Αποχωρήσεις από την ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ: Δείτε την επιστολή παραίτησης Νίκου Γκιώνη

Αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να μετέχει στις πολιτικές διεργασίες που είναι σε εξέλιξη για την «προοδευτική παράταξη» αλλά σκιαγραφώντας ένα κεντρώο πολιτικό προφίλ , παραιτήθηκε από μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και αποχώρησε από το κόμμα ο Δρ Σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας και στέλεχος Δημόσιας Διοίκησης (ΕΣΔΔΑ) Νίκος Γκιώνης.

Με επιστολή που απέστειλε προς τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Σωκράτη Φάμελλο διατυπώνει ενστάσεις για την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ενώ κάνοντας προβολή στην επόμενη μέρα υπογραμμίζει ότι «η προοδευτική παράταξη δεν αντέχει άλλες προσωπικές στρατηγικές» αλλά «χρειάζεται αξιοπιστία, κοινωνική γείωση και συλλογικό σχέδιο».

Στην επιστολή παραίτησης επισημαίνει ότι «η πρόκληση για τον ευρύτερο προοδευτικό χώρο δεν είναι η ηγεμονία της διαμαρτυρίας. Δεν μπορεί να είναι μια πρόχειρη συσπείρωση που ενδέχεται να οδηγήσει σε νέες ήττες και νέες απογοητεύσεις». Ο Νίκος Γκιώνης προβάλλει ότι πρέπει να δοθούν απαντήσεις στο αίσθημα αδικίας, που διαμορφώνεται μαζικά στην κοινωνία, αλλά και να υπάρξουν πολιτικές για την αντιμετώπιση της δημογραφικής και κλιματικής κρίσης, για την ενίσχυση της θέσης της χώρας μας διεθνώς με ένα παραγωγικό μοντέλο για ισχυρή της αγοράς εργασίας και για αποτελεσματικό κοινωνικό κράτος.

«Αυτή η μάχη μας καλεί να απελευθερωθούμε από παλιές βεβαιότητες, να ξεφύγουμε από λογικές ρεβάνς και να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη με αξιοπιστία και νηφαλιότητα. Να συγκροτήσουμε μια προοδευτική πρόταση που δεν θα αρκείται στην καταγγελία της Δεξιάς, αλλά θα πείθει ότι μπορεί να κυβερνήσει καλύτερα, δικαιότερα και αποτελεσματικότερα», τονίζει. Κρίνει ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει εξαντλήσει τις δυνατότητές του να παρέμβει αποτελεσματικά σε αυτή την κατεύθυνση». Και συμπληρώνει «Καμία λογική σχεδιασμού επί χάρτου, σε κλειστά γραφεία και περιορισμένους κύκλους, δεν πρόκειται να εκφράσει την κοινωνική αντιπολίτευση».

Εξηγεί ότι αποχωρεί από τον ΣΥΡΙΖΑ και παράλληλα περιγράφει ότι θα είναι την επόμενη μέρα μάχιμος, καθώς αναφέρει ότι «οι προκλήσεις της εποχής δεν μας επιτρέπουν να εφησυχάζουμε, ούτε να αναχωρούμε από τις κοινωνικές διεργασίες. Οι προοδευτικοί έχουμε χρέος να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη της κοινωνίας πραγματικά και όχι επικοινωνιακά. Όχι επιχειρώντας να την κάνουμε μέρος προσωπικών στρατηγικών, αλλά οικοδομώντας ξανά μια σοβαρή, κοινωνικά γειωμένη προοδευτική παράταξη».

Ακολουθεί ολόκληρη η επιστολή παραίτησης από την Κεντρική Επιτροπή και αποχώρηση από τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ την οποία ο Νίκος Γκιώνης απέστειλε προς τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Σωκράτη Φάμελλο και προς τα μέλη της ΚΕ:

«Αξιότιμε πρόεδρε,

Αξιότιμα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής και του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ,

Η τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα μας βρίσκει σε ένα ασταθές διεθνές σύστημα, τελείως διαφορετικό από τις συνθήκες που κατέστησαν την Αριστερά μαζική και τα κόμματά της αξιόπιστους φορείς έκφρασης των λαϊκών διεκδικήσεων. Η ελληνική κοινωνία στρέφεται όλο και συχνότερα σε πολιτικές εκφράσεις διαμαρτυρίας που επενδύουν στο θυμικό και στα ευαίσθητα ταυτοτικά χαρακτηριστικά των πολιτών.

Την ίδια στιγμή, η Αριστερά και ο ευρύτερος προοδευτικός χώρος μοιάζουν εγκλωβισμένοι ανάμεσα στην αυτοδικαίωση επιλογών που έγιναν σε έναν προγενέστερο και ενδεχομένως ξεπερασμένο ιστορικό χρόνο και σε έναν ενδοπαραταξιακό ανταγωνισμό, του οποίου η ατζέντα ετεροκαθορίζεται από τις επιλογές της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έλαβε το 2019 την εντολή να χτίσει μια αξιόπιστη προοδευτική εναλλακτική πρόταση. Αντί για αυτό, αναλώθηκε σε έναν συναισθηματικό ανταγωνισμό, αδυνατώντας ως το 2023 να εμπνεύσει τους πολίτες που τον εμπιστεύτηκαν. Μετά τη συντριπτική ήττα του 2023 βυθίστηκε σε εσωκομματικές συγκρούσεις, εξυψώθηκαν προσωπικές στρατηγικές και απώλεσε περαιτέρω την αξιοπιστία του, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες βουλευτών, μελών και στελεχών. Η προσπάθεια του Σωκράτη Φάμελλου υπήρξε έντιμη, όμως δεν μπόρεσε να ανατρέψει βαθύτερες πολιτικές, οργανωτικές και κοινωνικές τάσεις φθοράς. Έγιναν επεξεργασίες, επιχειρήθηκε τεκμηρίωση προτάσεων, αναζητήθηκε μια πιο σοβαρή δημόσια παρουσία. Ωστόσο, η συζήτηση των εντυπώσεων επέστρεψε στο προσκήνιο και επισκίασε αυτή την προσπάθεια.

Αυτή τη στιγμή, οι εγκλωβισμένες προωθητικές δυνάμεις του προοδευτικού χώρου γίνονται μάρτυρες μιας αντιπαράθεσης για συσχετισμούς ισχύος σε μια παράταξη που στενεύει πανευρωπαϊκά και κινδυνεύει με περαιτέρω συρρίκνωση και στην Ελλάδα. Η συσπείρωση γύρω από νέα εγχειρήματα δεν μπορεί να στηρίζεται αποκλειστικά σε πρόσωπα. Έχουμε ανάγκη από καθαρή στρατηγική, κοινωνική γείωση και κυβερνητική αξιοπιστία.

Η πρόκληση για τον ευρύτερο προοδευτικό χώρο δεν είναι η ηγεμονία της διαμαρτυρίας. Δεν μπορεί να είναι μια πρόχειρη συσπείρωση που ενδέχεται να οδηγήσει σε νέες ήττες και νέες απογοητεύσεις. Οφείλουμε να απαντήσουμε στη δημογραφική και κλιματική κρίση, να ενισχύσουμε τη θέση της πατρίδας μας διεθνώς, να προτείνουμε ένα συγκεκριμένο παραγωγικό μοντέλο που διαμορφώνει μια ισχυρή αγορά εργασίας, αποτελεσματικό κοινωνικό κράτος και απαντά στο αίσθημα αδικίας που διαμορφώνεται μαζικά στην κοινωνία.

Αυτή η μάχη μας καλεί να απελευθερωθούμε από παλιές βεβαιότητες, να ξεφύγουμε από λογικές ρεβάνς και να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη με αξιοπιστία και νηφαλιότητα. Να συγκροτήσουμε μια προοδευτική πρόταση που δεν θα αρκείται στην καταγγελία της Δεξιάς, αλλά θα πείθει ότι μπορεί να κυβερνήσει καλύτερα, δικαιότερα και αποτελεσματικότερα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει εξαντλήσει τις δυνατότητές του να παρέμβει αποτελεσματικά σε αυτή την κατεύθυνση. Καμία λογική σχεδιασμού επί χάρτου, σε κλειστά γραφεία και περιορισμένους κύκλους, δεν πρόκειται να εκφράσει την κοινωνική αντιπολίτευση. Όσο υπήρξα μέλος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, προσπάθησα να συμβάλω στο μέτρο του δυνατού στη μεγάλη πρόκληση υπέρβασης της «ηχούς του δωματίου», σε ένα κόμμα που μεγάλωνε σε μέλη και μίκραινε συνεχώς κοινωνικά.

Κρατώ τις κοινές μάχες με κάποιους ανθρώπους, την προσωπική εκτίμηση που χτίσαμε και την πεποίθηση ότι οι προοδευτικοί άνθρωποι μπορούν να ξανασυναντηθούν σε πιο γόνιμη βάση. Οι πολιτικές διαδρομές μπορεί να διαφοροποιούνται, αλλά ο σεβασμός στους ανθρώπους, στους αγώνες και στις αγωνίες που μοιραστήκαμε δεν πρέπει να ακυρώνεται.

Παραιτούμαι από μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και αποχωρώ και από τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Οι προκλήσεις της εποχής δεν μας επιτρέπουν να εφησυχάζουμε, ούτε να αναχωρούμε από τις κοινωνικές διεργασίες. Οι προοδευτικοί έχουμε χρέος να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη της κοινωνίας πραγματικά και όχι επικοινωνιακά. Όχι επιχειρώντας να την κάνουμε μέρος προσωπικών στρατηγικών, αλλά οικοδομώντας ξανά μια σοβαρή, κοινωνικά γειωμένη προοδευτική παράταξη.

Με εκτίμηση,

Νίκος Γκιώνης

Διδάκτωρ Σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας Πανεπιστημίου Αθηνών

ΔΜΣ Πολιτικής Ανάλυσης και Θεωρίας, ΕΚΠΑ

Στέλεχος Δημόσιας Διοίκησης (ΕΣΔΔΑ)»