Η ιστορία της φράουλας

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ της Μαριαλένας Χαραλαμποπούλου 

Οι φράουλες που γνωρίζουµε σήµερα – µεγάλες, γλυκές, µε τέλειο κόκκινο χρώµα – δεν έχουν καµία σχέση µε τις µικρές άγριες φράουλες που ήταν αυτοφυείς σε όλη την Ευρώπη από τα αρχαία χρόνια.

Το παλαιότερο είδος φράουλας στην Ευρώπη είναι η αγριοφράουλα, Fragaria vesca.

Η καλλιέργεια της στα ευρωπαϊκά εδάφη εντοπίζεται γύρω στον 15ο ή 16ο αιώνα.

Είναι πολύ πιθανόν το φρούτο να ήταν γνωστό στους αρχαίους Έλληνες ως χαµαικέρασος, δηλαδή κεράσι του εδάφους.

Οι Ρωµαίοι χρησιµοποιούσαν τις φράουλες για τις φαρµακευτικές τους ιδιότητες καθώς πίστευαν πως θεραπεύουν διάφορες παθήσεις, από οιδήµατα και πυρετούς µέχρι λιποθυµίες και µελαγχολία.

Επίσης, οι γυναίκες τις χρησιµοποιούσαν σε κρέµες οµορφιάς, επειδή είχαν ωραίο άρωµα.

Ο βασιλιάς Ερρίκος Η’ της Αγγλίας είχε φράουλες στους βασιλικούς του κήπους και µαρτυρείται πως περιποιούνταν µε γάλα φράουλας τα έλκη στα πόδια του!

Οι Γάλλοι βασιλείς αγαπούσαν πολύ τις φράουλες και ο Λουδοβίκος ΙΔ’ ήταν πολύ υπερήφανος για τις φραουλιές που διατηρούσε στους κήπους των Βερσαλλιών.

Η «γέννηση» της σύγχρονης φράουλας

Η γλυκιά κόκκινη φράουλα που απολαµβάνουµε σήµερα, δεν µοιάζει καθόλου µε τις µικρές στρογγυλές και άγλυκες αγριοφράουλες του παρελθόντος!

Ένας Γάλλος κατάσκοπος, δύο άγρια µούρα και αιώνες γεωργίας διαµόρφωσαν το φρούτο µε την γλυκιά, γνώριµη γεύση που βρίσκεται στο τραπέζι µας σήµερα.

Η σηµερινή καλλιεργήσιµη φράουλα είναι υβρίδιο που προέρχεται από τις µικρές κατακόκκινες άγριες φράουλες Fragaria virginiana της Βιρτζίνια (Β. Αµερικής) οι οποίες διασταυρώθηκαν µε τις µεγαλύτερες, κιτρινωπές κωνικές φράουλες Fragaria chiloensis της Χιλής.

Το 1712, ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΔ’ έστειλε σε µυστική αποστολή τον µηχανικό Αµεντέ-Φρανσουά Φρεζιέ, προκειµένου να συγκεντρώσει πληροφορίες για τις ισπανικές οχυρώσεις κατά µήκος της ακτής του Ειρηνικού της Νότιας Αµερικής.

Ο Φρεζιέ, κατά την παραµονή του στην Χιλή, συνάντησε ένα είδος φρούτου που δεν είχε ξαναδεί: τεράστιες λευκές φράουλες!

Στο ηµερολόγιό του, τις περιέγραφε ως εξής:

«Οι ιθαγενείς φυτεύουν ολόκληρα χωράφια µε ένα είδος φράουλας που µοιάζει µε βούρλο… Ο καρπός είναι µεγάλος όσο ένα καρύδι, και µερικές φορές όσο ένα αυγό κότας, έχει λευκοκόκκινο χρώµα και η γεύση του δεν είναι τόσο νόστιµη όσο οι δικές µας αγριοφράουλες».

Ο Φρεζιέ ενθουσιάστηκε τόσο πολύ µε το νέο είδος και επιστρέφοντας στην Γαλλία, έφερε µαζί του πέντε φυτά Fragaria chiloensis.

Παρότι αυτά τα φυτά ήταν µεγάλα, δεν µπορούσαν να καρποφορήσουν, επειδή ο Φρεζιέ, χωρίς να το γνωρίζει, είχε φέρει µαζί του µόνο θηλυκά φυτά.

Τότε ήρθαν οι µέλισσες και έκαναν την δουλειά!

Μεταφέροντας γύρη από την φράουλα Fragaria virginiana, η οποία ευδοκιµούσε στην Γαλλία, το νέο φυτό γονιµοποιήθηκε κι έτσι προέκυψε ένας «απόγονος» που έφερε τα καλύτερα χαρακτηριστικά και από τα δύο είδη, δηλαδή, µεγάλους κόκκινους ζουµερούς καρπούς, γλυκιά γεύση και ιδιαίτερο άρωµα!

Η σύγχρονη φράουλα µόλις είχε γεννηθεί!

Αυτή η νέα φράουλα είχε το µέγεθος και την σφιχτή υφή της χιλιανής φράουλας και την γλυκύτητα και την ανθεκτικότητα της Βιρτζίνια.

Μέχρι τη δεκαετία του 1750, είχε εξαπλωθεί γρήγορα σε όλη την Ευρώπη.

Οι κηπουροί την λάτρεψαν. Οι αγρότες την καλλιεργούσαν για τις αγορές και µε την πάροδο του χρόνου, οι καλλιεργητές συνέχισαν να επιλέγουν χαρακτηριστικά όπως το µέγεθος, το έντονο κόκκινο χρώµα, την γλυκύτητα και την µεγαλύτερη διάρκεια ζωής.

Οι φράουλες είναι πλούσιες σε βιταµίνη C, φυτικές ίνες και αντιοξειδωτικά, συµβάλλοντας στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού, στην υγεία της καρδιάς και την λάµψη του δέρµατος.

Συχνά µπορεί να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις σε ευαίσθητα άτοµα.

Επειδή οι φράουλες είναι από τα φρούτα µε τα περισσότερα υπολείµµατα φυτοφαρµάκων, καλό είναι να προτιµούµε φράουλες βιολογικής καλλιέργειας, στην εποχή τους.

Φράουλες… πολυτελείας

Όταν εµείς σκεφτόµαστε, τι δώρο να κάνουµε σε κάποιον, οι Ιάπωνες έχουν λύσει αυτό το πρόβληµα, πηγαίνοντας στο κοντινότερο… µανάβικο!

Οι ιαπωνικές φράουλες είναι διάσηµες για την τελειότητά τους στην εµφάνιση, το µέγεθος, την εξαιρετική γλυκύτητά τους, το έντονο άρωµα και φυσικά, την υψηλή τιµή τους.

Συχνά, λειτουργούν ως δώρα πολυτελείας!

Από τις πιο ακριβές ποικιλίες φράουλας θεωρείται η «Όµορφη Πριγκίπισσα» (Bijin-hime).

Το βάρος της µπορεί να φτάσει τα 100 γραµµάρια (όσο ένα µικρό µήλο) και το κόστος της να αγγίξει τα 400-450 ευρώ ανά φρούτο!

Επίσης, η ποικιλία «Λευκό Κόσµηµα» (Shiroi Houseki), γνωστή για το λευκό της χρώµα και την απαλή της γεύση, µε την τιµή της να φτάνει τα 10 δολάρια ανά φράουλα.

Μια τυπική συ-σκευασία των 10 φραουλών µπορεί να φτάσει τα 100 δολάρια!

Τέλος, η Κίνα έχει τραβήξει τα φώτα της δηµοσιότητας, συστήνοντας στο κοινό µία νέα ποικιλία, την «Μαύρη Πέρλα» (Black Pearl), η οποία αποτελεί την νέα γαστρονοµική τάση!

Έχει βαθύ µωβ χρώµα και το κόστος µπορεί να φτάσει τα 90 δολάρια ανά κιλό ή και µεµονωµένα για 6 δολάρια τη µία, αν θέλετε απλώς να δοκιµάσετε!