Τζιμ Λάμσον, επισκέπτης ερευνητής στο King’s College του Λονδίνου και πρώην αναλυτής της CIA, ανέφερε ότι παλαιότερες φωτογραφίες και βίντεο που είχε δημοσιοποιήσει το Ιράν παρουσίαζαν σημαντικές ποσότητες τέτοιου υλικού μέσα σε υπόγειες εγκαταστάσεις. Ο τελικός αριθμός των πυραύλων που μπορεί να παραχθεί εξαρτάται από το μέγεθος των αποθεμάτων και από το πόσες εγκαταστάσεις παραμένουν λειτουργικές.

«Μπορεί να μιλάμε για εκατοντάδες πυραύλους ή, ενδεχομένως, για χιλιάδες», δήλωσε ο Λάμσον. Άλλοι αναλυτές εκτιμούν ότι, παρά τις απώλειες, το Ιράν εξακολουθεί να διαθέτει χιλιάδες βαλλιστικούς πυραύλους.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου, η Τεχεράνη φέρεται να εξάντλησε μέρος των έτοιμων αποθεμάτων της, γεγονός που την υποχρέωσε να περιορίσει τον ρυθμό των επιθέσεων. Παρ’ όλα αυτά, συνέχισε να χρησιμοποιεί πυραύλους εναντίον αμερικανικών βάσεων και άλλων στόχων στη Μέση Ανατολή. Μεταξύ των συστημάτων που έχουν χρησιμοποιηθεί περιλαμβάνεται ο Kheibar Shekan, ένας κινητός και σχετικά οικονομικός πύραυλος, ο οποίος θεωρείται ότι διαθέτει υψηλή ακρίβεια.

Η ανακατασκευή των υποδομών συνεχίζεται

Δορυφορικές εικόνες δείχνουν ότι το Ιράν αποκαθιστά υποδομές που υπέστησαν ζημιές, από δρόμους και γέφυρες έως εγκαταστάσεις παραγωγής. Παράλληλα, έχουν αποκατασταθεί είσοδοι σηράγγων που οδηγούν σε υπόγειες βάσεις πυραύλων και είχαν καταρρεύσει μετά τις αεροπορικές επιδρομές.

Ισραηλινοί αξιωματούχοι εκτιμούν ότι μεγάλο μέρος του οπλισμού που ήταν αποθηκευμένο στις εγκαταστάσεις αυτές πιθανότατα παρέμεινε σε καλή κατάσταση. Η επιστροφή στην πλήρη παραγωγή, ωστόσο, δεν είναι εύκολη. Οι ζημιές σε χημικές εγκαταστάσεις για την παραγωγή υγρών προωθητικών και σε βιομηχανικούς αναμικτήρες για τα στερεά καύσιμα αποτελούν σημαντικά εμπόδια.

Το Ιράν ανέπτυξε το πυραυλικό του πρόγραμμα τη δεκαετία του 1980, κατά τη διάρκεια του πολέμου με το Ιράκ, καθώς δεν διέθετε σύγχρονη πολεμική αεροπορία. Έκτοτε, οι βαλλιστικοί πύραυλοι αποτέλεσαν βασικό εργαλείο αποτροπής απέναντι στους περιφερειακούς αντιπάλους του.

Η Νικόλ Γκραγιέφσκι, ειδικός στην ιρανική στρατηγική στο Sciences Po του Παρισιού, σημείωσε ότι το πρόγραμμα διαθέτει μεγαλύτερη ικανότητα αναγέννησης από άλλα στρατηγικά προγράμματα, επειδή είναι διασπαρμένο και βασίζεται σε πολλαπλά επίπεδα υποδομών.