Τέλος της απεργία πείνας συγγενών κρατουμένων στη Βενεζουέλα μετά την ψήφιση του νόμου περί αμνηστίας

Συγγενείς πολιτικών κρατουμένων που κρατούνται στο κέντρο κράτησης Zona 7 τερμάτισαν την απεργία πείνας τους, η οποία είχε ξεκινήσει το Σάββατο, αμέσως μετά την ψήφο του κοινοβουλίου της Βενεζουέλας για την υιοθέτηση ενός νόμου περί αμνηστίας. Αυτή η κίνηση έριξε φως στην αγωνία και την ανησυχία των οικογενειών, οι οποίες για μήνες έχουν αναζητήσει δικαιοσύνη και ελευθερία για τους αγαπημένους τους.

Η απεργία πείνας είχε ξεκινήσει με δέκα γυναίκες, που συγκεντρώθηκαν μπροστά από την πύλη της φυλακής για να απαιτήσουν την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων. Η απόφαση τους να ακολουθήσουν αυτήν τη ριζοσπαστική μορφή διαμαρτυρίας αναδεικνύει την απογοήτευση και την αγωνία τους. Αποφάσισαν να κατασκηνώσουν μπροστά από το κέντρο κράτησης, δείχνοντας την αποφασιστικότητά τους να μην υποχωρήσουν μέχρις ότου επιτευχθεί μια λύση.

Μέσα σε λίγες ημέρες, η κατάσταση των συμμετεχουσών στην απεργία πείνας επιδεινώθηκε. Εννιά από αυτές τερμάτισαν τη δράση τους το βράδυ της Τετάρτης, καθώς αντιμετώπιζαν σοβαρά προβλήματα υγείας, φέρνοντας στο φως την ανθρώπινη πλευρά της διαμαρτυρίας. Η δέκατη γυναίκα συνέχισε την απεργία πείνας μέχρι την Πέμπτη, ολοκληρώνοντας συνολικά 136 ώρες, ή πέντε μέρες και πάνω. Η δύναμη και η αντοχή της έχουν κάνει τη γύρω κοινότητα να μιλήσει και να συμπαρασταθεί, αναδεικνύοντας τον ανθρώπινο αγώνα ενάντια σε μια δύσκολη κατάσταση.

Η ψήφος από το κοινοβούλιο έχει ουσιαστική σημασία για τις οικογένειες των κρατουμένων. Ο νόμος περί αμνηστίας, που προήλθε από την πίεση της κοινής γνώμης και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αποσκοπεί στην διευκόλυνση της απελευθέρωσης πολιτικών κρατουμένων, οι οποίοι έχουν αναγνωριστεί ως θύματα καταστολής. Οι υποστηρικτές του νόμου πιστεύουν ότι αυτή η κίνηση θα συμβάλλει στην αποκατάσταση της κοινωνικής ειρήνης και θα ελαφρύνει τη διάρκεια της πολιτικής αστάθειας που ταλανίζει τη χώρα.

Η ψήφος αυτή προκάλεσε ανακουφιστικές αντιδράσεις μεταξύ των οικογενειών, που ελπίζουν στην ταχεία εφαρμογή του νόμου. Η απεργία πείνας έχει προσφέρει απλώς τη σπίθα που χρειαζόταν για να κινήσει μια ευρύτερη δημόσια συζήτηση για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ελευθερία στη Βενεζουέλα.