«Δηλαδή δεν θυμάμαι κανέναν να ‘χει καταφέρει να μου “τσιγκλήσει” τον ανταγωνισμό μέσα μου. Δεν τον έχω. Και αυτό με κάνει εύκολη στη συνεργασία. Στο να ζήσεις μαζί μου είναι δύσκολο, να ‘σαι ο άντρας μου, να είσαι το παιδί μου, οι γονείς μου, ο αδερφός μου, οι φίλοι μου… αυτοί ζορίζονται. Οι υπόλοιποι περνάτε ωραία».
«Μου είναι αδιάφορο αυτό το παιχνίδι του ανταγωνισμού. Δεν έχω να χωρίσω τίποτα με κανέναν. Δεν μπορώ να κάνω καλύτερα τα πράγματα, επειδή ο άλλος είναι καλύτερος. Ούτε να τα κάνω χειρότερα, αν είναι χειρότερος. Οπότε τι νόημα έχει;», σημειώνει η Μαριάννα Τουμασάτου.