Αιμιλία Υψηλάντη: «Χρειάζεται το χαμόγελο στη ζωή και κάποια κόλπα για να επιβιώνεις, το μυαλό δεν το πολυελέγχεις»

Καλεσμένη στην παρέα του Buongiorno ήταν νωρίτερα σήμερα (15/4) η Αιμιλία Υψηλάντη, η οποία αποκάλυψε πως είναι ιδιαίτερα εκδηλωτική και ζεστή ως άνθρωπος, αλλά και αποστασιοποιημένη σε άλλες στιγμές, ακόμη και με οικεία πρόσωπα.

«Φεύγω, δεν είμαι διαρκώς παρούσα, γιατί είμαι αλλού. Το μυαλό δεν το πολυελέγχεις. Αυτό έχει και τον δικό του τρόπο να αμύνεται στην καθημερινή τριβή, οπότε αναπαύεται, φεύγει», παραδέχθηκε η Αιμιλία Υψηλάντη με χαρακτηριστική ειλικρίνεια.

«Τι είναι νεότητα; Γιατί μέσα στη νεότητα μπορεί να υπάρχει πολύ γήρας και το αντίστροφο. Σημασία έχει πως αποφασίζει ο άνθρωπος να αντιμετωπίζει τη ζωή που έχει τώρα. Τη ζωή την αντιμετωπίζω με σωφροσύνη. Χρειάζεται το χαμόγελο στη ζωή και κάποια κόλπα για να επιβιώνεις. Το καμαρίνι είναι λίγο μοναστήρι, θέλω να είναι λίγο απρόσωπο», τονίζει η ηθοποιός.

«Για να μεταμορφωθώ σε έναν ρόλο πρέπει να περάσω από μία κατάσταση ουδετερότητας, αλλιώς θα με επηρεάσει. Θέλω να αφήσω τον εαυτό μου στο κενό για να πάω κάπου αλλού.

Είμαι γέννημα θρέμμα μίας άλλης εποχής. Είμαι παιδί δύο εκπαιδευτικών, η πρώτη κόρη της οικογένειας, που σημαίνει ότι έχεις αίσθηση καθήκοντος. Ήμουν από μικροαστική οικογένεια, προφυλαγμένη. Ήμασταν σε ένα κουκούλι, σε μία αγκαλιά», δήλωσε η Αιμιλία Υψηλάντη.