Θράκη: Ανάπτυξη ή αθόρυβος εποικισµός; – Η κυβέρνηση οφείλει απαντήσεις

Toυ ΑΝΔΡΕΑ ΒΟΡΥΛΛΑ *

Tους τελευταίους µήνες πληθαίνουν τα δηµοσιεύµατα, οι δηµόσιες παρεµβάσεις αιρετών και οι κοινοβουλευτικές ερωτήσεις σχετικά µε τις αυξανόµενες αγορές ακινήτων στη Θράκη και ιδιαίτερα στον Έβρο από ξένα κεφάλαια, µεταξύ των οποίων αναφέρονται και τουρκικά συµφέροντα. Το ζήτηµα δεν µπορεί να αντιµετωπιστεί ούτε µε κινδυνολογία ούτε µε αδιαφορία. Απαιτεί σοβαρότητα, διαφάνεια και υπεύθυνη κρατική στάση.

Η δηµόσια συζήτηση άνοιξε όταν ο δήµαρχος Αλεξανδρούπολης Γιάννης Ζαµπούκης έκανε λόγο για «αθόρυβο εποικισµό» µέσω αγορών ακινήτων σε ακριτικές περιοχές, ενώ ανάλογες ανησυχίες διατυπώθηκαν και από αυτοδιοικητικούς παράγοντες της Ροδόπης. Παράλληλα, σειρά δηµοσιευµάτων ανέφεραν ότι οι αρµόδιες αρχές και η ΕΥΠ εξετάζουν µεταβιβάσεις ακινήτων σε παραµεθόριες περιοχές της Θράκης και του Ανατολικού Αιγαίου, αναζητώντας τα πραγµατικά πρόσωπα που βρίσκονται πίσω από ορισµένες συναλλαγές.

Ας είµαστε σαφείς. Η αγορά ακινήτων από αλλοδαπούς δεν είναι από µόνη της παράνοµη ούτε συνιστά αυτοµάτως απειλή. Η Ελλάδα είναι κράτος δικαίου, µέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ανοιχτή οικονοµία. Οι ξένες επενδύσεις είναι ευπρόσδεκτες όταν είναι διαφανείς, παραγωγικές και συµβάλλουν στην ανάπτυξη της χώρας.

Όµως η Θράκη δεν είναι µια οποιαδήποτε περιοχή. Είναι µια ακριτική περιφέρεια µε ιδιαίτερη γεωπολιτική σηµασία, µε δηµογραφικές προκλήσεις και µε µακρά ιστορία εξωτερικών παρεµβάσεων. Για τον λόγο αυτόν, κάθε µαζική συγκέντρωση ακινήτων σε ευαίσθητες περιοχές δικαιολογηµένα προκαλεί ερωτήµατα.

Τα ερωτήµατα αυτά γίνονται ακόµη πιο έντονα όταν δηµοσιεύµατα αναφέρουν ότι µέρος των αγορών πραγµατοποιείται µέσω εταιρειών εγκατεστηµένων σε άλλα κράτη-µέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, µε αποτέλεσµα να καθίσταται δυσκολότερη η εξακρίβωση των πραγµατικών δικαιούχων. Μάλιστα, στις αρχές του 2026 η ίδια η κυβέρνηση φέρεται να αναγνώρισε στη Βουλή ότι υπάρχει ζήτηµα µε αγορές ακινήτων σε παραµεθόριες περιοχές µέσω εταιρικών σχηµάτων εγκατεστηµένων σε τρίτες χώρες ή σε χώρες της Ε.Ε., προαναγγέλλοντας αλλαγές στο σχετικό πλαίσιο.

Ανησυχία και ευθύνες

Εδώ ακριβώς βρίσκεται και η µεγάλη πολιτική ευθύνη της κυβέρνησης.

Διότι εάν πράγµατι υφίστανται κενά στο θεσµικό πλαίσιο, γιατί δεν αντιµετωπίστηκαν νωρίτερα; Εάν οι αρµόδιες υπηρεσίες παρακολουθούν εδώ και µήνες ή και χρόνια το φαινόµενο, γιατί η Πολιτεία δεν ενηµέρωσε εγκαίρως τη Βουλή και τις τοπικές κοινωνίες; Και εάν οι ανησυχίες των τοπικών αρχών είναι υπερβολικές, γιατί η κυβέρνηση αφήνει να διαιωνίζεται η αβεβαιότητα χωρίς επίσηµα στοιχεία;

Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση κινήθηκε µε χαρακτηριστική καθυστέρηση. Χρειάστηκε να υπάρξουν δηµόσιες παρεµβάσεις δηµάρχων, δηµοσιεύµατα στον Τύπο και κοινοβουλευτικές παρεµβάσεις για να αναγνωριστεί ότι υπάρχει θέµα προς εξέταση.

Ταυτόχρονα, η ίδια η δηµογραφική εγκατάλειψη της Θράκης δηµιουργεί το υπόβαθρο πάνω στο οποίο αναπτύσσονται τέτοια φαινόµενα. Χωριά γερνούν, νέοι φεύγουν, κατοικίες παραµένουν κενές και αγροτικές εκτάσεις εγκαταλείπονται. Όταν ένα σπίτι πωλείται έναντι 10.000 ή 15.000 ευρώ επειδή δεν υπάρχει κανείς να το κατοικήσει, το πρόβληµα δεν είναι πρωτίστως ο αγοραστής. Το πρόβληµα είναι ότι το ελληνικό κράτος απέτυχε να κρατήσει ζωντανή την ελληνική ύπαιθρο.

Η συζήτηση λοιπόν δεν πρέπει να περιορίζεται στο ποιος αγοράζει. Πρέπει να επεκταθεί στο γιατί πωλείται. Γιατί οι νέοι εγκαταλείπουν τα χωριά του Έβρου; Γιατί η Θράκη συνεχίζει να χάνει πληθυσµό; Γιατί η οικογένεια, η γεωργία, η κτηνοτροφία και η τοπική επιχειρηµατικότητα δεν στηρίζονται επαρκώς; Γιατί δεν υπάρχουν ειδικά δηµογραφικά και στεγαστικά κίνητρα για όσους επιλέγουν να παραµείνουν ή να εγκατασταθούν στις παραµεθόριες περιοχές;

Η προστασία της εθνικής κυριαρχίας δεν επιτυγχάνεται µόνο µε στρατιωτικές µονάδες, φράχτες και εξοπλιστικά προγράµµατα. Επιτυγχάνεται πρωτίστως µε ζωντανές τοπικές κοινωνίες, µε νέους ανθρώπους που δηµιουργούν οικογένειες, µε παραγωγική δραστηριότητα και µε ελληνικό πληθυσµό που παραµένει και προοδεύει στον τόπο του.

Πρόγραµµα

Γι’ αυτό η κυβέρνηση οφείλει να δώσει συγκεκριµένες απαντήσεις:

Πόσες µεταβιβάσεις ακινήτων σε παραµεθόριες περιοχές έχουν ελεγχθεί τα τελευταία χρόνια; Πόσες από αυτές αφορούν πραγµατικούς δικαιούχους προερχόµενους από τρίτες χώρες; Ποια µέτρα λαµβάνονται για τον έλεγχο εταιρειών που λειτουργούν ως ενδιάµεσοι φορείς; Πότε θα ολοκληρωθεί η αναµόρφωση του θεσµικού πλαισίου;

Ταυτόχρονα, απαιτείται ένα ολοκληρωµένο πρόγραµµα δηµογραφικής και οικονοµικής αναγέννησης της Θράκης, µε φορολογικά κίνητρα, στεγαστική πολιτική, ενίσχυση των ακριτικών οικογενειών, στήριξη της γεωργίας και των µικροµεσαίων επιχειρήσεων. Στα πλαίσια του προγράµµατος δηµογραφικής και οικονοµικής αναγέννησης, θα δίναµε ειδικά πρόσθετα κίνητρα σε Έλληνες οµογενείς που επιθυµούν να επιστρέψουν στην χώρα µας, να εγκατασταθούν στην Θράκη.

Η Θράκη δεν χρειάζεται ούτε κραυγές ούτε εφησυχασµό. Χρειάζεται αλήθεια, διαφάνεια και εθνική στρατηγική. Και κυρίως χρειάζεται µια κυβέρνηση που να αντιλαµβάνεται ότι η εγκατάλειψη της περιφέρειας δεν είναι µόνο κοινωνικό και οικονοµικό πρόβληµα. Σε ορισµένες περιοχές της πατρίδας µας είναι και ζήτηµα εθνικής σηµασίας.

* Βουλευτής Β2 Δυτικού Τοµέα Αθηνών µε τη ΝΙΚΗ