Αγνόησαν τη Διεθνή Ηµέρα Νεολαίας

Tου ΠΑΝΟΥ ΤΡΙΓΑΖΗ *

Οι νέοι άνθρωποι, κατά γενική παραδοχή, είναι το µέλλον της χώρας µας που αντιµετωπίζει και οξύτατο δηµογραφικό πρόβληµα, όπως οι περισσότερες αναπτυγµένες χώρες. Αυτούς απασχολούν κατά κύριο λόγο προβλήµατα όπως το στεγαστικό, θα έλεγα και της παιδείας, όπου η απόκτηση γνώσεων υστερεί, προς όφελος των φροντιστηρίων, τώρα και των παραρτηµάτων ξένων πανεπιστηµίων.

Προ πολλών ετών, 17 Δεκεµβρίου 1999, η Γ.Σ. του ΟΗΕ καθιέρωσε την 12η Αυγούστου Διεθνή Ηµέρα Νεολαίας, κατακαλόκαιρο στην Ευρώπη, µε άλλες καιρικές συνθήκες στο µεγαλύτερο µέρος του νότιου ηµισφαιρίου.

Όµως, δεν ήταν οι καιρικές συνθήκες που δεν έγιναν ιδιαίτερες εκδηλώσεις για την ηµέρα αυτή στην πατρίδα µας από την κυβέρνηση και τα κόµµατα. Δεν ήταν οι υψηλές θερµοκρασίες, τα πολλά µποφόρ και οι καταστροφικές πυρκαγιές που µαύρισαν τις ψυχές µας τον φετινό Αύγουστο. Δεν ήταν ούτε η απουσία των νέων ανθρώπων για παραθερισµό σε παραλίες και νησιά, προς αξιοποίηση ολιγοήµερων διακοπών των εργαζοµένων εξ αυτών. Θα µπορούσαν να είχαν εκδοθεί ανακοινώσεις ή να έχουν γίνει δηλώσεις για την σηµασία της Διεθνούς Ηµέρας Νεολαίας και το γιατί καθιερώθηκε.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν διαθέτει ούτε τις ιδέες ούτε τον απολογισµό που να εµπνέει την νεολαία και να απαντά στα προβλήµατά της. Άλλωστε, έξι χρόνια µετά την έξοδο από τα µνηµόνια, δεν σηµειώθηκε µείωση της µαζικής φυγής στο εξωτερικό χιλιάδων νέων ανθρώπων. Πεντέµισι χιλιάδες νέοι γιατροί ξενιτεύτηκαν τα τελευταία χρόνια, λέει ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών. Άρα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη διώχνει επενδύσεις εκτός συνόρων, σηµαντικότερες από τις ξένες επενδύσεις που διαφηµίζει. Διότι, το όνειρο κάθε ελληνικής οικογένειας είναι να σπουδάσουν τα παιδιά της, να αποκατασταθούν επαγγελµατικά και να δηµιουργήσουν σε τούτο τον τόπο.

Κινητήρια δύναµη

Γενικότερα, η νεολαία παγκοσµίως αποτελεί κινητήρια δύναµη αλλαγών προς το καλύτερο. Γι’ αυτό, στην εκπνοή του εικοστού αιώνα, ερωτώµενος για το τι αφήνει πίσω της η ταραγµένη εκείνη περίοδος για τους λαούς και τις κοινωνίες, συγγραφέας Αντώνης Σαµαράκης, είχε απαντήσει: “Ό,τι καλό συνέβη στην ανθρωπότητα προέκυψε από ανθρώπους που έκαναν φασαρία”. Προφανώς δεν εννοούσε τις επιδόσεις ανθρώπων της τρίτης ηλικίας, αλλά πρωταγωνιστές εξεγέρσεων και επαναστάσεων, που ήταν κατά κανόνα νέοι άνθρωποι, νεολαιίστικα κινήµατα.

Όσο για την Αριστερά, θα έπρεπε να θυµάται και ανάλογα να δρα ότι στην περίπτωση της δικής µας χώρας, η ΕΠΟΝ ήταν το πιο µαζικό κίνηµα και από τις τάξεις της προήλθαν οι καλύτεροι µαχητές του ΕΛΑΣ. Ο Λόχος Μπάιρον, είχε καπετάνιο τον Γρηγόρη Φαράκο, κατοπινό ΓΓ του ΚΚΕ. «Δηµοκρατία, ελευθερία, καινούργια γνώση (το υπογραµµίζω) και προκοπή», έλεγε ο ύµνος του Λόχου Μπάιρον.

Σήµερα, η προσέγγιση αυτή σηµαίνει αποφασιστική στροφή, µεταξύ άλλων και στην καινοτοµία, θα έλεγα και στην παραγωγή νέων πολιτικών ιδεών, αλλιώς, δεν πρόκειται να αναγεννηθεί η Αριστερά που συχνά αναλώνεται σε εµφύλιους και µάχες οπισθοφυλακών. Να υπενθυµίσω ότι και µετεµφυλιακά, ήταν στελέχη της εκτός νόµου ΕΠΟΝ που είχαν δώσει νέα πνοή στην βαρύτατα ηττηµένη Αριστερά, µε τον γραµµατέα της ΕΠΟΝ Παγκρατίου Νίκο Νικηφορίδη, ηγέτη του Φιλειρηνικού Μετώπου Νέων, που όµως δολοφονήθηκε στην Θεσσαλονίκη, διότι είχε τολµήσει να οργανώσει εκστρατεία συγκέντρωσης υπογραφών κάτω από την Έκκληση της Στοκχόλµης, για την κατάργηση όλων των πυρηνικών όπλων.

Εγκλήµατα σαν αυτό δεν θέλει να θυµάται η Δεξιά, γι’ αυτό αγνοεί τη Διεθνή Ηµέρα Νεολαίας.

* Υπεύθυνος του Γραφείου Ειρήνης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ