Δημήτρης Φιλιππίδης: «Στην αρχή ήταν τρομακτικό όταν φυλακίστηκε ο πατέρας μου»

Ο Δημήτρης Φιλιππίδης αποφάσισε να ανοίξει την καρδιά του, μιλώντας για την ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο που πέρασε τα τελευταία χρόνια, κυρίως λόγω της δικαστικής περιπέτειας του πατέρα του, Πέτρου Φιλιππίδη. Σε μια αποκλειστική συζήτηση με την Πένυ Καβέτσου για το vidcast «Bedtime Stories», ο Δημήτρης αναφέρθηκε σε συναισθήματα που τον σημάδεψαν και σε προκλήσεις που κλήθηκε να αντιμετωπίσει.

Οι πρώτες αντιδράσεις στην κρίση

Στην αρχή της αποκάλυψης της υπόθεσης το 2021, ο Δημήτρης ένιωσε σοκαρισμένος και τρομαγμένος. Στην αρχή ήταν τρομακτικό, πάρα πολύ, εξομολογήθηκε, θυμόμενος την δύσκολη μετάβαση στην καθημερινότητά του που συνδυαζόταν με την αποφυλάκιση του πατέρα του. Ουσιαστικά, από το ’21… τώρα είναι πέντε χρόνια. Ήμουν μόλις 23 ετών, και αυτή η ηλικία είναι κρίσιμη για κάθε νέο, πρόσθεσε, εκφράζοντας την αναστάτωσή του για τις αλλαγές στη ζωή του.

Η στοργή που είχε πάντα για την οικογένειά του έμεινε ανεπηρέαστη, ωστόσο η δημόσια αντίδραση και η κακή δημοσιότητα δημιούργησαν επιπλέον άγχη και προκλήσεις. Να μπορώ να νιώθω αυτή την ασφάλεια που ένιωθα και αυτή την αγάπη, είπε, επισημαίνοντας την ανάγκη για στήριξη στις δύσκολες στιγμές.

Εν μέσω συγκρίσεων

Για πολλούς, το να είναι ο γιος του Πέτρου Φιλιππίδη σημαίνει και το να ζει υπό την σκιά του. Ωστόσο, ο Δημήτρης δεν φαίνεται να επηρεάζεται από αυτό. Δεν με τρομάζει καθόλου αυτή η σύγκριση, δήλωσε. Το θεωρώ απόλυτα φυσιολογικό. Με εκνευρίζει λίγο το γεγονός ότι έχουμε την τάση να σοκαριζόμαστε. Γιατί αν ήμουν υδραυλικός ή μηχανικός αυτοκινήτων, δεν θα με συγκρίνετε με τον πατέρα μου;

Αυτή η ωριμότητα και αυτοπεποίθηση του Δημήτρη είναι αξιέπαινη, ειδικά για έναν νέο που περνά μια τόσο δύσκολη περίοδο. Αναγνωρίζει πως οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες, αλλά προτιμά να ακολουθεί τον δικό του δρόμο και να δημιουργεί τη δική του ταυτότητα.

Η απογοήτευση από την απομάκρυνση

Όπως συμβαίνει σε περιπτώσεις δημόσιας κρίσης, πολλοί είναι οι φίλοι και οι γνωστοί που απομακρύνονται. Όταν ρωτήθηκε αν αισθάνθηκε ότι κάποιοι άνθρωποι άφησαν τη ζωή του, απάντησε απλά και με νόημα: Ε ναι. Αυτό το ναι φέρνει στο προσκήνιο τις προκλήσεις που αναφύονται σε τέτοιες καταστάσεις. Η απογοήτευση που νιώθει είναι κατανοητή, καθώς οι αληθινοί φίλοι γίνονται περισσότεροι σε τέτοιες δύσκολες στιγμές.

Η στήριξη της οικογένειας

Μέσα από όλα αυτά, η στήριξη της οικογένειας παραμένει κεντρική για τον Δημήτρη. Είτε πρόκειται για τον ίδιο του τον πατέρα είτε για άλλο μέλος της οικογένειας, η αγάπη και η αλληλεγγύη τους είναι η ζωντανή απόδειξη ότι οι οικογενειακοί δεσμοί μπορεί να αντέχουν στις πιο δοκιμαστικές περιόδους.

Ο Δημήτρης Φιλιππίδης είναι ένας νέος που βρίσκεται στη διαδικασία και εξερεύνησης, προσπαθώντας να κατανοήσει και να ισορροπήσει μεταξύ του όνοματος του πατέρα του και της προσωπικής του ταυτότητας. Η ειλικρίνειά του στην αντιμετώπιση των προκλήσεων που έφερε η ζωή του, μαζί με την ώριμη προσέγγισή του στη σύγκριση με τον πατέρα του, είναι ενδεικτική του χαρακτήρα του. Καθώς αναλογίζεται τις δύσκολες στιγμές που πέρασε, μπορεί να αντλήσει δύναμη από την υποστήριξη των αγαπημένων του.