«Η Μουγγή Καμπάνα» στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης. : οι σκηνοθέτες της παράστασης μιλούν στην Kontra News για το σκοτεινό σύμπαν του έργου, τη θεατρική τους γλώσσα και τα επίκαιρα ερωτήματα που θέτει το κείμενο του Θανάση Τριαρίδη.

16/03/2026 - 00:08

Του

Σταύρου Ξηντάρα

Η παράσταση «Η Μουγγή Καμπάνα», βασισμένη στη νουβέλα του Θανάση Τριαρίδη, επιστρέφει στην Αθήνα για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων από τις 23 Μαρτίου στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης. Μετά από δύο επιτυχημένες χρονιές στην Αθήνα και τις sold out παραστάσεις σε Πάτρα και Θεσσαλονίκη –όπου παρουσιάστηκε στο 59ο Φεστιβάλ Δημητρίων– η παράσταση της ομάδας RODEZ επιστρέφει για ένα νέο κύκλο παρουσιάσεων.

Το έργο μάς μεταφέρει σε μια αλληγορική, σχεδόν μυθική πολιτεία. Σε μια έρημη πόλη στέκει μια σκοτεινή εκκλησία με μια καμπάνα που δεν ηχεί πια. Το χωριό της Ευλογιάς υπήρξε κάποτε τόπος ευημερίας, όμως μια παλιά γενοκτονία βαραίνει την ιστορία του. Όταν ένας λοιμός ξεσπά και μετατρέπεται σε επιδημία, οι κάτοικοι αναγκάζονται να αναμετρηθούν με την ενοχή τους και να αναζητήσουν έναν τρόπο επανόρθωσης.

Μέσα από αυτή την αλληγορική ιστορία, το έργο θέτει διαχρονικά ερωτήματα γύρω από τη δικαιοσύνη, την αγάπη, τη μνήμη και τη συλλογική ευθύνη.

Με αφορμή την επιστροφή της παράστασης, οι σκηνοθέτες της, Μάριος Κρητικόπουλος και Πάνος Αποστολόπουλος, μιλούν στην Kontra News για το έργο, την αισθητική της παράστασης και τη σχέση του θεάτρου με τα μεγάλα κοινωνικά ζητήματα.

– Τι είναι αυτό που σας συγκίνησε περισσότερο στο έργο του Θανάση Τριαρίδη και σας ώθησε να το ανεβάσετε στη σκηνή;

Μάριος Κρητικόπουλος:
«Είναι κατά τη γνώμη μου μια αλληγορία του σύγχρονου κόσμου και της ανθρώπινης ύπαρξης, ένα παραμύθι για ενήλικες. Ακολουθούμε τον ήρωα να ζει, να κάνει λάθη και να προσπαθεί να εξιλεωθεί.»

– Ποια είναι η σκηνική γλώσσα που επιλέξατε για να αποδώσετε αυτόν τον ιδιαίτερο κόσμο;

Πάνος Αποστολόπουλος:
«Επιλέξαμε μια λιτή, χειροποίητη θεατρική φόρμα. Τέσσερις ηθοποιοί βρίσκονται συνεχώς επί σκηνής και με εργαλεία το σώμα και τη φωνή τους δημιουργούν τον κόσμο της παράστασης.»

– Πώς λειτουργεί η φαντασία του θεατή μέσα σε αυτή την προσέγγιση;

Μάριος Κρητικόπουλος:
«Όλες οι εικόνες του έργου έρχονται μέσα από τις περιγραφές και τα σώματα των ηθοποιών. Ακόμη και η μουσική δημιουργείται ζωντανά από τις φωνές μας, χωρίς καμία εξωτερική τεχνολογική πηγή.»

– Ποια είναι τα ζητήματα που θεωρείτε ότι καθιστούν το έργο τόσο επίκαιρο σήμερα;

Πάνος Αποστολόπουλος:
«Το έργο αγγίζει ζητήματα που μας απασχολούν ακόμη: την εξουσία και τη διαφθορά της, τη στάση μιας κοινωνίας απέναντι στους πρόσφυγες, αλλά και τη συλλογική ευθύνη απέναντι στα λάθη του παρελθόντος.»

– Πιστεύετε ότι το θέατρο μπορεί να συμβάλει σε έναν τέτοιο κοινωνικό διάλογο;

Μάριος Κρητικόπουλος:
«Κάθε φορά που επιστρέφουμε στον κόσμο της “Μουγγής Καμπάνας”, ανακαλύπτουμε πόσο επίκαιρα παραμένουν τα ζητήματα που θίγει το έργο.»

– Τι ρόλο μπορεί να παίξει σήμερα το θέατρο μέσα στην κοινωνία;

Πάνος Αποστολόπουλος:
«Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, το θέατρο δεν είναι μόνο ψυχαγωγία. Είναι ένας τόπος όπου η κοινωνία θυμάται και επεξεργάζεται το παρελθόν της.»