Νίκος Κουρής: «Υποτιμούσα την τηλεόραση γιατί ήμουν κομπλεξικός, σήμερα νιώθω πολύ ζωντανός μέσα σε αυτήν»

Με αφορμή τα νέα καλλιτεχνικά του σχέδια, ο Νίκος Κουρής παραχώρησε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στη Vogue και τη δημοσιογράφο Κέλλυ Σταυροπούλου. Ο δημοφιλής πρωταγωνιστής μίλησε για τη διαδρομή του στην υποκριτική, τις επιλογές που κάνει σήμερα στην τηλεόραση, αλλά και τη διαρκή ανάγκη του να αναζητά νέες εκφραστικές προκλήσεις.

Ο Νίκος Κουρής έχει διαγράψει μια ξεχωριστή πορεία στο θέατρο και την τηλεόραση, με ρόλους που έχουν αγαπηθεί από το κοινό και έχουν αναδείξει το ιδιαίτερο υποκριτικό του ύφος. Παρότι για πολλά χρόνια ένιωθε πως η μικρή οθόνη δεν μπορούσε να του προσφέρει όσα αναζητούσε ως ηθοποιός, σήμερα μιλά με διαφορετική ματιά για την τηλεοπτική εμπειρία. Όπως παραδέχεται, η σχέση του με την τηλεόραση άλλαξε όταν άφησε πίσω του τις προκαταλήψεις και επέτρεψε στον εαυτό του να ζήσει τη διαδικασία με αμεσότητα και εμπιστοσύνη.

Νίκος Κουρής: Η νέα σχέση του με την τηλεόραση

«Εκτός από το θέατρο, έχεις κάνει και τηλεόραση με εξίσου μεγάλη απήχηση. Τι σου προσφέρει η μικρή οθόνη που δεν σου δίνει το θέατρο;», ρωτήθηκε ο ηθοποιός.

Ο ίδιος περιέγραψε την κάμερα ως «μια μεγάλη και υπέροχη δοκιμασία», υπογραμμίζοντας πως η τηλεόραση απαιτεί διαφορετικό τρόπο προσέγγισης από εκείνον του θεάτρου. «Παλιά υποτιμούσα την τηλεόραση, γιατί ήμουν κομπλεξικός, αλλά σήμερα ευγνωμονώ τη διαδικασία των γυρισμάτων και νιώθω πολύ ζωντανός μέσα σε αυτήν», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Για τον Νίκο Κουρή, η δύναμη της τηλεόρασης βρίσκεται στην αμεσότητα. Η στιγμή κατά την οποία ο σκηνοθέτης λέει «3, 2, 1, πάμε» δεν αφήνει περιθώριο για υπερβολική σκέψη ή αναβολή. Ο ηθοποιός καλείται να είναι απόλυτα παρών, να ανταποκριθεί στο εδώ και τώρα και να αξιοποιήσει κάθε λεπτομέρεια της στιγμής.

«Αυτό το εδώ και τώρα, το “3, 2, 1 πάμε”, ο ενεστώτας χρόνος της τηλεόρασης με έχει βοηθήσει να γίνω καλύτερος ηθοποιός – αν έχω γίνει», σημείωσε με τη χαρακτηριστική του αυτοσαρκαστική διάθεση. Η παρατήρησή του αποτυπώνει και μια βαθύτερη αντίληψη για την τέχνη της υποκριτικής: η βελτίωση δεν είναι ένας προορισμός, αλλά μια διαρκής διαδικασία που απαιτεί ανοιχτότητα, αμφισβήτηση και διάθεση για εξέλιξη.

Πώς επιλέγει τους τηλεοπτικούς ρόλους του

Όταν ρωτήθηκε τι τον κάνει να πει σήμερα το «ναι» σε έναν τηλεοπτικό ρόλο, ο Νίκος Κουρής ήταν ξεκάθαρος. Οι συνεργάτες, ο σκηνοθέτης και το σενάριο αποτελούν τα βασικά κριτήρια για κάθε επαγγελματική του επιλογή. Ωστόσο, αναγνωρίζει πως στην τηλεόραση τα δεδομένα δεν είναι πάντα πλήρως διαμορφωμένα από την αρχή.

«Επειδή στην τηλεόραση το πρώτο σενάριο που βλέπεις είναι πάντα ενδεικτικό, το μόνο που έχεις σίγουρο είναι οι συνεργάτες. Και το ένστικτό σου», εξήγησε. Η δήλωσή του αναδεικνύει την αβεβαιότητα που συχνά συνοδεύει μια τηλεοπτική παραγωγή. Η ιστορία μπορεί να εξελιχθεί διαφορετικά, οι χαρακτήρες να αποκτήσουν νέα χαρακτηριστικά και η κατεύθυνση ενός έργου να μεταβληθεί στην πορεία.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η εμπιστοσύνη στους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάζεται αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Παράλληλα, ο ηθοποιός επιλέγει να ακούει το ένστικτό του. «Πιστεύω πολύ στο ένστικτο στη δουλειά μας και μόνο αυτό έχω ακολουθήσει μέχρι σήμερα», δήλωσε, εξηγώντας πως οι σημαντικότερες αποφάσεις της επαγγελματικής του πορείας δεν βασίστηκαν αποκλειστικά στη λογική ή σε ασφαλείς επιλογές.

Η διαρκής αναζήτηση της μεταμόρφωσης

Ο Νίκος Κουρής μίλησε επίσης για εκείνο που εξακολουθεί να αναζητά στην υποκριτική, παρά την πολυετή εμπειρία του. Η απάντησή του ήταν άμεση και ουσιαστική: «Το μόνο που ψάχνω είναι να μεταμορφωθώ».

Η μεταμόρφωση, όπως την αντιλαμβάνεται, δεν αφορά την εξωτερική εμφάνιση ή τα κοστούμια ενός ρόλου. Είναι μια εσωτερική διαδικασία, μέσα από την οποία ο ηθοποιός έρχεται αντιμέτωπος με πλευρές του εαυτού του που ίσως δεν γνώριζε μέχρι τότε. «Και δεν εννοώ με τα ρούχα», διευκρίνισε, θέλοντας να υπογραμμίσει πως η ουσία της υποκριτικής βρίσκεται πολύ βαθύτερα από την εικόνα.

Για τον ίδιο, υπάρχουν στιγμές στη δουλειά του που συναντούν τις μεγάλες, άγνωστες και απρόβλεπτες στιγμές της ζωής. Ένας έρωτας, η γέννηση ενός παιδιού, ένας χωρισμός ή μια προδοσία μπορούν να μεταμορφώσουν έναν άνθρωπο. Αντίστοιχα, ένας ρόλος μπορεί να γίνει αφορμή για μια προσωπική αναμέτρηση και να οδηγήσει τον ηθοποιό σε περιοχές που δεν είχε τολμήσει προηγουμένως να εξερευνήσει.

«Το θέατρο σου δίνει τη δυνατότητα να “χάσεις” τον εαυτό σου ή, μάλλον, να είσαι μια εκδοχή σου που δεν γνωρίζεις», ανέφερε. Η φράση αυτή συμπυκνώνει τη γοητεία της υποκριτικής για τον ίδιο: τη δυνατότητα να απομακρύνεται από ό,τι θεωρεί οικείο και να ανακαλύπτει νέες πλευρές της ανθρώπινης φύσης.

Η σημερινή στάση του Νίκου Κουρή απέναντι στην τηλεόραση φαίνεται πως αποτελεί μέρος αυτής της ευρύτερης αναζήτησης. Από την αρχική του αμφιβολία και την υποτίμηση της μικρής οθόνης, έχει περάσει στην αποδοχή της ως μιας απαιτητικής, ζωντανής και δημιουργικής διαδικασίας. Και, όπως όλα δείχνουν, συνεχίζει να αναζητά σε κάθε ρόλο την ευκαιρία να μεταμορφωθεί, να εξελιχθεί και να ανακαλύψει μια εκδοχή του εαυτού του που δεν έχει ακόμη γνωρίσει.