Ο ΟΗΕ σε φτωχά ελληνικά χωριά

Tου ΠΑΝΟΥ ΤΡΙΓΑΖΗ *

Η ιστορική Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών (Γενναδίου 8 και Ακαδηµίας) φιλοξενεί αύριο, 19 Οκτωβρίου, σηµαντική εκδήλωση του ΠΑΔΟΠ, µε θέµα «Μύθοι και Αλήθειες για τον ΟΗΕ». Οµιλητές, τρεις πανεπιστηµιακοί και πρώην µέλη πολιτικών ηγεσιών του ΥΠΕΞ, η Σία Αναγνωστοπούλου (ΣΥΡΙΖΑ τότε), ο Γιάννης Βαληνάκης (ΝΔ) και Γιώργος Κατρούγκαλος (ΣΥΡΙΖΑ τότε, σήµερα εισηγητής στο Συµβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωµάτων του ΟΗΕ).

Θα θεωρηθεί αστείο αν πω ότι στην Ελλάδα γνωρίζουµε τον ΟΗΕ, όχι µόνο λόγω της Σύµβασης για το δίκαιο της θάλασσας και το Κυπριακό, αλλά και σε άλλοτε φτωχά ελληνικά χωριά, µετά τον εµφύλιο πόλεµο. Ειδικότερα, θυµάµαι τον αναλφάβητο πατέρα µου να φέρνει ρουχισµό από την Πρόνοια για τα δέκα παιδιά του, λέγοντας «τα έστειλε η Ούντρα». Ήταν (και είναι) η υπηρεσία του ΟΗΕ για ανακούφιση και έργα (UNRWA), η οποία ιδρύθηκε το 1949 για να βοηθήσει, όχι µόνο διατροφικά, αλλά και µε υπηρεσίες υγείας και παιδείας, τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες που ζούσαν σε προσφυγικούς καταυλισµούς σε Λίβανο, Συρία και Ιορδανία, µετά τον πρώτο αραβοϊσραηλινό πόλεµο του 1948, τον οποίο είχαν ξεκινήσει αραβικές χώρες και τον είχαν χάσει από το ακόµα ανοργάνωτο κράτος του Ισραήλ, µε την βοήθεια της Σοβιετικής Ένωσης.

Γάλα, βούτυρο και ρούχα

Επέλεξε, λοιπόν, ο ΟΗΕ, µετά το τέλος του εµφυλίου στην Ελλάδα, το 1949, να επεκτείνει την βοήθεια της UNRWA και στην χώρα µας. Θυµάµαι ότι στο δηµοτικό, πίναµε ζεστό γάλα σκόνη, κίτρινο τυρί και βούτυρο τύπου Ολλανδίας, που απολαµβάναµε στα διαλείµµατα. Συµπολίτες της δικής µου ηλικίας, δηλαδή, άνω των 70 ετών, από φτωχά χωριά, θα το θυµούνται.

Η βοήθεια δινόταν και σε πολύτεκνες οικογένειες, όπως του Αγησίλαου και της Αστέρως Τριγάζη. Έτσι, πολύ µικρός βρέθηκα να φορώ κοστούµια από την Αµερική, αφόρετα τα περισσότερα. Εννοείται ότι το µόνο που ήξερα ήταν τα παίρναµε από την Πρόνοια, χωρίς να ξέρω τότε τι ήταν η µυστηριώδης Ούντρα. Από µια άποψη, λοιπόν, Έλληνες και Παλαιστίνιοι είχαµε βρεθεί στην ίδια µοίρα, µετά τον Β’ Παγκόσµιο Πόλεµο, που είχε λήξει µε την αντιφασιστική νίκη το 1945, µε επιστέγασµα και την ίδρυση του ΟΗΕ, την ίδια χρονια.

Η ιστορία που προανέφερα, δείχνει επίσης ότι ο ΟΗΕ δεν είναι µονοδιάστατος, µια Γενική Συνέλευση, ένα Συµβούλιο Ασφαλείας και το Διεθνές Δικαστήριο στην Χάγη, αλλά στην ουσία πρόκειται για πολυοργανισµό, µε δράση σε όλους τους τοµείς της διεθνούς ροής και για όλα τα παγκόσµια προβλήµατα, παλαιότερα και σύγχρονα, σαν την διαρκώς επιδεινούµενη κλιµατική κρίση.

Περιβάλλον

Όλοι ξέρουµε κάτι για την UNESCO, την UNICEF, και την Ύπατη Αρµοστεία για τους Πρόσφυγες, ενώ σχεδόν αγνοούµε ότι στο πλαίσιο του προγράµµατος του ΟΗΕ για το περιβάλλον, µε έδρα το Ναϊρόµπι, λειτουργεί το Mediterranean Action Plan, που σηµαίνει Σχέδιο Δράσης για το Περιβάλλον της Μεσογείου, µε έδρα την Αθήνα.

Στη διάρκεια του φετινού Οκτώβρη, η Ελλάδα προεδρεύει του Συµβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, ως µη µόνιµο µέλος. Στα ΜΜΕ, ουδεµία αναφορά, µε ευθύνη του ελληνικού ΥΠΕΞ, που δεν ενηµερώνει για το τι κάνει εκεί, τι προτείνει και διεκδικεί η ελληνική αντιπροσωπεία.

Δυστυχώς, ο ΟΗΕ δέχεται πολλές επιθέσεις είτε για πολιτικούς και ιδεολογικούς λόγους, κυρίως από τον πρόεδρο Τραµπ, είτε λόγω άγνοιας του ρόλου και του έργου που έχει επιτελέσει και επιτελεί ο παγκόσµιος οργανισµός. Να τον υπερασπιστούµε!

* Πρόεδρος του Παρατηρητηρίου Διεθνών Οργανισµών και Παγκοσµιοποίησης – ΠΑΔΟΠ