Υπάρχει ενδεχόµενο για κυβέρνηση «Ειδικού Σκοπού»; – Θα υπάρχει σύγκλιση του προοδευτικού χώρου µε όχηµα νέο εκλογικό νόµο;

Tου ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ *

Ενα ερώτηµα συνεχώς ζητάει απάντηση: Πότε θα γίνουν εκλογές; Και, φυσικά η κυβέρνηση και το κάθε κόµµα, ανάλογα µε την τακτική του, κάνει και την ανάλογη εκτίµηση.

Όµως, για τον χρόνο των εκλογών, υπάρχει ένα αλάνθαστο δεδοµένο, που θα µας βοηθήσει, να δώσουµε την απάντηση. Αν δούµε, πότε ο Πρωθυπουργός, ανεξαρτήτου κόµµατος, έκανε εκλογές σε όλη την περίοδο, µετά την πτώση της Χούντας, τότε θα καταλάβουµε και πότε θα κάνει και ο σηµερινός. Θα δούµε, σχεδόν χωρίς παρέκκλιση, όλοι οι Πρωθυπουργοί έκαναν εκλογές, όταν:

Οι δηµοσκοπήσεις και οι συνεργάτες του, του λένε ότι, πλησιάζει την κόκκινη γραµµή, µετά την οποία η ήττα είναι αναπόδραστη.

Εάν την περάσει την κόκκινη γραµµή, τότε οι εκλογές γίνονται στο τέλος της τετραετίας, για αυτονόητους λόγους.

Ακόµη και ο Κωνσταντίνος Καραµανλής, µετά το 54% των εκλογών του 1974, έκανε εκλογές το 1977, για να προλάβει την προεδρική πλειοψηφία, που τον ανέδειξε Πρόεδρο της Δηµοκρατίας το 1980. Ο δε Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, αναγκάστηκε να κάνει εκλογές, λόγω των παραιτήσεων µεγάλου αριθµού βουλευτών από την ΝΔ, οι οποίοι στην συνέχεια ίδρυσαν την Πολιτική Άνοιξη, µε τον Αντώνη Σαµαρά στην ηγεσία.

Αντίστροφη µέτρηση

Έτσι, εάν δεν συµβεί κάτι συνταρακτικό µέχρι το τέλος του Καλοκαιριού, τότε, από την ηµέρα των εξαγγελιών του Πρωθυπουργού στη φετινή ΔΕΘ, κάθε επόµενη ηµέρα µπορεί να έχουµε προκήρυξη εκλογών. Εάν µάλιστα, ο Αντώνης Σαµαράς ανακοινώσει την ίδρυση του κόµµατός του εκείνες τις ηµέρες, τότε, είναι βέβαιο ότι, ο Πρωθυπουργός θα επισπεύσει την απόφασή του.

Μέχρι τις εκλογές, λίγο πολύ, µπορούµε να φανταστούµε πως θα φθάσουµε:

1. Ένταση, πόλωση, συγκρούσεις, κοµµατικές και προσωπικές.
2. Λίγο, από πολιτική και προγραµµατική αντιπαράθεση και περισσότερο διλήµµατα, τα περισσότερα τεχνητά, µε πολύ φονικό περιτύλιγµα, για την ψήφο των πολιτών.
3. Καθολική σύγκρουση, όλοι εναντίον όλων, όµως, πιο σκληροί θα είναι οι εµφύλιοι στα δύο πολιτικά ηµισφαίρια, για ευνόητους λόγους.
4. Η ίδρυση του κόµµατος Σαµαρά θα κορυφώσει τον εµφύλιο στην συντηρητική πλευρά του κοµµατικού φάσµατος, ενώ η σύγκρουση ΠΑΣΟΚ-Κίνηµα Αλλαγής µε την ΕΛ.Α.Σ, δηλαδή η σύγκρουση Ανδρουλάκη-Τσίπρα, γιατί έτσι κυρίως θα εξελιχθεί, στην προοδευτική πλευρά του κοµµατικού φάσµατος, θα είναι η πιο έντονη.
5. Ακρίβεια, σκάνδαλα, εθνικοί κίνδυνοι, το τρίπτυχο της αντιπαράθεσης από την δεξιά πλευρά, Ακρίβεια, σκάνδαλα, στεγαστική κρίση και αναδιανοµή του πλούτου, από την άλλη πλευρά.
6. Η πλειοψηφία των πολιτών δεν πιστεύει κανέναν, ειδικά οι νεότερες γενιές. Στην καλύτερη περίπτωση, κανείς δεν ενθουσιάζεται µε κανέναν.

Βαρόµετρο η συµµετοχή

Πόσες εκλογές µπορούµε να έχουµε ή καλύτερα, πόσες εκλογές θα ανεχθεί η πλειοψηφία της κοινωνίας;

1. Εάν οι συµµετοχή στις εκλογές είναι αρκετά κάτω από το 50%, η ΝΔ µπορεί να έχει λίγες ελπίδες για µια πιθανή οριακή αυτοδυναµία στις δεύτερες εκλογές.

Εάν η συµµετοχή είναι πάνω από το 50%, η ΝΔ δεν έχει καµία πιθανότητα αυτοδυναµίας και στις δεύτερες εκλογές, ενώ το κόµµα της Μαρίας Καρυστιανου κυρίως και του Αλέξη Τσίπρα δευτερευόντως, θα έχουν καλύτερα ποσοστά και από τις τελευταίες δηµοσκοπήσεις. Είναι τα δύο κυρίως κόµµατα και για διαφορετικούς λόγους, που µπορούν να φέρουν κόσµο στις κάλπες, που απείχαν από τις ευρωεκλογές του 2024.

2. Πρώτη συνέπεια θα είναι η αλλαγή ηγεσιών σε κάποια κόµµατα, που θα έχουν µείνει πολύ µακριά από τους εκλογικούς στόχους τους, τουλάχιστον αυτό θα συµβεί στην ΝΔ.

3. Η χώρα νοµίζω, δεν θα µείνει χωρίς κυβέρνηση, γιατί υπάρχει πέραν των άλλων και, η πολύ σηµαντική προεδρία της χώρας µας στην ΕΕ. Φυσικά, λόγω του εκλογικού νόµου, θα χρειαστεί η συνεργασία δύο τουλάχιστον κοµµάτων, ίσως και τριών, για τον σχηµατισµό κυβέρνησης.

4. Θα έχουµε κυβερνήσεις «Ειδικού Σκοπού», µε τουλάχιστον τρία κόµµατα. Η ΝΔ, η ΕΛ.Α.Σ και το ΠΑΣΟΚ-Κίνηµα Αλλαγής και το κόµµα του Αντώνη Σαµαρά, είναι ένα πιθανό σχήµα.

Εκλογικός νόµος και προοδευτικά κόµµατα

Εάν, αυτές οι εξελίξεις φαίνονται αναπότρεπτες, τουλάχιστον για τα προοδευτικά κόµµατα, υπάρχει µια υποχρέωση, που µπορεί να χρησιµοποιηθεί και ως πρόσθετο ισχυρό επιχείρηµα για την συµµετοχή τους στην κυβέρνηση «Ειδικού σκοπού».

Τα κόµµατα της προοδευτικής αντιπολίτευσης, είτε συµµετέχουν στην κυβέρνηση είτε όχι, εάν σχηµατίζουν πλειοψηφία για την αλλαγή του εκλογικού νόµου, µια προσαρµογή του Γερµανικού εκλογικού συστήµατος, πρέπει να το κάνουν. Γιατί φαντάζοµαι, δεν πιστεύουν ότι µπορεί κάποια από αυτά να σχηµατίσει αυτοδύναµη κυβέρνηση. Ούτε φυσικά, µε αυτό τον εκλογικό νόµο και, να έχουν 151 βουλευτές, µπορούν να συνεννοηθούν µεταξύ τους και να σχηµατίσουν κυβέρνηση, και µάλιστα βιώσιµη. Μόνο µε ένα σύστηµα απλής αναλογικής, µπορεί να υπάρξει στις επόµενες εκλογές, πρώτες ή δεύτερες, ανάλογα µε το πότε θα εφαρµοστεί ο νέος εκλογικός νόµος, πολιτικό περιβάλλον και πλειοψηφία για τον σχηµατισµό αξιόπιστης προοδευτικής κυβέρνησης.

Αν τα κόµµατα της προοδευτικής αντιπολίτευσης δεν το συµφωνήσουν και δεν το κάνουν, η επιστροφή µιας ισχυρής δεξιάς είναι η πιθανή εκδοχή, µετά από µία ή περισσότερες κυβερνήσεις «Ειδικού Σκοπού».

Η δηµοκρατία δεν έχει αδιέξοδα, όπως λέµε. Όµως, αν τα κόµµατα της προοδευτικής αντιπολίτευσης συνεχίζουν να επιδεικνύουν, µειωµένη κατανόηση των αναγκών της χώρας, της οικονοµίας και της κοινωνίας, τότε θα είναι υπεύθυνα για τα µεγαλύτερα αδιέξοδα που θα προκύψουν.