Γιατί οι καταναλώτες στρέφονται στο λευκό τυρί – Έως και 15% πάνω η ζήτησή του

«Στροφή» στο λευκό τυρί φαίνεται πως κάνουν ολοένα και περισσότεροι καταναλωτές το τελευταίο διάστημα, καθώς η ακρίβεια στη φέτα πιέζει τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς και οδηγεί σε πιο οικονομικές επιλογές. Η εικόνα από την αγορά είναι ξεκάθαρη: η ζήτηση για λευκό τυρί έχει αυξηθεί αισθητά τους τελευταίους μήνες, με εκτιμήσεις από τυροκομεία και επαγγελματίες να μιλούν για άνοδο 10% έως 15%. Πρόκειται για μια αλλαγή που δεν αφορά μόνο την τιμή, αλλά και τις συνήθειες στο τραπέζι, καθώς πολλοί αναζητούν ένα προϊόν που να θυμίζει τη χρήση της φέτας στην καθημερινή κουζίνα, χωρίς όμως να κοστίζει το ίδιο.

Η φέτα παραμένει για πολλούς «αδιαπραγμάτευτη» γεύση, συνδεδεμένη με την ελληνική διατροφή και την παράδοση. Ωστόσο, ακόμη και οι πιο πιστοί καταναλωτές δηλώνουν ότι, μπροστά στις ανατιμήσεις, είτε μειώνουν την ποσότητα που αγοράζουν είτε καταλήγουν σε εναλλακτικές λύσεις. «Προτιμώ να πάρω λίγο και καλό», λέει χαρακτηριστικά καταναλώτρια, εκφράζοντας μια τάση που γίνεται όλο και συχνότερη: λιγότερη φέτα, πιο προσεκτικές επιλογές, και σε πολλές περιπτώσεις αντικατάσταση από λευκό τυρί που ταιριάζει σε σαλάτες, πίτες και καθημερινά γεύματα.

Γιατί αυξάνεται η ζήτηση για λευκό τυρί

Ο βασικός λόγος είναι το κόστος. Το λευκό τυρί, που παράγεται κυρίως από αγελαδινό γάλα, φτάνει στο ράφι φθηνότερο από τη φέτα, προσφέροντας μια πιο «βατή» λύση για το καλάθι του σούπερ μάρκετ ή για τα ψώνια από το τυροπωλείο. Σύμφωνα με επαγγελματίες του κλάδου, η τιμή του λευκού τυριού κινείται περίπου από 7,5 έως 8,5–9 ευρώ το κιλό. Η διαφορά σε σχέση με τη φέτα μπορεί να φτάνει τα 3 ευρώ ανά κιλό, ποσό που για πολλές οικογένειες μεταφράζεται σε ουσιαστική εξοικονόμηση σε βάθος μήνα.

Αυτή η διαφορά εξηγεί και γιατί τα τυροκομεία δηλώνουν αυξημένη ζήτηση στην παραγωγή. Όπως σημειώνουν άνθρωποι της αγοράς, προκειμένου να ανταποκριθούν στις ανάγκες του κόσμου, ενισχύουν κωδικούς που βασίζονται σε αγελαδινό γάλα και είναι ελληνικής παραγωγής, ώστε να παραμένουν πιο προσιτοί. Με άλλα λόγια, το λευκό τυρί δεν είναι απλώς μια περιστασιακή αγορά, αλλά αποκτά πλέον πιο σταθερή θέση στις επιλογές των νοικοκυριών.

Οικονομία στο καλάθι, χωρίς να αλλάζει η καθημερινή χρήση

Ένας από τους λόγους που το λευκό τυρί κερδίζει έδαφος είναι ότι λειτουργεί πρακτικά ως «καθημερινό τυρί». Μπαίνει εύκολα στη χωριάτικη ή σε πράσινες σαλάτες, συνοδεύει το φαγητό όπως θα έκανε η φέτα, τρίβεται ή κόβεται σε κύβους, και χρησιμοποιείται σε πίτες ή τοστ. Έτσι, ο καταναλωτής δεν χρειάζεται να αλλάξει δραστικά τον τρόπο που μαγειρεύει ή τρώει· απλώς προσαρμόζεται στο νέο κόστος.

Η αντίληψη για πιο «ελαφριά» επιλογή

Πέρα από την τιμή, αρκετοί καταναλωτές αναφέρουν και έναν δεύτερο λόγο: θεωρούν το λευκό τυρί πιο «ελαφρύ» ή πιο υγιεινό, επειδή συνδέεται με λιγότερα λιπαρά σε σχέση με τη φέτα. «Τρώω αγελαδινό, γιατί είναι πιο φθηνό, αλλά έχει και πιο λίγα λιπαρά», λέει καταναλώτρια, αποτυπώνοντας μια διάχυτη εντύπωση στην αγορά. Αν και οι διατροφικές αξίες διαφέρουν ανά προϊόν και ετικέτα, είναι γεγονός ότι πολλοί καταναλωτές επιλέγουν πλέον όχι μόνο με βάση το πορτοφόλι, αλλά και με βάση αυτό που πιστεύουν ότι τους ταιριάζει καλύτερα στην καθημερινή διατροφή.

Ανεβαίνει όμως και η τιμή στο λευκό τυρί

Η στροφή προς το λευκό τυρί δεν σημαίνει ότι η κατηγορία μένει ανεπηρέαστη από το γενικότερο κύμα ανατιμήσεων. Αντίθετα, η αυξημένη ζήτηση φαίνεται πως πιέζει ανοδικά και τη δική του τιμή. Καταναλώτρια αναφέρει χαρακτηριστικά ότι από 6,40 ευρώ που το αγόραζε στο παρελθόν, πλέον το βρίσκει 8,80 ευρώ. Άλλοι σημειώνουν πως εκεί που το έβρισκαν γύρω στα 6,5 με 7 ευρώ, τώρα βλέπουν σταθερά υψηλότερες τιμές.

Οι επαγγελματίες εξηγούν ότι, όταν αυξάνεται η ζήτηση για αγελαδινό γάλα και προϊόντα που βασίζονται σε αυτό, ανεβαίνει αντίστοιχα και το κόστος. Έτσι, παρότι το λευκό τυρί παραμένει φθηνότερο από τη φέτα, δεν είναι «ασπίδα» απέναντι στις ανατιμήσεις. Είναι, όμως, μια λύση που για την ώρα εξακολουθεί να δίνει ανάσα σε όσους θέλουν να κρατήσουν το τυρί στο καθημερινό τους τραπέζι χωρίς να ξεφύγουν οικονομικά.