«Η πόλη απλά κατέρρευσε»: Τα δύο λεπτά που ισοπέδωσαν περιοχές της Κολομβίας – Αγωνία στα συντρίμμια (βίντεο)

Αντιμέτωπη με τον χειρότερο σεισμό στην ιστορία της βρίσκεται η Κολομβία, μετά τα 7,4 Ρίχτερ που συγκλόνισαν τη χώρα και μέσα σε ελάχιστο χρόνο μετέτρεψαν ολόκληρες γειτονιές σε πεδία καταστροφής.

Ο απολογισμός βαραίνει ώρα με την ώρα: οι νεκροί ξεπερνούν τους 130, υπάρχουν εκατοντάδες τραυματίες, άγνωστος αριθμός αγνοουμένων, ενώ οι αναφορές για ανθρώπους που παραμένουν παγιδευμένοι κάτω από τόνους μπετόν κρατούν σε αγωνία συγγενείς και διασώστες. Πολυώροφα κτήρια σε Περέιρα και Κάλι κατέρρευσαν, νοσοκομεία υπέστησαν σοβαρές ζημιές και οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης δίνουν μάχη με τον χρόνο, μέσα σε ένα σκηνικό που πολλοί κάτοικοι περιγράφουν με μία φράση: «Η πόλη απλά κατέρρευσε».

Πόσο διήρκεσε ο σεισμός – Τα δύο λεπτά που ισοπέδωσαν περιοχές της Κολομβίας

Ένα από τα στοιχεία που προκάλεσαν τον μεγαλύτερο τρόμο στους κατοίκους ήταν η αίσθηση πως ο σεισμός «δεν τελείωνε». Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, πολίτες από διαφορετικές πόλεις ανέφεραν ότι ένιωσαν τη δόνηση για ασυνήθιστα μεγάλο χρονικό διάστημα, σαν να κύλησαν ολόκληρα λεπτά μέσα σε πανικό και αβεβαιότητα.

Η Κολομβιανή Γεωλογική Υπηρεσία (ΚΓΥ) παρενέβη με αναλυτική εξήγηση, ανοίγοντας σχετικό «νήμα» στην πλατφόρμα X, επισημαίνοντας ότι η «αίσθηση διάρκειας» και η «πραγματική διάρκεια» ενός σεισμού δεν ταυτίζονται απαραίτητα. Όπως διευκρίνισε, όταν μιλάμε για τη διάρκεια ενός σεισμού μπορεί να εννοούμε τρία διαφορετικά πράγματα:

– πόσο χρόνο τον αισθάνονται οι άνθρωποι,
– πόσο χρόνο τον καταγράφουν τα όργανα μέτρησης,
– πόσο διαρκεί η κίνηση του ρήγματος που προκαλεί το φαινόμενο.

Η Υπηρεσία εξηγεί ότι τα σεισμόμετρα συχνά ανιχνεύουν κινήσεις τις οποίες ο άνθρωπος δεν αντιλαμβάνεται, άρα ένας σεισμός μπορεί να καταγράφεται για περισσότερη ώρα από όση γίνεται αντιληπτός. Παράλληλα, η αντίληψη της διάρκειας διαφέρει από άτομο σε άτομο και επηρεάζεται από παράγοντες όπως το είδος του εδάφους: μαλακά εδάφη μπορούν να ενισχύσουν την κίνηση, να την «απλώσουν» χρονικά και να κάνουν τη δόνηση να φαίνεται μακρύτερη και πιο απειλητική.

Για τον σεισμό των 7,4 Ρίχτερ της Δευτέρας (10/8), η ΚΓΥ ανέφερε ότι «οι σταθμοί παρακολούθησης που βρίσκονται πλησιέστερα στο επίκεντρο κατέγραψαν μεταξύ 90 δευτερολέπτων και 2 λεπτών σημαντικής κίνησης». Δύο λεπτά. Τόσο κράτησε η έντονη κίνηση που, σε πολλές περιοχές, στάθηκε αρκετή για να καταρρεύσουν κτήρια, να διαλυθούν υποδομές και να αλλάξει η καθημερινότητα χιλιάδων ανθρώπων.

Απαγόρευση κυκλοφορίας και φόβοι για λεηλασίες

Μέσα στο χάος, οι τοπικές αρχές σε Κάλι, Μανισάλες και Περέιρα διέταξαν απαγόρευση κυκλοφορίας για τις βραδινές ώρες (από 8:00 μ.μ. έως τις 6:00 π.μ. της επόμενης ημέρας), με στόχο την αποτροπή λεηλασιών και την καλύτερη διαχείριση της κατάστασης ασφαλείας. Χιλιάδες πολίτες εγκατέλειψαν τα σπίτια τους, είτε επειδή είχαν υποστεί ζημιές είτε από φόβο για μετασεισμούς, και αναζήτησαν καταφύγιο σε ανοιχτούς χώρους, πάρκα και πρόχειρα σημεία συγκέντρωσης.

Μάχη με τον χρόνο για τους εγκλωβισμένους

Ο σεισμός ταρακούνησε το Κάλι, το Κιμπντό, την Περέιρα και πολλές ακόμη πόλεις και κοινότητες. Σύμφωνα με το AP, περίπου 1.600 κτήρια υπέστησαν ζημιές ή κατέρρευσαν. Στρατιώτες, πυροσβέστες, διασώστες και εθελοντές «χτενίζουν» τα ερείπια, συχνά χωρίς βαριά μηχανήματα στα πρώτα κρίσιμα στάδια, απομακρύνοντας με τα χέρια κομμάτια σκυροδέματος και μεταφέροντάς τα ο ένας στον άλλο σε ανθρώπινες αλυσίδες.

Οι διασώστες σταματούν ανά τακτά διαστήματα για απόλυτη σιγή: λίγα δευτερόλεπτα που μπορεί να αποδειχθούν καθοριστικά, αν ακουστεί ένα χτύπημα, ένα κάλεσμα, ένα σφύριγμα κάτω από τα χαλάσματα. Σε πολλές περιπτώσεις, αυτός είναι ο μόνος τρόπος να εντοπιστεί ζωή.

Η στιγμή της διάσωσης βρέφους από τα συντρίμμια

Στην πόλη Κάλι, εθελοντές έσπευσαν αμέσως με αξίνες, απλά εργαλεία και τα ίδια τους τα χέρια, προσπαθώντας να ανοίξουν περάσματα μέσα στα συντρίμμια. Ο Αντρές Φελίπε Μέχια, μέλος μιας αυτοσχέδιας ομάδας διάσωσης, περιέγραψε την προσπάθεια με λόγια που αποτυπώνουν την ένταση των στιγμών: «Προσπαθούμε να τους βγάλουμε όλους ζωντανούς».

Όπως ανέφερε, ένας διασώστης ζήτησε από όσους είχαν παγιδευτεί να σφυρίξουν. Κάποιος απάντησε. «Έβγαλαν έναν άνδρα και ένα μωρό, αλλά η σύζυγος είναι ακόμα εκεί μέσα». Μέσα σε μια χώρα που μετρά απώλειες, τέτοιες στιγμές διάσωσης γίνονται ταυτόχρονα ανάσα ελπίδας και υπενθύμιση ότι πολλοί παραμένουν εγκλωβισμένοι.

Κατέρρευσε εν μέρει νοσοκομείο στο Κάλι

Ανάμεσα στις πιο ανησυχητικές εξελίξεις είναι η μερική κατάρρευση του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου του Κάλι. Η κυβερνήτης της Βάγιε ντελ Κάουκα, Ντίλιαν Φρανσίσκα Τόρο, δήλωσε στα τοπικά μέσα ότι τμήματα του νοσοκομείου, μεταξύ αυτών και το παιδιατρικό τμήμα, «έχουν καταρρεύσει», με αποτέλεσμα να υπάρχουν ασθενείς και εργαζόμενοι που έχουν παγιδευτεί. Οι πυροσβέστες και ο στρατός επιχειρούν στο σημείο, ενώ η επιχείρηση διάσωσης χαρακτηρίζεται ιδιαίτερα δύσκολη λόγω των κινδύνων νέων καταρρεύσεων.

Ο σεισμός χτύπησε και τον «άξονα του καφέ»

Ιδιαίτερα σοβαρές ζημιές καταγράφονται στον λεγόμενο «άξονα του καφέ» (Eje Cafetero), την ορεινή, καταπράσινη ζώνη με υψηλή πολιτιστική αξία και καθοριστική συμβολή στην οικονομία της Κολομβίας. Πρόκειται για περιοχή που προσελκύει εκατοντάδες χιλιάδες τουρίστες ετησίως και έχει μνήμη από παλαιότερες τραγωδίες: το 1999 είχε πληγεί από ισχυρό σεισμό, με σχεδόν 1.200 νεκρούς. Σήμερα, η ιστορία δείχνει να επαναλαμβάνεται με νέο βαρύ τίμημα.

Εγκλωβισμένοι σε τελεφερίκ για έξι ώρες στην Περέιρα

Στην Περέιρα, 16 άτομα διασώθηκαν από τελεφερίκ, σύμφωνα με ανακοίνωση του γραφείου του δημάρχου. Οι επιβάτες βρίσκονταν μέσα στις καμπίνες όταν σημειώθηκε ο ισχυρός σεισμός το πρωί της Δευτέρας και εκκενώθηκαν με επιτυχία περίπου έξι ώρες αργότερα, γύρω στις 1:30 μ.μ. τοπική ώρα. Το σύστημα τελεφερίκ θα παραμείνει εκτός λειτουργίας μέχρι νεωτέρας, καθώς βρίσκονται σε εξέλιξη έλεγχοι ασφαλείας.

Καθώς η Κολομβία μετρά νεκρούς, τραυματίες και ανυπολόγιστες ζημιές, τα «δύο λεπτά» της ισχυρής κίνησης αποκτούν συμβολικό βάρος: δύο λεπτά που ισοπέδωσαν συνοικίες, άδειασαν σπίτια, γέμισαν νοσοκομεία και έβαλαν διασώστες και πολίτες στην ίδια αλυσίδα αγώνα. Και όσο συνεχίζεται η αναζήτηση στα συντρίμμια, η χώρα παραμένει εγκλωβισμένη ανάμεσα στον φόβο των μετασεισμών και στην ελπίδα ότι κάτω από τα χαλάσματα υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που περιμένουν ένα σημάδι ζωής, ένα χέρι βοήθειας, μια δεύτερη ευκαιρία.

Δείτε επίσης

Τελευταία Άρθρα

Τα πιο Δημοφιλή