Ποιος είναι ο Άντι Μπέρναμ που θέλει να γίνει πρωθυπουργός στη θέση του Στάρμερ

Η επιστροφή του Άντι Μπέρναμ στο βρετανικό κοινοβούλιο δεν είναι απλώς μια ακόμη πολιτική επανεμφάνιση. Για πολλούς στους κόλπους των Εργατικών αποτελεί το πρώτο βήμα μιας πιθανής μάχης για την ηγεσία του κόμματος και, ενδεχομένως, για την πρωθυπουργία.

Ο πρώην δήμαρχος του Μείζονος Μάντσεστερ κέρδισε την αναπληρωματική εκλογή στο Μείκερφιλντ, διατηρώντας την έδρα των Εργατικών και αυξάνοντας μάλιστα το ποσοστό του κόμματος από το 45% που είχε καταγραφεί στις βουλευτικές εκλογές του 2024 σε σχεδόν 55%.

Μάλιστα πριν από την εκλογική αναμέτρηση είχε αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο να συμμετάσχει σε μια πιθανή κούρσα διαδοχής εάν αμφισβητηθεί ο Κιρ Στάρμερ. Τώρα ο Βρετανός πρωθυπουργός περιμένει. 

Από το Λίβερπουλ στο Κέιμπριτζ

Γεννημένος το 1970 στο Λίβερπουλ, ο Μπέρναμ μεγάλωσε στο Κάλτσεθ του Τσέσαϊρ, σε μια οικογένεια με ισχυρές εργατικές καταβολές. Ο πατέρας του εργαζόταν στη βρετανική τηλεπικοινωνιακή εταιρεία BT και η μητέρα του ήταν γραμματέας σε ιατρείο.

Όπως έχει περιγράψει ο ίδιος, εντάχθηκε στους Εργατικούς σε ηλικία μόλις 14 ετών, επηρεασμένος από τη διάσημη τηλεοπτική σειρά «Boys from the Blackstuff», που αποτύπωνε τη σκληρή πραγματικότητα της ανεργίας στη Βρετανία της δεκαετίας του 1980.

Φανατικός οπαδός της Έβερτον και λάτρης της μουσικής σκηνής του βρετανικού βορρά, υπήρξε ιδιαίτερα δραστήριος στα μαθητικά του χρόνια, ενώ αργότερα σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ.

Ο ίδιος έχει παραδεχθεί ότι ένιωθε συχνά «σαν ξένος» στο πανεπιστήμιο, θεωρώντας ότι δεν ανήκε στον παραδοσιακό κόσμο των βρετανικών ελίτ.

Η άνοδος στην πολιτική

Μετά τις σπουδές του εργάστηκε αρχικά ως δημοσιογράφος σε εξειδικευμένα εμπορικά περιοδικά, πριν κάνει τα πρώτα του βήματα στην πολιτική ως συνεργάτης της Τέσα Τζόουελ, μιας από τις πιο προβεβλημένες προσωπικότητες των Εργατικών.

Το 2001 εξελέγη βουλευτής της περιφέρειας Λι, κοντά στο Μάντσεστερ, και σύντομα βρέθηκε σε κυβερνητικές θέσεις επί Τόνι Μπλερ και αργότερα επί Γκόρντον Μπράουν.

Διετέλεσε, μεταξύ άλλων, υπουργός Πολιτισμού και υπουργός Υγείας, ενώ θεωρήθηκε ένα από τα ανερχόμενα στελέχη της παράταξης.

Οι δύο αποτυχημένες μάχες για την ηγεσία

Μετά την εκλογική ήττα των Εργατικών το 2010, ο Μπέρναμ διεκδίκησε για πρώτη φορά την ηγεσία του κόμματος, αλλά ηττήθηκε από τον Εντ Μίλιμπαντ.

Πέντε χρόνια αργότερα επιχείρησε ξανά να φτάσει στην κορυφή, αυτή τη φορά όμως ηττήθηκε από τον Τζέρεμι Κόρμπιν.

Οι επικριτές του τον κατηγορούν διαχρονικά ότι προσαρμόζει τις θέσεις του ανάλογα με το πολιτικό κλίμα. Υπήρξε υποστηρικτής της παραμονής της Βρετανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ τα τελευταία χρόνια έχει μετακινηθεί πιο αριστερά σε ζητήματα όπως η επανακρατικοποίηση δικτύων ενέργειας και ύδρευσης.

Ο άνθρωπος που έγινε «Βασιλιάς του Βορρά»

Το 2017 εγκατέλειψε το Γουέστμινστερ για να διεκδικήσει τη δημαρχία του Μείζονος Μάντσεστερ. Η απόφαση αποδείχθηκε καθοριστική για την πολιτική του πορεία.

Ως δήμαρχος προώθησε τη ριζική αναδιοργάνωση των δημόσιων συγκοινωνιών της περιοχής, επαναφέροντας τα λεωφορεία υπό δημόσιο έλεγχο και δημιουργώντας το ενιαίο δίκτυο μεταφορών «Bee Network», το πρώτο αντίστοιχο μοντέλο εκτός Λονδίνου.

Η δημοτικότητά του εκτοξεύθηκε ακόμη περισσότερο κατά τη διάρκεια της πανδημίας, όταν συγκρούστηκε ανοιχτά με την κυβέρνηση των Συντηρητικών για τους περιορισμούς και τη χρηματοδότηση των περιοχών του βόρειου τμήματος της Αγγλίας.

Η στάση του εκείνη τού χάρισε το προσωνύμιο «King of the North» – ο «Βασιλιάς του Βορρά».

Η επόμενη μέρα για τους Εργατικούς

Η επιστροφή του στη Βουλή έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία ο Κιρ Στάρμερ δέχεται πιέσεις μετά τις κακές επιδόσεις των Εργατικών στις πρόσφατες τοπικές εκλογές και την άνοδο του Reform UK.

Παρότι ο ίδιος αποφεύγει να ανοίξει ευθέως θέμα ηγεσίας, πολλοί βουλευτές θεωρούν ότι αποτελεί τη δημοφιλέστερη εναλλακτική λύση σε περίπτωση εσωκομματικών αναταράξεων.

Για τους υποστηρικτές του, ο Μπέρναμ διαθέτει κάτι που λείπει σήμερα από την ηγεσία των Εργατικών: ισχυρή σύνδεση με τα παραδοσιακά εργατικά στρώματα του βρετανικού βορρά και ικανότητα να κερδίζει ψηφοφόρους που έχουν στραφεί προς λαϊκιστικά ή αντισυστημικά κόμματα.

Για τους επικριτές του, παραμένει ένας πολιτικός που αλλάζει θέσεις ανάλογα με την εποχή.

Σε κάθε περίπτωση, η επιστροφή του στο Γουέστμινστερ σημαίνει ότι το όνομά του θα βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο των εξελίξεων.

Με πληροφορίες από BBC