«Του Έρωτα και της Στάχτης» του Γιώργου Λιβανού. Μια τολμηρή θεατρική σύνθεση για τον έρωτα, τη φθορά και την ανάγκη να σωθούμε ο ένας μέσα από τον άλλον.

28/05/2026 - 14:29

του

Σταύρου Ξηντάρα

Η θεατρική ομάδα Θεατρίνων Θεατές, γιορτάζοντας είκοσι χρόνια συνεχούς παρουσίας στο ελληνικό θέατρο και δεκαέξι χρόνια ζωής του Studio Κυψέλης, παρουσιάζει αυτή την άνοιξη μια από τις πιο φιλόδοξες και ολοκληρωμένες δουλειές της. Το «Του Έρωτα και της Στάχτης», σε σύλληψη και έρευνα του Γιώργου Λιβανού, δεν είναι απλώς μια παράσταση. Είναι μια σκηνική εμπειρία που επιχειρεί να χαρτογραφήσει τον έρωτα μέσα από όλες τις αντιφάσεις, τις εκρήξεις, τις διαψεύσεις και τις σιωπές του.

Στον όμορφο πεζόδρομο της Σπετσοπούλας, στο αυθεντικό pocket theater της Αθήνας, όπως έχει χαρακτηριστεί το Studio Κυψέλης, οι Θεατρίνων Θεατές δημιουργούν ακόμη μία παραγωγή χωρίς κρατική επιχορήγηση και χωρίς τη στήριξη που επί χρόνια είχαν μέσα από τις διοργανώσεις του Δήμου Αθηναίων. Κι όμως, αυτή ακριβώς η ανεξαρτησία φαίνεται να γίνεται κινητήρια δύναμη δημιουργίας. Η παράσταση μοιάζει να γεννιέται από μια βαθιά προσωπική ανάγκη έκφρασης και επικοινωνίας.

Αφορμή για τη δράση αποτελεί η καθημερινή τριβή στις σχέσεις ενός ζευγαριού — μιας ηθοποιού και ενός δικηγόρου. Μέσα από τη σύγκρουση, την απογοήτευση, την επιθυμία και την ανάγκη συνύπαρξης, ανοίγει σταδιακά μια μεγάλη συζήτηση γύρω από τη διάρκεια του έρωτα, την πίστη, την απώλεια και την ανθρώπινη ανάγκη να συμπορευτούμε. Η παράσταση δεν αναζητά εύκολες απαντήσεις· αντίθετα, αφήνει κάθε θεατή να οδηγηθεί στο δικό του προσωπικό συμπέρασμα.

Ο Γιώργος Λιβανός και οι συνεργάτες του δημιουργούν μια πρωτότυπη σύνθεση που συνδυάζει θέατρο, κινηματογράφο, performance και ποίηση με εξαιρετική δεξιοτεχνία. Οι σημαντικότερες ερωτικές σκηνές του παγκόσμιου θεάτρου ενώνονται οργανικά σε ένα ενιαίο σύμπαν, όπου ο έρωτας παρουσιάζεται γυμνός, προκλητικός, τρυφερός αλλά και βαθιά απαιτητικός. Από τον Shakespeare, τον Wilde, τον Anouilh και τον Lorca μέχρι τον Molière, τον Giraudoux και σύγχρονες ελληνικές αναφορές, η παράσταση λειτουργεί σαν ένα ζωντανό μωσαϊκό ερωτικών ιστοριών και υπαρξιακών αδιεξόδων.

Σκηνές από την «Ευρυδίκη», τον «Ρωμαίο και Ιουλιέτα», τη «Σαλώμη», το «Πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέυ», τον «Ντον Ζουάν», τον «Ματωμένο Γάμο», τη «Νεράιδα», την «Αρκούδα» και τόσα άλλα έργα αποκτούν νέα ζωή μέσα σε μια σύγχρονη, μοντέρνα σκηνική σύνθεση. Ιδιαίτερα εντυπωσιακή παραμένει η σκηνή της «Σαλώμης», όπου ο χορός των επτά πέπλων αποδίδεται με πραγματική σκηνική ένταση και αισθητική πληρότητα, ενώ η μυσταγωγική ατμόσφαιρα του «Ντόριαν Γκρέυ» λειτουργεί σχεδόν υπνωτιστικά.

Η παράσταση κινείται με άνεση ανάμεσα στο χιούμορ και τη συγκίνηση, στη θεατρικότητα και την εσωτερικότητα, παραμένοντας πιστή στη φιλοσοφία του vaudeville theater που οι Θεατρίνων Θεατές υπηρετούν εδώ και χρόνια με συνέπεια στην Ελλάδα. Ο ρυθμός της είναι αδιάκοπος και η εναλλαγή εικόνων και συναισθημάτων δημιουργεί μια εμπειρία σχεδόν κινηματογραφική.

Οι ερμηνείες του ensemble είναι άρτια δουλεμένες και αποδεικνύουν τη συνοχή ενός θιάσου που λειτουργεί σαν ζωντανός οργανισμός. Ο Γιώργος Λιβανός, η Μαρία Δρακοπούλου, η Σοφία Μπεράτη, ο Νίκος Χαλατζίδης, ο Σωτήρης Αντωνίου, ο Γιώργος Καρατζάς, η Έλλη Λορέντη και ο Φοίβος Καραμπέτσος υπηρετούν με αφοσίωση και ένταση τη σύνθεση, ενώ οι κινηματογραφημένες εμφανίσεις των Κωνσταντίνου Κωνσταντόπουλου, Στέλλας Μαρή και Γιάννη Μακρόπουλου στο video wall λειτουργούν εξαιρετικά μέσα στη συνολική δραματουργία.

Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στην εικαστική ταυτότητα της παράστασης. Τα κοστούμια της Vania Alexadrova, οι φωτισμοί και το σκηνικό περιβάλλον δημιουργούν μια ατμόσφαιρα αισθησιακή και ταυτόχρονα σκοτεινή, ενώ το video art του Αντώνη Μανδρανή συμπληρώνει ουσιαστικά τον πολυεπίπεδο χαρακτήρα της παραγωγής.

Το «Του Έρωτα και της Στάχτης» είναι μια παράσταση που δεν αντιμετωπίζει τον έρωτα ρομαντικά ή εξιδανικευμένα. Τον κοιτά κατάματα — ως ανάγκη, σύγκρουση, εξάρτηση, μνήμη και τραύμα. Και ίσως εκεί ακριβώς βρίσκεται η δύναμή της. Στο ότι κατορθώνει να μιλήσει για κάτι βαθιά προσωπικό και ταυτόχρονα απολύτως συλλογικό.

Μια σημαντική θεατρική πρόταση της άνοιξης που αξίζει να ανακαλύψει κανείς πριν ξεπεράσει τα όρια του μικρού θεάτρου της Κυψέλης και βρει τη θέση της σε μεγαλύτερες σκηνές και φεστιβάλ.

INFO ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Γιώργου Λιβανού

ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΤΑΧΤΗΣ

Vaudeville Theater

Μια σκηνική σύνθεση για τον έρωτα

Συντελεστές

Έρευνα – Συντονισμός – Σκηνικό – Φωτισμοί: Γιώργος Λιβανός
Σκηνοθετική επιμέλεια: Γιώργος Λιβανός, Σίμων Πάτροκλος & Στέλλα Μαρή
Θεατρολογική ανάλυση: Άρια Λαδά
Χορογραφία: Σίμων Πάτροκλος
Σκηνικό – Φωτισμοί: Γιώργος Λιβανός – Γιώργος Πολυχρονίδης
Κοστούμια: Vania Alexadrova
Μουσικές επιλογές: Γιώργος Λιβανός
Video Art & Teaser: Αντώνης Μανδρανής
Φωτογραφίες: Θάνος Γεωργίου – Κώστας Βολιώτης
Επικοινωνία: Ζωή Τριανταφυλλίδη