Κατερίνα Γερονικολού: «Δεν ζηλεύω τις ερωτικές σκηνές του Γιάννη, εκείνος δεν είναι τόσο κουλ»

Την Κατερίνα Γερονικολού υποδέχθηκε ο Θανάσης Πάτρας στο νέο επεισόδιο της εκπομπής «Ψυχαγωγία Κυριακάτικα» του OPEN, το βράδυ της Κυριακής. Η αγαπημένη ηθοποιός μίλησε με αφοπλιστική ειλικρίνεια για τη δουλειά της, τις ισορροπίες μιας σχέσης ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που βρίσκονται στο ίδιο επάγγελμα, αλλά και για ένα θέμα που συχνά προκαλεί συζητήσεις: τις ερωτικές σκηνές στην τηλεόραση και το πώς τις διαχειρίζεται η ίδια, αλλά και ο σύντροφός της, Γιάννης Τσιμιτσέλης.

Από την αρχή της κουβέντας, η Κατερίνα Γερονικολού έδειξε πως αντιμετωπίζει τα πράγματα με ωριμότητα και κατανόηση, όχι μόνο για τα «τετριμμένα» που συνοδεύουν την έκθεση ενός δημόσιου προσώπου, αλλά και για τις δυσκολίες που μπορεί να φέρνει ο κοινωνικός ρόλος του καθενός. Όπως εξήγησε, με τα χρόνια νιώθει ότι γίνεται πιο επιεικής και πιο ελαστική απέναντι σε συμπεριφορές και αντιδράσεις, γιατί καταλαβαίνει καλύτερα τι κουβαλά ο καθένας και από πού πηγάζουν οι ανασφάλειες ή οι εντάσεις.

Κατερίνα Γερονικολού: η ωριμότητα πίσω από τις ερωτικές σκηνές

Η Κατερίνα Γερονικολού στάθηκε ιδιαίτερα στη διάκριση ανάμεσα στον ρόλο και στην προσωπική ζωή, κάτι που για εκείνη αποτελεί βασικό «εργαλείο επιβίωσης» στον χώρο της υποκριτικής. Μίλησε με τρόπο ξεκάθαρο για το πώς βλέπει τις ερωτικές σκηνές όταν αφορούν τον σύντροφό της, υπογραμμίζοντας ότι δεν νιώθει ζήλια, γιατί αντιλαμβάνεται απολύτως ότι πρόκειται για δουλειά.

Όπως σημείωσε χαρακτηριστικά, όταν ο Γιάννης Τσιμιτσέλης καλείται να γυρίσει ερωτικές σκηνές σε ένα σίριαλ, εκείνη δεν ζηλεύει καθόλου. Για την ίδια, αυτές οι σκηνές είναι μέρος του σεναρίου και της αφήγησης, μια επαγγελματική αναγκαιότητα που υπηρετεί τον ρόλο και την ιστορία. Η οπτική της είναι πρακτική και ρεαλιστική: στο πλαίσιο της υποκριτικής, το σώμα και το συναίσθημα γίνονται εργαλεία, όχι αφορμές για προσωπικές παρεξηγήσεις.

«Εκείνος δεν είναι τόσο κουλ»: οι ισορροπίες στη σχέση

Ωστόσο, η Κατερίνα Γερονικολού δεν ωραιοποίησε την κατάσταση ούτε προσπάθησε να παρουσιάσει μια «τέλεια» εικόνα. Αντίθετα, εξήγησε ότι όταν συμβαίνει το αντίστροφο, δηλαδή όταν εκείνη συμμετέχει σε ερωτικές σκηνές, ο Γιάννης δεν το αντιμετωπίζει με την ίδια άνεση. Όχι με τρόπο που να δημιουργεί ένταση ή σύγκρουση, αλλά σίγουρα χωρίς την απόλυτη ψυχραιμία που θα χαρακτήριζε κάποιον «πολύ κουλ».

Η ίδια απέδωσε αυτή τη στάση και σε στοιχεία κουλτούρας και καταγωγής, λέγοντας με χιούμορ αλλά και νόημα πως «υπάρχει ένα βαθύ Μεσολόγγι» μέσα στην ιστορία του, μια διαφορετική ανατροφή και μια διαφορετική ματιά που ενίοτε κάνει τα πράγματα πιο δύσκολα. Παρ’ όλα αυτά, ξεκαθάρισε ότι δεν δημιουργείται πρόβλημα στη σχέση τους, γιατί υπάρχει επικοινωνία και κατανόηση και από τις δύο πλευρές.

Ζήλια, όρια και πραγματικότητα: τι γίνεται εκτός πλατό

Συμπληρώνοντας τη σκέψη της, η Κατερίνα Γερονικολού τόνισε πως ο σύντροφός της δεν της έχει κάνει «σκηνή». Η λέξη-κλειδί εδώ είναι η ισορροπία: μπορεί να μην ενθουσιάζεται όταν τη βλέπει σε μια ερωτική σκηνή ή σε ένα ερωτικό δράμα, όμως δεν αφήνει αυτή την αμηχανία να μετατραπεί σε έλεγχο ή σε καβγά. Όπως είπε, δεν είναι το είδος της κατάστασης όπου θα καθίσουν να δουν μαζί μια ταινία στην οποία εκείνη έχει ερωτική χημεία με άλλον ηθοποιό και θα τη «χαρούν» σαν να μην τρέχει τίποτα. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι υπάρχει απειλή ή έλλειψη εμπιστοσύνης.

Αντίθετα, η ηθοποιός ξεκαθάρισε ότι όλα αυτά δεν επιβαρύνουν τον άλλον και δεν μεταφέρονται στην καθημερινότητά τους με τρόπο που να δηλητηριάζει τη σχέση. Η πραγματική διαφορά, όπως φαίνεται μέσα από τα λόγια της, είναι ανάμεσα στο «δεν μου αρέσει» και στο «το απαγορεύω» — και η δική τους δυναμική μοιάζει να κινείται στην πρώτη, πιο ανθρώπινη και διαχειρίσιμη κατηγορία.

Το συμπέρασμα της Κατερίνα Γερονικολού για την εμπιστοσύνη στη σχέση

Η εικόνα που δίνει η Κατερίνα Γερονικολού είναι μιας σχέσης που δεν βασίζεται στην απόλυτη συμφωνία, αλλά στην κατανόηση των διαφορών. Αναγνωρίζει ότι οι ερωτικές σκηνές είναι μια ιδιαιτερότητα της δουλειάς τους, ότι δεν τις βιώνουν όλοι το ίδιο και ότι είναι φυσιολογικό να υπάρχουν διαφορετικά όρια άνεσης. Εκεί που «κλειδώνει» η ισορροπία, είναι στο ότι κανείς δεν χρησιμοποιεί αυτές τις σκηνές ως αφορμή για παιχνίδια εξουσίας ή ως μέτρο αγάπης.

Και ίσως αυτό είναι τελικά το πιο ενδιαφέρον στοιχείο από όσα μοιράστηκε: η Κατερίνα Γερονικολού δείχνει πως η ζήλια δεν αντιμετωπίζεται με άρνηση ή προσποίηση, αλλά με επίγνωση του τι είναι ρόλος και τι είναι ζωή. Όταν υπάρχει εμπιστοσύνη, οι ερωτικές σκηνές μένουν εκεί που ανήκουν — στην ιστορία που αφηγείται η κάμερα — και δεν γίνονται η ιστορία της σχέσης.