Επιτυχία… κατά τύχη

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ Tης Μαριαλένας Χαραλαµποπούλου

Η επιτυχία, τις περισσότερες φορές, είναι αποτέλεσµα µεθοδευµένης δουλειάς και σωστής προετοιµασίας.

Βέβαια µερικές από τις µεγαλύτερες ανακαλύψεις που έγιναν στον πλανήτη, συνέβησαν εντελώς τυχαία όπως η πενικιλίνη, ο βηµατοδότης, οι ακτίνες Χ που µας έδωσαν την σηµερινή ακτινογραφία, ο φούρνος µικροκυµάτων και πολλά ακόµη.

Επίσης, πολλά από τα αγαπηµένα µας τρόφιµα δηµιουργήθηκαν κατά τύχη.

Στις περιπτώσεις ακολουθούν, θα δούµε ότι µια σύµπτωση ή ένα λάθος οδήγησαν στην πιο πετυχηµένη συνταγή!

Γιαούρτι

Παρότι η προέλευση της λέξης «γιαούρτι» έχει τούρκικες ρίζες, στην αρχαία Ελλάδα το γιαούρτι ήταν γνωστό ως «οξύγαλα» και αποτελούσε τροφή για τους αγρότες οι οποίοι πρόσθεταν µέλι για να εξισορροπήσουν την οξύτητά του.

Η ιστορία λέει ότι πριν από 8000 χρόνια, νοµαδικές φυλές, πιθανώς στην Μέση Ανατολή, συνήθιζαν κατά τις µετακινήσεις τους να αποθηκεύουν το γάλα σε ασκιά από δέρµατα ζώων.

Τα φυσικά βακτήρια που υπήρχαν στα ασκιά, σε συνδυασµό µε την αύξηση της θερµοκρασίας του γάλακτος µετέτρεψαν το σάκχαρο του γάλακτος (λακτόζη) σε γαλακτικό οξύ, µια διαδικασία που ονοµάζεται ζύµωση, µετατρέποντας το γάλα σε γιαούρτι!

Η όξινη γεύση του άρεσε στους ποιµένες. Επίσης διαπίστωσαν ότι το γιαούρτι µπορούσε να συντηρείται για µεγαλύτερο χρονικό διάστηµα από ό, τι το γάλα κι έτσι συνέχιζαν αυτήν την πρακτική.

Χιλιάδες χρόνια έχουν περάσει από την «τυχαία» ανακάλυψη του γιαουρτιού το οποίο σήµερα αποτελεί ένα από τα δηµοφιλέστερα ζυµούµενα γαλακτοκοµικά προϊόντα στον κόσµο.

Σύµφωνα µε πολυάριθµες µελέτες, το γιαούρτι είναι πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά όπως πρωτεΐνες, ασβέστιο, φώσφορο, βιταµίνες του συµπλέγµατος Β και προβιοτικά.

Το ελληνικό γιαούρτι θεωρείται «υπερτροφή» και ξεχωρίζει ανάµεσα σε άλλα είδη γιαουρτιών για την υψηλή του περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη και τα χαµηλά σάκχαρα.

Ροκφόρ

Το ροκφόρ είναι ένα από τα πιο γνωστά τυριά της Γαλλίας. Παράγεται από πρόβειο γάλα και ωριµάζει στις φυσικές σπηλιές Καµπαλού (300 µέτρα κάτω από την γη) στην περιοχή Ροκφόρ (Roquefort-sur-Soulzon).

Η ονοµασία «Ροκφόρ» προστατεύεται από την γαλλική νοµοθεσία από το 1925 και µόνο το τυρί που υφίσταται την τελική επεξεργασία (ωρίµανση) στο χωριό Ροκφόρ, διατίθεται στο εµπόριο µε την ονοµασία «τυρί ροκφόρ».

Στο εµπόριο κυκλοφορούν πολλές αποµιµήσεις που προέρχονται από διάφορες χώρες και έχουν την γενική ονοµασία «µπλε τυριά». Το γνήσιο ροκφόρ χαρακτηρίζεται από έντονη, αλµυρή γεύση και από πλούσια κρεµώδη υφή.

Ο θρύλος λέει ότι το ροκφόρ ανακαλύφθηκε τυχαία, όταν ένας νεαρός, ενώ έτρωγε ψωµί και πρόβειο τυρί, είδε από απόσταση µια όµορφη κοπέλα. Εγκατέλειψε αµέσως το γεύµα του και έσπευσε να την προϋπαντήσει.

Όταν επέστρεψε, χωρίς αποτέλεσµα, µερικές µέρες αργότερα, ήταν πολύ πεινασµένος και δοκίµασε το κολατσιό που είχε αφήσει. Η δοκιµή ήταν γευστικότατη. Ο µύκητας Penicillium roqueforti είχε µετατρέψει το απλό πρόβειο τυρί σε ροκφόρ!

Πατατάκια

Αρχικά αυτά τα εξαιρετικά δηµοφιλή αλµυρά σνακ δηµιουργήθηκαν ως µια µορφή εκδίκησης!

Σε ένα εστιατόριο το 1853, ο σεφ Τζορτζ Κραµ ήταν κυριολεκτικά εξοργισµένος µε έναν πελάτη και δηµιούργησε τα πρώτα πατατάκια για να τον τιµωρήσει!

Ο πελάτης έστελνε πίσω τις τηγανητές πατάτες, ξανά και ξανά, ζητώντας να τις φέρουν περισσότερο ψιλοκοµµένες και λιγότερο µαλακές.

Όταν τις επέστρεψαν λεπτότερες, ο πελάτης δεν έδειχνε ευχαριστηµένος, τις έστειλε ακόµη µια φορά πίσω επισηµαίνοντας ότι ήταν και ανάλατες!

Λέγεται ότι η ίδια σκηνή επαναλήφθηκε πολλές φορές. Τότε ο σεφ εκνευρισµένος αναφώνησε: «Τώρα θα σου δείξω εγώ»!

Έκοψε λοιπόν τις πατάτες σε πολύ λεπτές φέτες, τις έριξε στο λάδι µέχρι που κάηκαν, τις αλάτισε υπερβολικά και τις σέρβιρε στον απαιτητικό πελάτη.

Εκείνος ενθουσιάστηκε και τα πατατάκια µετατράπηκαν σε ένα από τα πιο διάσηµα πιάτα του εστιατορίου!

Αν και η ιστορία προέλευσης αµφισβητείται, το εστιατόριο είναι σίγουρα το σηµείο όπου τα πατατάκια απέκτησαν δηµοτικότητα. Ο Κραµ άνοιξε αργότερα το δικό του εστιατόριο και παρουσίασε τα πατατάκια, τα οποία σταδιακά έγιναν δηµοφιλή στα εστιατόρια της Νέας Αγγλίας.

Περίπου 5,8 δισεκατοµµύρια κιλά πατατάκια καταναλώνονται κάθε χρόνο παγκοσµίως και οι ΗΠΑ είναι ο µεγαλύτερος καταναλωτής.

Σάντουιτς

Το γνωστό µας σάντουιτς πήρε το όνοµά του από τον Άγγλο ευγενή του 18ου αιώνα Τζον Μόνταγκιου, 4ο κόµη της πόλης του Σάντουιτς.

Τα σάντουιτς υπάρχουν σε ατελείωτες ποικιλίες, γεγονός που τα καθιστά ένα από τα δηµοφιλέστερα τρόφιµα σε όλο τον κόσµο.

Το αγγλικό λεξικό της Οξφόρδης, το ορίζει ως «φαγητό που αποτελείται από δύο κοµµάτια ψωµί µε γέµιση µεταξύ τους, που τρώγεται σαν ένα ελαφρύ γεύµα».

Το σάντουιτς δεν είναι εφεύρεση του κόµη του Σάντουιτς όµως επινοήθηκε για χάρη του.

Ο κόµης ήταν µανιώδης χαρτοπαίκτης και πολλές φορές, ξεχνούσε ακόµη και να φάει ή δυσκολευόταν να τρώει και να παίζει ταυτοχρόνως.

Λέγεται λοιπόν ότι µια µέρα, ζήτησε από τον υπηρέτη του να του φέρει κρέας ανάµεσα σε δύο κοµµάτια ψωµί. Το γεύµα έπιασε τόπο και οι συµπαίκτες του άρχισαν να ζητούν κι εκείνοι το ίδιο, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Θα πάρω το ίδιο µε τον Σάντουιτς»!

Το σάντουιτς µε την σηµερινή του µορφή µόλις είχε γεννηθεί!

Είναι ένα φαγητό που λατρεύουν µικροί και µεγάλοι και προσαρµόζεται σε όλα τα γούστα και σε κάθε τύπο διατροφής. Υπάρχουν σάντουιτς για τους φανατικούς της κρεατοφαγίας, για εκείνους που δεν θέλουν να επιβαρύνουν την σιλουέτα τους αλλά και εκείνα που είναι κατάλληλα για χορτοφάγους.

Αποτελεί µια εύκολη λύση όταν δεν έχουµε χρόνο για µαγείρεµα αλλά και µία εναλλακτική επιλογή για ένα εξαιρετικό γκουρµέ πιάτο.