Συγκλονιστικό Θαύμα: «Γέροντα Ιάκωβε, Όσιε Δαυίδ, βοηθήστε με, δεν αντέχω άλλο»!

Θα ήθελα να σας γνωστοποιήσω δύο θαύματα (σημεία) που έγιναν σε εμένα κάποια χρόνια πριν από τον Όσιο γέροντα Ιάκωβο και τον Όσιο Δαυίδ:

1) Το 1996 ξαφνικά με έπιασαν μανιώδεις φοβίες και έντονες σκέψεις απογοήτευσης και αυτοκτονίας.
Τότε ήμουν φοιτητής στην Αθήνα και έμενα μόνος μου στην Καλλιθέα. Τα βράδια φοβόμουν να κοιμηθώ μόνος μου και όταν έφτανε αυτή η ώρα έτρεμα. Περιττό να σας πω ότι δεν κοιμόμουν παρά μόνο λίγες -ελάχιστες ώρες.

Μάλιστα μια φορά έκανα γύρω στα 3 βράδια να κοιμηθώ. Όλη τη μέρα ήμουν εξαντλημένος. Μόλις έκλεινα το φως να κοιμηθώ, είχα έντονες σκέψεις στο μυαλό του τύπου «να, τώρα πεθαίνεις…το επόμενο δευτερόλεπτο θα είσαι νεκρός…,να, να τώρα αμέσως…»με αποτέλεσμα να νοιώθω φρίκη! Φυσικά όλη αυτή τη κατάσταση την είχα κρύψει από τους γονείς μου.

Η όλη κατάσταση είχε επίπτωση και στην επίδοση μου ως φοιτητής. Μάλιστα είχε φτάσει το 1998, ήμουνα στο 3 έτος (2ο εξάμηνο) και είχα περάσει μόνο 14 μαθήματα (οι σπουδές στη σχολή διαρκούν τουλάχιστον 4 έτη). Έτσι είχαν τα πράγματα ώσπου ένα βράδυ του 1998, ξαπλωμένος και προσπαθώντας να κοιμηθώ αλλά μη μπορώντας λόγω των κακών λογισμών, πετάγομαι από το κρεβάτι, γονατίζω και λέω με κραυγή «Γέροντα Ιάκωβε, όσιε Δαυίδ, βοηθήστε με, δεν αντέχω άλλο».

Μόλις κοιμήθηκα, βλέπω έναν γέροντα καθισμένο, το πρόσωπο δεν το έβλεπα, κάτι σαν σύννεφο το σκέπαζε, αλλά έβλεπα την μακριά γενειάδα που κρατούσε ένα κουτί και μου λέει: «Προσκύνησε την κάρα του Οσίου» και εγώ την ασπάστηκα. Μετά είδα ότι η κάρα του Οσίου Δαυίδ βρέθηκε στα έδρανα του Πανεπιστημίου. Απο τότε είχα μια συνεχή βελτίωση (δε λείψανε βέβαια κατά καιρούς οι φοβίες αυτές αλλά με μικρότερη ένταση, σήμερα δε είμαι δόξα τω Θεώ χωρίς φοβίες) αλλά τελικά τελείωσα και τη σχολή στα 4 χρόνια σε σημείο που οι φίλοι μου απορούσαν. Αλλά και εγώ δεν έκανα καμία ιδιαίτερη προσπάθεια στο διάβασμα.

2) Πάνω στη βιβλιοθήκη μου είχα μια μικρή εικονίτσα του Οσίου Δαυίδ από το μοναστήρι του. Το 1998, τον Ιούνιο, μετακόμισα από την Καλλθέα και πήγα σε άλλη περιοχή της Αθήνας. Όταν έψαξα να βρω το εικονάκι δεν το έβρισκα, κατά καιρούς έψαχνα αλλά δεν το έβρισκα. Κάποια μέρα, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια και σε σημείο που είχα ξαναψάξει (δεν είμαι και 100% για αυτό) το βρήκα. Αλλά συνειδητοποίησα ότι ήταν 1 Νοεμβρίου, ημέρα μνήμης του Οσίου!!!

Πηγή: orthodoxianews