Ο λιβανικός στρατός κατηγορεί το Ισραήλ ότι παρεμποδίζει τον επιχειρησιακό του έλεγχο στο νότο και υπονομεύει την αξιοπιστία του

Στον νότιο Λίβανο, ο Λιβανικός Στρατός παρουσιάζει έναν τεκμηριωμένο απολογισμό των επιχειρησιακών του ενεργειών, κατηγορώντας ευθέως το Ισραήλ ότι παρεμποδίζει την αποστολή του και υπονομεύει την αξιοπιστία του, ενώ ταυτόχρονα βρίσκεται αντιμέτωπος με εμπόδια που δεν μπορεί να άρει μόνος του. Αυτή είναι η εξίσωση που περιγράφεται στη μακροσκελή ανακοίνωσή του, η οποία εκδόθηκε εν μέσω των συνεχιζόμενων ισραηλινών επιθέσεων στο νότο. Η ανακοίνωση συνδέει τα μέτρα που εφαρμόστηκαν μετά την υπογραφή της Συμφωνίας-Πλαισίου με τις παραβιάσεις που εμποδίζουν την ολοκλήρωση της ανάπτυξης των στρατιωτικών δυνάμεων.

Η σημασία της ανακοίνωσης έγκειται στο γεγονός ότι προέρχεται από τον θεσμό στον οποίο το λιβανικό κράτος στηρίζει τις ελπίδες του για την υλοποίηση των δεσμεύσεών του και την αποκατάσταση της κρατικής εξουσίας. Ο στρατός τονίζει ότι προχώρησε σε ελέγχους, κατασχέσεις και διάνοιξη δρόμων, ενώ οι επιθέσεις συνεχίστηκαν, αναγκάζοντας κατοίκους να εγκαταλείψουν ξανά τις εστίες τους. Υπό αυτές τις συνθήκες, η συζήτηση δεν μπορεί να περιορίζεται αποκλειστικά στον βαθμό ετοιμότητας ή στο μέγεθος της ανάπτυξης των δυνάμεων, αλλά στο βασικό ερώτημα: τι εγγυάται ότι τα λιβανικά μέτρα θα οδηγήσουν σε πραγματική σταθερότητα και ότι οι κάτοικοι θα αισθανθούν τα αποτελέσματά τους στην καθημερινότητά τους;

Από τις προθέσεις στις πράξεις

Στις περιοχές Ζουτρ αλ-Γκαρμπίγια, Φρούν και Σρίφα, ο στρατός κατέγραψε έξι σημεία ελέγχου, δεκατρείς θέσεις παρατήρησης, την κατάσχεση περίπου 1.818 τεμαχίων όπλων και πυρομαχικών, καθώς και τη διάνοιξη σχεδόν 12 χιλιομέτρων δρόμων. Παράλληλα, ανακοίνωσε ότι πέτυχε επιχειρησιακό έλεγχο της περιοχής ευθύνης του σε συνεργασία με τους κατοίκους.

Η πολιτική αξία αυτών των στοιχείων είναι ότι μεταφέρουν τη συζήτηση από τις προθέσεις στα απτά αποτελέσματα. Ο στρατός παρουσιάζει συγκεκριμένες πράξεις και δίνει τη δυνατότητα να αξιολογηθεί με βάση συγκεκριμένα δεδομένα και όχι γενικές κρίσεις.

Ρυθμίσεις που δεν έχουν ολοκληρωθεί

Η ανακοίνωση αποκαλύπτει ότι δεν έχει ακόμη επιτευχθεί πλήρης συμφωνία για τα επόμενα στάδια εφαρμογής των «πρότυπων περιοχών» και των επόμενων βημάτων. Παράλληλα, καταγράφονται περίπου 7.700 ισραηλινές παραβιάσεις από την υπογραφή της Συμφωνίας-Πλαισίου στις 26 Ιουνίου, καθώς και περιστατικά πυρών κοντά σε στρατιώτες και περιπολίες.

Τα στοιχεία αυτά θέτουν ερωτήματα σχετικά με τον ίδιο τον μηχανισμό εφαρμογής των συμφωνηθέντων. Η σταδιακή εφαρμογή προϋποθέτει ότι κάθε βήμα θα δημιουργεί τις προϋποθέσεις για το επόμενο. Όταν όμως οι ενέργειες υλοποιούνται χωρίς να διασφαλίζεται η αντίστοιχη δέσμευση της άλλης πλευράς, ο στρατός παραμένει εγκλωβισμένος σε μια διαδικασία από την οποία απαιτούνται συνεχώς περισσότερα, χωρίς εγγυήσεις αλλαγής της ισραηλινής στάσης.

Η επιστροφή δεν ολοκληρώνεται μόνο με την ανάπτυξη στρατευμάτων

Στη Ζουτρ αλ-Γκαρμπίγια, ο στρατός ανέφερε ότι μόλις 60 οικογένειες έχουν επιστρέψει από τις 450 που κατοικούσαν στην περιοχή, ενώ το 85% των κατοικιών έχει καταστραφεί ολοσχερώς. Παράλληλα, σημειώθηκε νέο κύμα εκτοπισμού λόγω των συνεχιζόμενων επιθέσεων σε περιοχές που θεωρούνταν ασφαλείς.

Η εικόνα αυτή καταδεικνύει τα όρια της αξιολόγησης της επιτυχίας αποκλειστικά με στρατιωτικά κριτήρια. Η διάνοιξη δρόμων και η απομάκρυνση πυρομαχικών συμβάλλουν στην ασφάλεια, όμως η πραγματική σταθερότητα απαιτεί κατοικίες, υπηρεσίες και δυνατότητες βιοπορισμού.

Η αξιοπιστία του στρατού στο στόχαστρο

Η ανακοίνωση κατηγορεί το Ισραήλ ότι επιδιώκει να πλήξει την αξιοπιστία του στρατού τόσο σε εσωτερικό όσο και σε διεθνές επίπεδο, τονίζοντας ότι η παύση των επιθέσεων αποτελεί βασική προϋπόθεση για την ολοκλήρωση της ανάπτυξής του.

Οι πολίτες αξιολογούν την ασφάλεια με βάση όσα βιώνουν στην πράξη και όχι από τις επίσημες διαβεβαιώσεις. Η συνέχιση των βομβαρδισμών παρά την παρουσία του στρατού γεννά εύλογα ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα της προστασίας που προσφέρεται. Ωστόσο, η απόδοση της ευθύνης αποκλειστικά στον στρατό παραβλέπει τον ρόλο εκείνου που πραγματοποιεί τις επιθέσεις.

Η στήριξη του κράτους δοκιμάζεται στο πεδίο

Η συγκεκριμένη πραγματικότητα θέτει τις χώρες που υποστηρίζουν την ενίσχυση του λιβανικού στρατού ενώπιον μιας πρακτικής δοκιμασίας. Η παροχή εξοπλισμού, εκπαίδευσης και χρηματοδότησης είναι σημαντική, αλλά η αποτελεσματικότητά τους περιορίζεται όταν οι επαναλαμβανόμενες επιθέσεις ακυρώνουν τα αποτελέσματα που επιτυγχάνονται επί του πεδίου.

Σε εσωτερικό επίπεδο, η υποστήριξη προς τον στρατό προϋποθέτει τη συνεργασία των πολιτικών δυνάμεων, τη διευκόλυνση των ενεργειών του και τον σεβασμό των αρμοδιοτήτων του όσον αφορά τον έλεγχο των όπλων και των ένοπλων δραστηριοτήτων σύμφωνα με τον νόμο.

Το βασικό μήνυμα της ανακοίνωσης είναι ότι η συζήτηση πρέπει να βασιστεί σε συγκεκριμένα γεγονότα: μέτρα που εφαρμόστηκαν, ρυθμίσεις που παραμένουν ημιτελείς, συνεχιζόμενες επιθέσεις και οικογένειες που εξακολουθούν να αδυνατούν να επιστρέψουν στην καθημερινότητά τους. Η αξιοπιστία του κράτους θα κριθεί από την ικανότητά του να προστατεύσει όσα έχουν επιτευχθεί και να διασφαλίσει στους κατοίκους του Νότου τη δυνατότητα να επιστρέψουν σε μια φυσιολογική ζωή.