Ξεπέρασαν τα 10.000 τα κρούσματα Έμπολα στη ΛΔ Κονγκό

Το τελευταίο ξέσπασμα του Έμπολα στην Αφρική ξεπέρασε τα 10.000 επιβεβαιωμένα κρούσματα, με τη συντριπτική πλειονότητα να καταγράφεται στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Οι υγειονομικές αρχές της χώρας ανακοίνωσαν την Τρίτη 27 Οκτωβρίου ότι συνολικά 10.060 άνθρωποι έχουν προσβληθεί από τον ιό, ενώ 4.887 έχουν χάσει τη ζωή τους από την έναρξη της επιδημίας.

Πρόκειται για τη φονικότερη επιδημία Έμπολα στην ιστορία της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, μιας χώρας που αντιμετωπίζει σημαντικές δυσκολίες στην καταπολέμηση της νόσου. Ο ιός εντοπίστηκε για πρώτη φορά τον Μάιο και έκτοτε η επιδημία εξαπλώθηκε σε αρκετές περιοχές, επιβαρύνοντας ένα ήδη ευάλωτο σύστημα υγείας.

Η επιδημία Έμπολα στη ΛΔ Κονγκό

Η επιδημία στη ΛΔ Κονγκό χαρακτηρίζεται από υψηλό αριθμό κρουσμάτων και θανάτων, ενώ οι προσπάθειες περιορισμού της αντιμετωπίζουν σοβαρά εμπόδια. Οι υγειονομικές ομάδες καλούνται να εντοπίσουν έγκαιρα τα πιθανά κρούσματα, να παρακολουθήσουν τις επαφές των ασθενών και να ενημερώσουν τον πληθυσμό για τους τρόπους μετάδοσης του ιού.

Ο Έμπολα μεταδίδεται κυρίως μέσω άμεσης επαφής με αίμα ή άλλα σωματικά υγρά μολυσμένων ανθρώπων. Η μετάδοση μπορεί να γίνει επίσης μέσω επαφής με αντικείμενα ή επιφάνειες που έχουν μολυνθεί. Οι ασθενείς θεωρούνται ιδιαίτερα μεταδοτικοί όταν εμφανίζουν συμπτώματα, γεγονός που καθιστά κρίσιμη την άμεση αναγνώριση και απομόνωσή τους.

Ένας από τους βασικούς παράγοντες που περιπλέκουν την κατάσταση είναι το στέλεχος του ιού. Η συγκεκριμένη επιδημία οφείλεται στο σπάνιο είδος Bundibugyo του Έμπολα, για το οποίο, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, δεν υπήρχαν τότε εγκεκριμένα εμβόλια ή ειδικές θεραπείες. Η απουσία διαθέσιμων ιατρικών εργαλείων αυξάνει την πίεση στις υγειονομικές αρχές και περιορίζει τις δυνατότητες αποτελεσματικής αντιμετώπισης.

Κρούσματα Έμπολα σε γειτονικές χώρες

Εκτός από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, κρούσματα είχαν εντοπιστεί στην Κένυα, τη Νιγηρία και την Ουγκάντα. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προειδοποίησε ότι η Αφρική αντιμετωπίζει ένα σύνθετο και απαιτητικό έργο για τον περιορισμό της επιδημίας, καθώς οι μετακινήσεις ανθρώπων μεταξύ των χωρών αυξάνουν τον κίνδυνο διασυνοριακής μετάδοσης.

Η Ουγκάντα, η οποία συνορεύει με τη ΛΔ Κονγκό, είχε καταγράψει συνολικά 20 κρούσματα και δύο θανάτους. Ωστόσο, στα τέλη Αυγούστου ο ΠΟΥ ανακοίνωσε ότι η χώρα απαλλάχθηκε από τον Έμπολα, αφού δεν αναφέρθηκαν νέα περιστατικά για το απαιτούμενο χρονικό διάστημα. Η εξέλιξη αυτή θεωρήθηκε σημαντική επιτυχία, δεν εξάλειψε όμως τον κίνδυνο νέων εισαγόμενων κρουσμάτων από γειτονικές περιοχές.

Η Κένυα, η οποία δεν είχε καταγράψει κανένα κρούσμα μέχρι τις 6 Οκτωβρίου, ανακοίνωσε στη συνέχεια δύο θανάτους από τον ιό. Η εμφάνιση των περιστατικών προκάλεσε ανησυχία, καθώς έδειξε ότι ο Έμπολα μπορούσε να φτάσει σε χώρες που μέχρι τότε παρέμεναν εκτός της βασικής ζώνης της επιδημίας.

Η περίπτωση της Νιγηρίας

Στη Νιγηρία είχε επιβεβαιωθεί ένα κρούσμα. Πρόκειται για μια Ελβετίδα υπήκοο, η οποία μολύνθηκε μετά από ταξίδι στην Ουγκάντα μαζί με τον σύζυγό της. Η ασθενής μεταφέρθηκε τη Δευτέρα στην Ελβετία, προκειμένου να λάβει ιατρική φροντίδα στη χώρα της.

Οι υγειονομικές αρχές της Νιγηρίας εντόπισαν 53 επαφές της ασθενούς και ξεκίνησαν διαδικασία παρακολούθησής τους, με στόχο να διαπιστωθεί έγκαιρα εάν κάποιος είχε προσβληθεί. Η ιχνηλάτηση των επαφών αποτελεί βασικό εργαλείο για την αποτροπή της εξάπλωσης του ιού, ιδιαίτερα σε μια χώρα με μεγάλο πληθυσμό και έντονη κινητικότητα.

Ορισμένοι ειδικοί εξέφρασαν ανησυχίες ότι ο ιός μπορεί να μεταδόθηκε μετά την επιστροφή του ζευγαριού στη Νιγηρία, στις 3 Οκτωβρίου. Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, η ασθενής εμφάνισε συμπτώματα στις 7 Οκτωβρίου και αναζήτησε ιατρική βοήθεια στην Αμπούτζα στις 11 Οκτωβρίου. Στις 20 Οκτωβρίου εξετάστηκε θετική στον ιό Bundibugyo.

Η υπέρβαση των 10.000 κρουσμάτων Έμπολα στη ΛΔ Κονγκό υπογραμμίζει τη σοβαρότητα της κρίσης και την ανάγκη για συντονισμένη διεθνή δράση. Η ενίσχυση των υγειονομικών δομών, η άμεση διάγνωση, η στενή παρακολούθηση των επαφών και η ενημέρωση των κοινοτήτων παραμένουν καθοριστικής σημασίας για τον περιορισμό της επιδημίας και την αποτροπή νέων απωλειών.