Γιώργος Λιβανός: Δύο παραστάσεις, δύο σκηνοθετικές νίκες στο Studio Κυψέλης. Από τη σκοτεινή “Τζούλια” στη λαμπερή “Μπέτυ Ντέηβις”. Όταν η σκηνοθεσία έχει άποψη, ρυθμό και ουσία.

27/03/2026 - 20:03

Του

Σταύρου Ξηντάρα

Τα εικοσάχρονα των Θεατρίνων Θεατές το 2026, γιορταζονται με τρόπο σεμνό και διακριτικο όπως αρμόζει σε μια ομάδα που στοχεύει ν’ αφήνει διαμαντάκια στο θεατρικό μας γίγνεσθαι χωρίς τυμπανοκρουσίες και περιττές φανφάρες. Με ουσία θεατρικής προσφοράς. Δύο ακόμα παραγωγές από την αγαπημένη θεατρική ομάδα θα εξετάσουμε σήμερα , που ομολογώ μ εντυπωσίασαν.

Το ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ Η ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΤΖΟΥΛΙΑ του Strindberg, παίζεται δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στο φιλόξενο Studio Κυψέλης, και αποτελεί ένα από τα must του θεατρικού χειμώνα. Το υπέροχα κολασμένο έργο του μεγάλου Σουηδού δημιουργού, συγκαταλέγεται στα πιο δημοφιλή του, λόγω θεματικής. Μια ιδιόμορφη ερωτική ιστορία που επικεντρώνει στην πάλη των τάξεων, στη διεκδίκηση, στην ανθρώπινη χειραγώγηση στην αιώνια πάλη των δύο φύλων και στην ανάγκη του ανθρώπου ν’ αναριχυθεί.

Ο Γιώργος Λιβανός, σκηνοθέτης της παράστασης, επιλέγει να μεταφέρει τη δράση στην Πάτρα του ’50, θέλοντας να δειξει τη διαχρονική και χωρίς τόπο, αξία του έργου. Κρατά αυτούσιο το κείμενο, (επιτέλους!!!), με παρτιτούρα στέρεη , την δοκιμή μετάφραση της Μαίρης Μιχαλάτου, και δίνει την καλύτερη εκδοχή του έργου στη χώρα μας των τελευταίων χρόνων και ίσως μια από τις καλύτερες εκδοχές του εργου, που ποτέ ανέβηκαν εδώ. Με γραμμική καθαρή με συμβολισμούς ευδιάκριτους και διακριτικούς και χαρακτήρες ολοκληρωμένους, πάσχοντες κερδίζει το στοίχημα της καθαρότητας στη δόμηση και στο στόχο, να παρουσιαστεί μια Τζούλια ανθρώπινη , που οι συναισθηματικες προκλήσεις που δέχεται σ’ ένα βράδυ καταφέρνουν να την αλλάξουν . Να την ολοκληρώσουν. Και να την οδηγήσουν ατόφια, στην απόφαση της οποιας συνέχειας.

Σύμμαχοι του το λιτό και πολύ όμορφο αισθητικά σκηνικό του Γιώργου Πολυχρονίδη που ακροβατεί μεταξύ μπλε του Σκανδιναβικου εγκλεισμού και κόκκινου της ζωής & του πάθους. Η ιδιαίτερη πάντα μουσική για το τραγούδι της παραστασης, του ταλαντούχους Πάνου Μαλανδρη, σε στίχους του Λιβανού και τα έξοχα κοστούμια της Βάνιας Αλεξάντροβα όσο και οι χορογραφίες κινησιολογία της Ειρήνης Τσοτρα.

Αλλά εκεί που ο Λιβανος καταφέρνει τα μάλα είναι στη διανομή. Με σωστή καίρια καθοδήγηση η υπέροχη Σοφία Μπεράτη μας παρουσιάζει μια Τζούλια αληθινή, σνομπ και υπεροπτική αρχικά, παραδομένη στο πάθος στη συνέχεια & ακροβάτρια στο τυχαίο στην κατάληξη να περπατά στο τεντωμένο σκοινί που η ίδια έδεσε! Μια ερμηνεία πολυεπίπεδη και συγκινητικά εύστοχη. Ο άνθρωπος που χάνει την “θέση” του , τη βολή του σε μια στιγμή. Δίπλα της εξοχή Χριστίνα η έμπειρη Τετα Κωσταντα αναπλάθει μια ολόκληρη κοινωνία, με δικούς της κώδικες και κωδικούς που την καθιστούν δικαιωμένη στα μάτια του θεατή. Ο άνθρωπος που γνωρίζει τη θέση του και την υπερασπίζεται .

Ο Σωτήρης Αντωνίου κουβαλά μια γερμανική πειθαρχημενη δυναμική στο ρόλο και μας δίνει ένα Γιάννη, κυρίαρχο που γνωρίζει τη γοητεία του και τη χρησιμοποιεί. Αλλά και βαθιά ανθρώπινο στις εξομολογησεις του. Ο άνθρωπος που διεκδικεί με την λογική την αναρρίχηση από τη θέση του.

Με πραγματική χημεία και καθαρές συγκρούσεις οι τρεις ηθοποιοί πατούν σε στερεη γραμμή και απογειώνουν το αποτέλεσμα.

Πέρα από το αντριχιαστικο κλείσιμο της παράστασης με το τραγούδι της Μπεράτη (* σπουδαία φωνη) ή χρήση του Mon amour , έρχεται να δέσει μαγικά με τους εξόδους πάντα φωτισμούς του Λιβανού. Μην τη χάσετε. Παρακαλώ να συνεχισθεί και για τρίτο χρόνο!

Αντίπερα στην Τζούλια έρχεται από τους Θεατρίνων Θεατές μια ραφινάτη κωμωδία κατευθείαν από το Μπροντγουαίη. Η Elizabeth Fuller γράφει ένα πανεξυπνο αυτοβιογραφικο θεατρικό για τη γνωριμία της και την επαφή της με τη μεγάλη Αμερικανίδα πολυβραβευμενη σταρ και ο Λιβανος το ξαναφέρνει στην Ελλάδα. Το πρώτο ανέβασμα εδώ ήταν από ένα γκρορεσκ ακραίο και μάλλον ατυχές ανέβασμα από το Αντίθετο της Μαρίας Ξενουδάκη . Ο Γιώργος Λιβανος στόχευε να το ανεβάσει μέ τη Μαριάννα Τολη και τη Μαρία Αλιφέρη , αλλά τα σχεδια τους ανετράπησαν από το φευγιό της Μαριάννας.

Τωρα μια πενταετία μετά , το τολμά και μας δίνει μια θαυμάσια pop art αισθητικής παράσταση με κέφι και ρυθμό. Η εξοχή Χάρις Συμεωνίδου γίνεται μια ανθρώπινη Betty Davis , με όλο το εκτόπισμα και τις ακραίες ιδιοτροπίες της Σταρ αλλά και μια ευθύτητα που την κάνει αυτόματα συμπαθή στο θεατή. Είναι η Betty Davis!

Η Τέτα Κωσταντά κέντα με λεπτομέρεια το ρόλο της Elizabeth, αλλά και όλους τους υπόλοιπους ρόλους, σε ένα μίνι ρεσιτάλ ετοιμότητας και ευθυβολιας! Είναι γλυκιά ανθρώπινη και “πνίγει ” την πίεση που της ασκεί τόσο η παρουσία της Davis στο σπίτι όσο και η αντιπαλότητα που προκύπτει μεταξύ του άντρα της και της Σταρ. Και η αναμέτρηση μεταξύ των δύο ηρωίδων, υποδειγματική.

Άριστη μετάφραση από τη Ρίτσου, εκρηκτική απόδοση από τον Βασίλη Θεοδώρου.

Υπέροχο σκηνικό από την Γιοβαννα Πρασσίνου, κοστούμια από την Vania Alexadrova, και ιδιαίτερη χορογραφία από την ταλαντούχα Ειρήνη Τσοτρα. Ξεχωριστό συν στην παράσταση οι προβολές με ότι ακούμε να δοαδραματιζεται από τον Αντώνη Μανδρανή και οι εμπνευσμένοι πάντα φωτισμοί του Λιβανου.

Μια διαδκεδαστική κωμωδία που αφορά την τριήμερη επίσκεψη της Betty Davis στο σπίτι μιας θαυμάστριας της που τελικά γίνεται κατάληψη μήνα! Μην το χάσετε αν και οι πληροφορίες μου λένε πως θα συνεχιστεί.

2 στα δύο για του Θεατρίνων Θεατές λοιπόν!

INFO

Είναι αυτή η ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΤΖΟΥΛΙΑ; μια σπουδή πάνω στο έργο του Strindberg από τους Θεατρίνων Θεατές , 2ος χρόνος επιτυχίας. Studio Κυψέλης.

Στην Πάτρα του 1959 μεταφέρεται η δράση του αγαπημένου έργου του Strindberg και , χωρίς ν’ αλλοιωθεί το κείμενο τονίζεται η διαχρονικότητα και η δυναμική του αλήθεια.

Διεκδικήσεις έρωτα, ανέλιξης και πάθους τη νύχτα του μεσοκακλόκαιρου και δίνουν τον τίτλο Είναι αυτή η ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΤΖΟΥΛΙΑ;

Στηριγμένοι στη δόκιμη μετάφραση της Μαίρης Μιχαλάτου με ξεχωριστούς συντελεστές οι Θεατρίνων Θεατές μας παρουσιάζουν μια φιλόδοξη προσέγγιση που προετοιμάζουν ένα χρόνο.

Με τον έρωτα κινητήρια δύναμη τρεις άνθρωποι πασχίζουν ο καθένας για τον εαυτό του , ο καθένας σκεπτόμενος & επικεντρώνοντας στον εαυτό του και μόνο. Πότε η πάλη των τάξεων και η ανάγκη της ανέλιξης δεν φωτίστηκε με τόσο έντονα χρώματα όσο στο έργο αυτό του Strindberg, γεγονός που το κάνει να είναι τόσο ψυχολογικά άρτιο όσο και βαθιά πολιτικό.

Οι θεατρίνων Θεατές γιορταζοντας τα 20 χρόνια της ομαδας παρουσιάζουν για δεύτερο χρόνο, μια σπουδή πάνω στο έργο του Strindberg , που συνέλεξε εγκωμιαστικές κριτικές και η Σοφία Μπερατη βραβεύτηκε για την ερμηνεία της με το έπαθλο Μαριάννα Τολη από το Καφενείο των Ιδεών.

Είναι αυτή η ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΤΖΟΥΛΙΑ;

σε μετάφραση Μαίρης Μιχαλάτου

σκηνοθεσία – στίχους – φωτιαμούς Γιώργου Λιβανού

Πρωταγωνιστούν Σοφία Μπεράτη

Σωτήρης Αντωνίου και η Τέτα Κωσταντά

Θεατρολογική ανάλυση ‘Αρια Λαδά

χορογραφία Ειρήνης Τσότρα

σκηνικό Γιώργου Πολυχρονίδη

κοστούμια Vania Alexandrova

μουική σύνθεση Πάνου Μαλανδρή

φωτογραφίες & video Αντώνη Μανδρανή

Fotos Θάνος Γεωργίου

και επικοινωνία Ζωής Τριανταφυλλίδη,

στο Studio Κυψέλης

Το βιβλίο πρόγραμμα της παράστασης κυκλοφορεί από τους Θεατρίνων Θεατές.

Πρεμιέρα β’ κυκλου Τρίτη 25 Νοεμβρίου στο Studio Κυψέλης

Επίσημο trailer

https://www.youtube.com/watch?v=eDBx9wvSKJI

Studio Κυψελης

Σπετσοπουλας 9, Αθήνα 113 61

Πληροφορίες – Κρατήσεις: 210 8819571

Προπώλη:

https://www.ticketservices.gr/event/studio-kipselis-einai-auti-i-despoinis-tzoulia/

& πληροφορίες στο ταμείο του θεατρου

Είναι αυτή η ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΤΖΟΥΛΙΑ; Spot 2

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ

Από Τρίτη 25 Νοεμβρίου κάθε Τρίτη.

ΩΡΕΣ ΕΝΑΡΞΗΣ

Τρίτη 21.00 μ.μ.

65 λεπτά χωρίς διάλειμμα

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Γενική είσοδος 12€

8€ Ατέλειες ΣΕΗ – ΕΕΣ

Και

Elizabeth Fuller Η ΜΠΕΤΥ ΝΤΕΗΒΙΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΣΑΣ Μια μοντέρνα ανατρεπτική κωμωδία στο Studio Κυψέλης.

Elizabeth Fuller Η ΜΠΕΤΥ ΝΤΕΗΒΙΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΣΑΣ. Μια μοντέρνα ανατρεπτική κωμωδία.

ΘΕΑΤΡΙΝΩΝ ΘΕΑΤΕΣ 20 ΧΡΟΝΙΑ. Studio Κυψέλης

Είναι δυνατόν στο Κονέκτικατ του ’80 μια φανατική θαυμάστρια να δεχθεί την διάσημη star στο σπίτι της για λίγες μέρες και να την φιλοξενήσει; Και μήπως δεν είναι λίγες οι μέρες και μήπως αυτή η επίσκεψη αλλάξει δια παντός τη σχέση της ηρωίδας με το κινηματογραφικό της ειδωλο;

Η βιογραφική κωμωδία της Elizabeth Fuller έρχεται κατευθείαν από το Broadway στη σκηνή του Studio Κυψελης, από τους Θεατρίνων Θεατές, που φέτος γιορτάζουν τα 20 χρόνια τους.

Το έργο παρουσιάζεται σε σκηνοθεσία Γιώργου Λιβανού με πρωταγωνίστριες την Χάρις Συμεωνίδου και την Τέτα Κωσταντα.

Ένα pop art ταξίδι στο χρόνο και η κατά μέτωπο σύγκρουση με τους μύθους που χτίζαμε παιδιά… Το ελπίζω χρυσό μου να μη σε απογοητεύσω , παίρνει μορφή απειλής και μαι τρελλη κωμωδία ξεκινά!

Από το Σάββατο 29 Νοεμβρίου & κάθε Σάββατο στις 19.00 μ.μ. μέχρι το Σάββατο του Λάζαρου στο Studio Κυψέλης

Σκηνοθεσία- φωτισμοί Γιώργος Λιβανος

μετάφραση Κωσταντίνα Ρίτσου

ελεύθερη απόδοση Βασίλης Θεοδώρου

Πρωταγωνιστούν Χάρις Συμεωνίδου και η Τέτα Κωσταντά

Θεατρολογική ανάλυση ‘Αρια Λαδά

χορογραφία Ειρήνης Τσότρα

σκηνικό – κοστούμια Γιοβάννα Πρασσίνου

video art & teaser Αντώνη Μανδρανή

Φωτογραφίες Θάνος Γεωργίου – Κώστας Βολιώτης

και επικοινωνία Ζωής Τριανταφυλλίδη,

στο Studio Κυψέλης