Στόχος – ορόσηµο η πολιτική αλλαγή

του Θανάση Λυρτσογιάννη

Οποιος άκουγε την περασµένη Δευτέρα τον Αλέξη Τσίπρα στο Χαλάνδρι να λέει πως στόχος του δεν είναι το κόµµα να κάνει αντιπολίτευση στον Μητσοτάκη, αλλά να νικήσει τον Μητσοτάκη στις εκλογές, θα έµπαινε στον πειρασµό να τον χαρακτηρίσει αιθεροβάµονα. Αλλά ο πρώην πρωθυπουργός µόνο που δεν αιθεροβατεί. Πατάει γερά στο έδαφος και η προσέγγιση των θεµάτων διακρίνεται από ορθολογισµό ό,τι κι αν λένε οι αντίπαλοί του.

Ο Αλέξης Τσίπρας έπαθε και έµαθε. Εχει αλλάξει, µας είπε ο ίδιος. Το µαθαίνουν όσοι είναι δίπλα του, οι στενοί συνεργάτες και το διαπιστώνουν και εκείνοι που παρακολουθούν τις εξελίξεις.

Συγκεκριµένα την αλλαγή επιβεβαιώνουν οι χειρισµοί του στη δηµιουργία του νέου κόµµατος.

Κοινό τους γνώρισµα η πειθαρχία και η πιστή εκτέλεση του σχεδίου της επιστροφής. Δεν κάνει βιαστικές κινήσεις, δεν αλλάζει πορεία, δεν επιταχύνει ούτε επιβραδύνει χωρίς λόγο και λογική υποτασσόµενος στο συναίσθηµα και στον ενθουσιασµό. Ο Αλέξης Τσίπρας κινείται βάσει ενός καλά οργανωµένου σχεδίου. Θα το καταλάβει όποιος καθίσει και αναλύσει σε βάθος τις πράξεις και τους λόγους του και προπαντός το δροµολόγιο της «Ιθάκης», του οποίου κεντρικό σηµείο είναι ο ορθολογισµός.

Το νέο κόµµα

Η µόνη αλλαγή που επέτρεψε στον εαυτό του είναι ο χρόνος ανακοίνωσης της ίδρυσης του κόµµατος. Πολύ λογικά από τη στιγµή που στον ορίζοντα διαφαίνεται επιτάχυνση των εξελίξεων. Δεν θα µπορούσε και δεν ενδεικνυόταν να παραµένει κοκκαλωµένος σε έναν ηµερολογιακό προγραµµατισµό όταν τα δεδοµένα και οι συνθήκες αλλάζουν και αναµένεται να αλλάξουν ακόµα περισσότερο. «Τα πάντα ρει» µας είπε ο Ηράκλειτος και ασφαλώς θα ήταν λάθος αν παρά τις αλλαγές των συνθηκών παρέµενε ακίνητος και όπως µας τόνισε ο Γερµανός στοχαστής και φυσικός Γκέοργκ Κρίστοφ Λίχτενµπεργκ «είναι ανεύθυνο να θεωρείς αρετή τη µετάνοια µετά από σφάλµατα, παρά τη θέληση να τα αποφεύγεις».

Κι αυτό κάνει ο Αλέξης Τσίπρας αυτή τη φορά. Αποφεύγει τα λάθη που έκανε κατά την «πρώτη φορά Αριστερά». Η σταθερή πορεία προς την ίδρυση του κόµµατος που θα ανακοινωθεί τις πρώτες µέρες του Ιουνίου, του θεριστή, όπως είπε ο ίδιος στην οµιλία του στο Χαλάνδρι, φανερώνει πως το σχέδιο που έχει εκπονηθεί για την επιστροφή στην κεντρική πολιτική σκηνή έχει τη σφραγίδα, όχι µόνο του Αλέξη Τσίπρα, αλλά και των ανθρώπων που ανέλαβαν την επεξεργασία και την υλοποίηση του σχεδίου.

Ρευστό πολιτικό σκηνικό

Ο Τσίπρας του 2026 δεν παραµένει κολληµένος στο παρελθόν, στην ιστορία. Αυτή την παρέδωσε και στους πολίτες µε την «Ιθάκη» και τώρα κινείται µε το βλέµµα στο µέλλον, την επόµενη εκλογική αναµέτρηση.

Και όπως προαναφέραµε στην αρχή του σηµειώµατος, είπε στην οµιλία στο Χαλάνδρι ότι η παράταξη που δηµιουργεί, δεν έρχεται για να κάνει αντιπολίτευση, αλλά να νικήσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Το ρευστό πολιτικό σκηνικό, οι ανατροπές που ήδη προκαλεί στο πολιτικό σύστηµα η αναγγελία του νέου κόµµατος και εκείνες που θα προκαλέσει µετά την ανακοίνωσή του, σε συνδυασµό µε τη ραγδαία φθορά της κυβέρνησης και της Νέας Δηµοκρατίας, δηµιουργούν προϋποθέσεις πλήρους ανατροπής. Οι αντικειµενικές συνθήκες είναι ώριµες. Οι υποκειµενικές τώρα δηµιουργούνται.

Παραγωγικότητα

Θα µπορούσε να χαρακτηριστεί ο νέος εθνικός στόχος. Ποιος; Η παραγωγικότητα. Είναι ωστόσο το µεγαλύτερο πρόβληµα για την ελληνική οικονοµία, κατά γενική οµολογία. Ενα οικονοµικό µέγεθος που δεκαετίες τώρα ακούµε υπουργούς, πρωθυπουργούς και επιχειρηµατίες να την επικαλούνται, να της χρεώνουν την ευθύνη για τα χάλια των επιχειρήσεων, του Δηµοσίου και της οικονοµίας, αλλά ποτέ να µην έχουν επεξεργαστεί ένα συγκροτηµένο σχέδιο για να αντιµετωπίσουν τη χαµηλή παραγωγικότητα.

Δεν είδαµε την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη να επεξεργάζεται ένα πρόγραµµα µε αρχή, µέση και τέλος για να αυξηθεί η παραγωγικότητα. Δεν το έκανε ούτε µε το Ταµείο Ανάκαµψης που ήταν η µεγάλη ευκαιρία να αυξηθεί η παραγωγικότητα και να αλλάξει πίστα η χώρα.

Οι αιτίες της χαµηλής παραγωγικότητας εντοπίζονται τόσο στις επιχειρήσεις όσο και στον δηµόσιο τοµέα. Δεν φταίνε οι εργαζόµενοι. Το λέει ο πλέον έγκυρος οργανισµός, ο ΣΕΒ δια στόµατος του προέδρου του Σπύρου Θεοδωρόπουλου κατά την παρουσίαση της µελέτης του ΙΟΒΕ.

Για να είµαστε καθαροί. Οι λύσεις δεν βρίσκονται ούτε στην εντατικοποίηση της εργασίας, ούτε στην αύξηση του χρόνου εργασίας, όπως νοµίζουν οι περισσότεροι. Βελτίωση της παραγωγικότητας δεν σηµαίνει απαραίτητα «δουλεύω πιο σκληρά» ή «περισσότερες ώρες», αλλά «δουλεύω πιο έξυπνα», χρησιµοποιώντας καλύτερη οργάνωση, τεχνολογία και καινοτοµία.

«Κοµίζουµε γλαύκας εις Αθήνας» αν υποστηρίξουµε ότι στην παγκοσµιοποιηµένη οικονοµία η Ελλάδα οφείλει να γίνει πιο ανταγωνιστική, να παράγει προϊόντα και υπηρεσίες που το διεθνές καταναλωτικό κοινό επιλέγει κι αυτό µπορεί να επιτευχθεί µόνο µε υψηλή παραγωγικότητα, όπως και η αύξηση των µισθών είναι στενά συνδεδεµένη µε την παραγωγικότητα. Θα ξεφύγουµε από τις τελευταίες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης στους µισθούς, στην αγοραστική δύναµη µόνο αν η οικονοµία κάνει άλµατα στην παραγωγικότητα η οποία θα µπορούσε να χαρακτηριστεί αντίδοτο στη φτώχεια.

Το µήνυµα του ΣΕΒ

Ο πρόεδρος του ΣΕΒ το είπε και καλό είναι να τον ακούσουν οι πολιτικοί. Χωρίς ουσιαστική βελτίωση της παραγωγικότητας, δεν µπορεί να υπάρξει διατηρήσιµη άνοδος στις αποδοχές. Για να συµπληρώσει πως σήµερα ένα σηµαντικό τµήµα της ελληνικής οικονοµίας δυσκολεύεται να «βγάλει τον µήνα», ενώ µεγάλο µέρος της κοινωνίας ζει υπό πίεση. Αν θέλουµε να αλλάξει αυτή η εικόνα, απαιτείται µια συντονισµένη προσπάθεια σε επίπεδο οικονοµίας, κοινωνίας και αναπτυξιακών πολιτικών. Αν δεν βελτιώσουµε την παραγωγικότητα, δεν πάµε µακριά, τόνισε

Εκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου και οφείλουν να το αντιληφθούν και οι επιχειρηµατίες για να επενδύσουν σε τεχνολογία, τεχνογνωσία και ποιότητα των παραγόµενων προϊόντων και υπηρεσιών, ώστε να είναι ανταγωνιστικά στην παγκόσµια αγορά.

Οι κυβερνώντες οφείλουν να µεταρρυθµίσουν το κράτος, να πατάξουν τη γραφειοκρατία, να αλλάξουν τη Δικαιοσύνη, να πληµµυρίσουν το Δηµόσιο µε τεχνολογία και να δηµιουργήσουν ένα κράτος φιλικό στην επιχειρηµατικότητα και στους πολίτες.

Υψηλή παραγωγικότητα παντού θα µπορούσε να είναι το σύνθηµα που αν γίνει πράξη µπορεί να συµβάλλει να ξεκολλήσει η Ελλάδα από τον πάτο της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Δυστυχώς, όµως, η κυβέρνηση σε επτά χρόνια δεν έβαλε ούτε ένα λιθαράκι για να βελτιωθεί η παραγωγικότητα. Και σε αυτό το κορυφαίο ζήτηµα ακολούθησε την πεπατηµένη «απόψε αυτοσχεδιάζουµε» και δεν οργάνωσε όσα απαιτούνται. Και να σκεφτείτε ότι δεν έχει πολιτικό κόστος, οπότε οι ευθύνες της πολλαπλασιάζονται.