ΕΛΑΣ: Αποτυχία της εξωτερικής πολιτική Μητσοτάκη η έγκριση του τουρκολιβυκού μνημονίου από την Βουλή της Λιβύης

«Η απόφαση της Βουλής των Αντιπροσώπων της Λιβύης, να εγκρίνει το παράνομο τουρκολιβυκό Μνημόνιο και να άρει το ψήφισμα του 2020 που απαγόρευε την υιοθέτησή του, αποτελεί μία ευθεία και σοβαρή παραβίαση της διεθνούς νομιμότητας από πλευράς Λιβύης» σημειώνει η ΕΛΑΣ και υπογραμμίζει ότι «η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να αντιδράσει άμεσα και δυναμικά τόσο σε διμερές όσο και σε πολυμερές επίπεδο, και να επισημάνει τόσο στη λιβυκή κυβέρνηση όσο και στην πλευρά Χαφτάρ, τις βαρύτατες επιπτώσεις που θα έχει πλέον αυτή η κίνηση, τόσο στις σχέσεις Ελλάδας – Λιβύης όσο και στις σχέσεις Λιβύης – ΕΕ. Παράλληλα θα πρέπει να αξιοποιηθεί και η απειλή επιβολής ευρωπαϊκών κυρώσεων, τόσο στη Λιβύη όσο και στην Τουρκία».

Όπως επισημαίνεται η ΕΛΑΣ η εν λόγω εξέλιξη «δείχνει και την αποτυχία της εξωτερικής πολιτικής Μητσοτάκη όλα αυτά τα χρόνια: Απέτυχε να προλάβει την υπογραφή του παράνομου τουρκολιβυκού Μνημονίου, δεν κατάφερε να εξασφαλίσει ουσιαστική στήριξη από τους συμμάχους μας και ειδικά τις ΗΠΑ και την Γαλλία στην καταγγελία του και σήμερα εγκρίνεται και από το λιβυκό Κοινοβούλιο το τουρκολιβυκό μνημόνιο».

Και ερωτά αν «αυτή είναι η πρόοδος που έλεγε ο κ. Γεραπετρίτης ότι έχει διαπιστωθεί στις συζητήσεις Ελλάδας – Λιβύης για την οριοθέτηση ΑΟΖ; Αυτές είναι οι «ικανοποιητικές σχέσεις» με την ανατολική Λιβύη για τις οποίες μιλούσε η κυβέρνηση».

«Δυστυχώς, η χώρα επί Μητσοτάκη, μετράει συνεχόμενες εθνικές ήττες. Η μονοδιάστατη και αποτυχημένη εξωτερική πολιτική που έχει ακολουθήσει η κυβέρνηση, είχε ως αποτέλεσμα να δημιουργηθούν στρατηγικά «κενά» στην περιοχή, τα οποία εκμεταλλεύεται η Τουρκία και παράγουν δυσμενή αποτελέσματα για την Ελλάδα» επισημαίνει η ανακοίνωση της ΕΛΑΣ.

Και καταλήγει σημειώνοντας ότι «απαιτείται άμεση αλλαγή πλεύσης, με μία στρατηγική επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ. στην Ανατολική Μεσόγειο και οριοθέτησης με όμορες χώρες και με την προάσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων απέναντι σε αναθεωρητικά αφηγήματα. Κυρίως όμως, πρέπει να επαναφέρουμε την πολυδιάστατη ενεργητική εξωτερική πολιτική της Ελλάδας, να επανέλθει η χώρα στο ρόλο του πυλώνα ειρήνης και σταθερότητας και να σταματήσουμε να είμαστε άβουλοι παρατηρητές των εξελίξεων όπως μετατραπήκαμε επί Μητσοτάκη».