Γερμανία: Συντριπτική νίκη για την ακροδεξιά στη Σαξονία-Άνχαλτ

Τίποτα δεν μπορεί να είναι ίδιο ύστερα από αυτό το αποτέλεσμα. Η Εναλλακτική για τη Γερμανία ξεπέρασε τις προβλέψεις των δημοσκοπήσεων και έφτασε κυριολεκτικά μια ανάσα από την αυτοδυναμία, με ποσοστό πάνω από 44%.

Μεγάλοι ηττημένοι οι Χριστιανοδημοκράτες του πρωθυπουργού Σβεν Σούλτσε, αλλά και του καγκελάριου Μερτς, που έχασαν τη μισή τους δύναμη και βιώνουν μια πανωλεθρία σε ένα κρατίδιο όπου ήταν κυρίαρχοι για δύο δεκαετίες. Υποχώρηση για την Αριστερά, που έχασε περίπου 2 μονάδες, και ικανοποίηση για τους Πράσινους, που είχαν άνοδο 3% περίπου. Κρατήθηκαν, αλλά πάντα σε χαμηλές πτήσεις οι Σοσιαλδημοκράτες, αποτέλεσμα και της πολιτικής τους σε ομοσπονδιακό επίπεδο.

Προσωπική ήττα του Μερτς

Για την κυβέρνηση του Βερολίνου είναι ένα χαστούκι που δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν ένιωσε. Αφορά την εμμονή της να συρρικνώνει το κοινωνικό κράτος εκτοξεύοντας τις πολεμικές δαπάνες, που ακόμα και ειδικοί εκτιμούν ότι συχνά γίνονται χωρίς καν να αποτελούν μέρος κάποιου σοβαρού συνολικού σχεδιασμού, αλλά εξυπηρετούν περιστασιακά συμφέροντα.

Ο καγκελάριος Μερτς αναμένεται να τοποθετηθεί σήμερα το μεσημέρι, αφήνοντας τους τοπικούς «συντρόφους» του, αλλά και άλλα στελέχη του κόμματος να καταπιούν το πικρό ποτήρι της πρώτης βραδιάς της ήττας. Μέσα στο κόμμα του θα μεγαλώσουν οι φωνές αμφισβήτησης, αλλά και οι φωνές που ζητούν αλλαγή πορείας. Το ερώτημα είναι σε ποια κατεύθυνση θα είναι αυτή. Υπάρχουν εκείνοι που ζητούν να σπάσει το «Τείχος Δημοκρατίας», που αποκλείει συνεργασία με την Ακροδεξιά. Το σενάριο για κυβέρνηση των δημοκρατικών δυνάμεων με ανοχή της Αριστεράς φεύγει από τη μέση, αφού η είσοδος της Συμμαχίας Σάρα Βάγκενκνεχτ στη Βουλή αλλάζει την αριθμητική και τις ισορροπίες και απαλλάσσει τον Μερτς από αυτό το δίλημμα. Ο σχηματισμός βιώσιμης κυβέρνησης μοιάζει εξαιρετικά δύσκολος.

Πέραν όμως των μετεκλογικών σεναρίων και των κομματικών διαβουλεύσεων αυτό που αποδεικνύεται περίτρανα είναι ότι η πρώην Ανατολική Γερμανία έχει «χαθεί» για το κατεστημένο πολιτικό σύστημα, που συνεχίζει να κλείνει τα μάτια στα όσα συμβαίνουν στα χαμηλότερα στρώματα της κοινωνίας.