Μέσα σας υπήρχε πάντα η επιθυμία να ασχοληθείτε με την υποκριτική;
Ναι, υπήρχε πάντα. Ο άντρας μου το ήξερε. Ήταν ένας υπέροχος, αγαπημένος και φιλελεύθερος άνθρωπος, με ανοιχτό μυαλό, εντελώς διαφορετικό από το γονεϊκό μου περιβάλλον. Το μεγάλο λάθος που έκανα ήταν ότι δεν του εξέφρασα την επιθυμία μου. Το είχα θάψει στο υποσυνείδητο μου τόσο βαθιά που χρειαζόταν ένα μεγάλο “μπαμ” για να βγει στην επιφάνεια.
Και πότε ήρθε αυτή η ανατροπή στη ζωή σας;
Η ανατροπή ήρθε μέσα σε μια δεκαετία, όταν έχασα ανθρώπους πολύ σημαντικούς για μένα. Τον αδελφό μου στα 34, τη μητέρα μου στα 60 και άλλους έξι αγαπημένους. Τελευταία έχασα και τον σύντροφο μου, που ήταν όλη μου η ζωή. Όταν έφυγε, ένιωσα ότι χάθηκε η γη κάτω από τα πόδια μου. Έπρεπε να επαναπροσδιοριστώ, γιατί δεν ήξερα τίποτα άλλο εκτός από το να είμαι η “καλή κοπέλα”. Αυτό ήταν το μεγάλο “μπαμ” στη ζωή μου και τεράστιο, αλλά έφερε μαζί του και αναγκαία αλλαγή.
