Συγκέντρωση υπογραφών συμπαράστασης Δημήτρη Ζιαζιά, του γιατρού από το ΓΝΑ Νίκαιας / Δείτε το κείμενο και τις υπογραφές

Τη συμπαράστασή τους προς τον ιατρό του Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας, Δημήτρη Ζιαζιά, εκφράζουν περισσότεροι από 200 νομικοί, με κείμενο υπογραφών που εκδόθηκε με πρωτοβουλία Νομικών και Δικηγόρων της Πάτρας. Ο επιμελητής παθολόγος και μέλος του Γενικού Συμβουλίου της Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας συνελήφθη κατά τη διάρκεια κινητοποίησης εργαζομένων στο νοσοκομείο της Νίκαιας, με αφορμή την πρόσφατη επίσκεψη του υπουργού Υγείας. Σύμφωνα με τα όσα έχουν γίνει γνωστά, ο υπουργός τον κατηγόρησε για επίθεση εις βάρος του.

Το περιεχόμενο του κειμένου συμπαράστασης

Στο κείμενο που υπογράφεται από περισσότερους από 200 νομικούς, γίνεται αναφορά στις συνθήκες της σύλληψης, η οποία πραγματοποιήθηκε εντός του δημόσιου νοσοκομείου και παρουσία αστυνομικών δυνάμεων.

«Η σύλληψη με χειροπέδες εντός δημόσιου νοσοκομείου, παρουσία αστυνομικών δυνάμεων, συνιστά εξαιρετικό μέτρο που δικαιολογείται μόνο υπό αυστηρές προϋποθέσεις άμεσης και σοβαρής διατάραξης της έννομης τάξης. Εάν τέτοιες προϋποθέσεις δεν υφίστανται, τότε η πράξη αυτή υπερβαίνει τα όρια της νόμιμης κρατικής παρέμβασης και αγγίζει την αυθαιρεσία. Το κράτος δικαίου δεν λειτουργεί με εντυπώσεις ούτε με επικοινωνιακές διατυπώσεις· λειτουργεί με αποδείξεις, διαδικασίες και αναλογικότητα» τονίζεται.

Οι υπογράφοντες κάνουν λόγο για ανάγκη τήρησης της αρχής της αναλογικότητας και της θεσμικής εγγύησης των δικαιωμάτων, ιδίως όταν πρόκειται για δημόσιους λειτουργούς που ασκούν τα καθήκοντά τους σε χώρο παροχής υγείας.

Αναλυτικά το κείμενο:

«Εκφράζουμε τη δημόσια και ανεπιφύλακτη συμπαράστασή μας προς τον ιατρό του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου Νίκαιας, Δημήτρη Ζιαζιά, για τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά την πρόσφατη επίσκεψη του Υπουργού Υγείας στο νοσοκομείο. Το ζήτημα δεν είναι προσωπικό. Δεν αφορά μία διαφωνία ή μία ένταση της στιγμής. Αφορά τον ίδιο τον πυρήνα των θεσμικών εγγυήσεων που συγκροτούν ένα δημοκρατικό πολίτευμα. Το δικαίωμα της ειρηνικής διαμαρτυρίας και της ελεύθερης έκφρασης κατοχυρώνεται ρητά από το Σύνταγμα και αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της πολιτικής ελευθερίας. Η άσκησή του δεν μπορεί να μετατρέπεται, χωρίς σαφή και αποδεδειγμένη παραβατική συμπεριφορά, σε λόγο σύλληψης, δημόσιας διαπόμπευσης και ποινικοποίησης

Η σύλληψη με χειροπέδες εντός δημόσιου νοσοκομείου, παρουσία αστυνομικών δυνάμεων, συνιστά εξαιρετικό μέτρο που δικαιολογείται μόνο υπό αυστηρές προϋποθέσεις άμεσης και σοβαρής διατάραξης της έννομης τάξης. Εάν τέτοιες προϋποθέσεις δεν υφίστανται, τότε η πράξη αυτή υπερβαίνει τα όρια της νόμιμης κρατικής παρέμβασης και αγγίζει την αυθαιρεσία. Το κράτος δικαίου δεν λειτουργεί με εντυπώσεις ούτε με επικοινωνιακές διατυπώσεις· λειτουργεί με αποδείξεις, διαδικασίες και αναλογικότητα. Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί κάθε δημόσια απειλή πειθαρχικής ή υπηρεσιακής κύρωσης εκτός των θεσμικά προβλεπόμενων διαδικασιών. Οι δημόσιοι λειτουργοί, και ιδίως οι ιατροί του ΕΣΥ που υπηρετούν σε συνθήκες αυξημένης κοινωνικής πίεσης, δεν τελούν υπό καθεστώς προσωπικής εξάρτησης από πολιτικά πρόσωπα. Υπόκεινται μόνο στον νόμο και στις προβλεπόμενες πειθαρχικές εγγυήσεις. Η επίκληση της εξουσίας ως μέσου εκφοβισμού δεν συνάδει με δημοκρατική διοίκηση.

Το δημόσιο νοσοκομείο είναι χώρος περίθαλψης, ανθρώπινης αξιοπρέπειας και κοινωνικής αλληλεγγύης. Η μετατροπή του σε πεδίο επίδειξης κατασταλτικής ισχύος υπονομεύει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς και δημιουργεί επικίνδυνα προηγούμενα. Η διαφωνία με κυβερνητικές πολιτικές δεν αποτελεί απειλή για τη δημοκρατία, αλλά, αντίθετα, αποτελεί προϋπόθεση της ζωντάνιας της. Ζητούμε την πλήρη και χωρίς αποσπασματικότητα δημοσιοποίηση του οπτικοακουστικού υλικού που καταγράφει τα γεγονότα, καθώς και κάθε νόμιμη διερεύνηση με σεβασμό στις εγγυήσεις της δίκαιης διαδικασίας. Η διαφάνεια είναι το μόνο αντίδοτο στην πόλωση και στην αυθαιρεσία.

Δηλώνουμε ότι η υπεράσπιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων δεν είναι κομματική επιλογή αλλά θεσμική υποχρέωση. Όταν η διαμαρτυρία αντιμετωπίζεται ως αδίκημα και η κριτική ως απειλή, η δημοκρατία συρρικνώνεται. Όταν δημόσιοι λειτουργοί στοχοποιούνται για τη συμμετοχή τους σε ειρηνική κινητοποίηση, το μήνυμα που εκπέμπεται αφορά ολόκληρη την κοινωνία. Στεκόμαστε, λοιπόν, δίπλα στον Δημήτρη Ζιαζιά όχι ως πρόσωπο αλλά ως φορέα ενός δικαιώματος που μας αφορά όλους. Στεκόμαστε απέναντι σε κάθε μορφής αυθαιρεσία. Γιατί το κράτος δικαίου δεν είναι διακοσμητική αρχή αλλά είναι το όριο της εξουσίας και η εγγύηση της ελευθερίας.

Κατάλογος υπογραφόντων-ουσών

1. Αγγελίδης Θεοχάρης
2. Αγγέλου Κάτια
3. Αδαμάκη Μαρία
4. Αδαμίδης Σωτήριος
5. Αθανασοπούλου Ελένη
6. Αλεξάκης Γιάννης
7. Αλεξίου Δημήτρης
8. Αμμάρι Μαρία
9. Αμπατζής Θάνος
10. Αναμουρλόγλου Χρήστος
11. Ανανιάδου Γεωργία
12. Αναστασοπούλου Χρυσάνθη
13. Ανδρουλακάκης Μάνος
14. Αντωνάτου Βάσω
15. Αποστολάκη Μαρία
16. Αραμπατζή Βασιλική
17. Αρβανίτης Αλέξανδρος
18. Αφαλωνιάτης Νίκος
19. Βαρδαλά Έλενα
20. Βαριτάκη Γεωργία
21. Βασιλείου Μαριάννα
22. Βεληβασάκη Μελπομένη
23. Βιτσίνι Κατερίνα
24. Βλαχοπούλου Ειρήνη
25. Βόγκας Νικόλαος
26. Βουλημενέα Χριστίνα
27. Βουρεξάκη Μαρία
28. Βυτόγιαννη Ελένη
29. Γαζέπη Εύα
30. Γεράνη Αγγελική
31. Γεωργακοπουλου Βασιλική
32. Γεωργαλιού Σταυρούλα
33. Γεωργιάδου Αικατερίνη
34. Γεωργίου Μαίρη
35. Γεωργόπουλος Γιώργος
36. Γιαννοπούλου Αθανασία
37. Γκέστα Ειρήνη (Συμβολαιογράφος)
38. Γκίκας Γιώργος
39. Γκόγκα Θεοδώρα
40. Γοριδάρη Μαρία
41. Γρανιτσιώτη Έφη
42. Γράψας Ηρακλής
43. Δαλακιουρίδου Αφροδίτη
44. Δανελάτου Αθανασία
45. Δαριβιανάκη Ειρήνη
47. Δουμούρας Θεόδωρος
48. Δούση Ευθυμία
49. Δρακοπούλου Βάσω
50. Ευαγγελοπούλου Θεοφανώ
51. Ζαρίφη Άννα
52. Ζορμπά Αθανασία
53. Ζούμπος Σπύρος
54. Ζουρτσάνου Κατερίνα
55. Ηλιόπουλος Παναγιώτης
56. Θανοπούλου Ζωή
57. Θεοδωράκη Δέσποινα
58. Θεοφανούδη Μαρία
59. Καλαϊτζάκης Εμμανουήλ
60. Καλαϊτζής Δημήτρης
61. Καλλία Ελένη
62. Καλμούκης Θεόδωρος
63. Καλογεροπούλου Λουκία
64. Καλομοίρη Κατερίνα
65. Καμπαγιάννης Αθανάσιος
66. Καούρη Νικολέτα
67. Καραγιαννάκη Αθανασία
68. Καραμούζης Φίλιππος
69. Καραμπελιάς Ηλίας
70. Καραμπέρη Όλγα
71. Καραστέργιου Ελένη
72. Καρκάς Ευθύμιος
73. Καρρά Νατάσα,
74. Καρτάνου Παρασκευή
75. Καρτσωνάκη Προξενία
76. Κατσανεβάκη Αναστασία
77. Κατσαρομήτρου Δήμητρα
78. Κατσιγιάννη Βασιλική
79. Κατσίκη Βασιλική
80. Κατσούγκρη Δέσποινα
81. Καχριμάνης Παναγιώτης
82. Κεράσσου Μαριάννα
83. Κίζου Μαρία
84. Κοκκοράκη Δήμητρα
85. Κοντάκη Ευαγγελία
86. Κοντέση Ελένη
87. Κοσμά Αλεξάνδρα
88. Κοτσιώνη Δανάη
89. Κουμή Νικολέτα
90. Κουντουρούδας Μάρκος
91. Κουρλέση Μαγδαληνή
92. Κουρουνδής Χαράλαμπος
93. Κουτρούμπα Ελένη
94. Κριθινάκη Βέρα,
95. Κριθινίδη Ιωάννα
96. Κωνσταντινίδου Άννα
97. Κωνσταντινίδου Άννα-Μαρία
98. Κωνσταντίνου Αναστασία
99. Κωστόγλου Βούλα
100. Λαγού Νάντια
101. Λαζαρίδης Χαράλαμπος
102. Λαζαρίδου Λεμονιά
103. Λάμα Ζωή
104. Λεγοντή Ματίνα
105. Λεντάκης Ανδρέας
106. Λιακώνη Ευαγγελία
107. Λιόντου Αλεξάνδρα
108. Λότσιου Γιώτα
109. Λυδάκης Χριστόφορος
110. Μακρή Αφροδίτη
111. Μακρόγλου Ευκλείδης
112. Μαλάμης Βαγγέλης
113. Μάνθου Ιφιγένεια
114. Μανιαδάκης Νίκος
115. Μαντζαβάς Γιώργος
116. Μαράκη Μαρία
117. Μαργαριτίνη Ειρήνη
118. Μαρκετάκη Μαρία
119. Μαρκετάκη Πελαγία
120. Μαρκογιαννάκης Μανώλης
121. Μαστροπέρρου Λουκία
122. Μεγάλος Δημήτρης
123. Μέλλιου Καλλιθέα (Έλλη)
124. Μητσιοπούλου Βένια
125. Μητσόπουλας Μάκης
126. Μιχαλοπούλου Κλαίρη
127. Μιχελή Αθανασία
128. Μουγκαράκη Έφη
129. Μουγκογιάννη Αθηνά
130. Μουχλιανίτης Κωνσταντίνος
131. Μπαράκος Νικόλαος
132. Μπαρζού Ασημίνα
133. Μπουγέλη Αντωνία
134. Μπουδάκη Φωτεινή
135. Μπούμπουλα Έφη
136. Μπρεκάση Αντωνία
137. Ναζίρη Φωτεινή
138. Νούσκαλης Γιώργος (καθηγητής Πανεπιστημίου)
139. Ντάλλη Θεοδώρα
140. Ντερέκης Πέτρος
141. Ξαγοράρης Χρήστος
142. Ξένος Αναστάσιος
143. Ξεπαπαδέα Νατάσα
144. Παλαμιώτης Φώτης
145. Παλτόγλου Φωτεινή
146. Παναγιωτοπούλου Αγγελική
147. Παπαγεωργίου Αλεξάνδρα
148. Παπαδημητρίου Θάνος
149. Παπαδόπουλος Αθανάσιος
150. Παπαδόπουλος Γιάννης-Μωυσής
151. Παπαδόπουλος Πέτρος
152. Παπαδοπούλου Χρυσούλα
153. Παπαθανασίου Νικόλαος
154. Παπαθεοδώρου Παρασκευή
155. Παπαϊωάννου Άννα
156. Παπαλού Ευτυχία
157. Παπαμήτσου Μαρία
158. Παπαμητροπούλου Μαργαρίτα
159. Παπασάββα Ειρήνη
160. Παπουτσής Ερμής
161. Παρασκευόπουλος Νίκος
162. Παρασκευοπούλου Ελένη
163. Παρλιάρα Κική
164. Παρχαρίδη Αντιγόνη
165. Πατούχα Κωστούλα
166. Πεγλερίδης Δημήτριος
167. Πεδιαδιτάκη Ελένη
168. Περιβολάρης Παναγιώτης
169. Πιτσινής Σπύρος
170. Πλιακογιάννης Δημήρης
171. Πολυχρονόπουλος Γεώργιος
172. Ραγιά Ελένη, (συμβολαιογράφος)
173. Ραφαηλίδου Σοφία,
174. Ρέγκλης Ανδρέας
175. Ρήγας Δημήτριος
176. Ριζογιάννη Άννυ
177. Ρώση Ιουλία
178. Σαββίδου Χαραλαμπία
179. Σεμερτζιάν Έλλη
180. Σοφία Σιώμου
181. Σκανδάμης Μαρίνος
182. Σκουτέρη Αλεξάνδρα
183. Σόβολου Ελένη
184. Σπανός Νίκος
185. Σπυριδώνου Ελένη
186. Σπυριδώνου Νεφέλη
187. Σπυρόπουλος Πανάγος
188. Σπυροπούλου Νικολέτα
189. Στεντούμη Ιωάννα
190. Στεφανίδου Ευαγγελία
191. Στέφου Μαρία
192. Συμεωνίδης Μανώλης
193. Σωμαρά Έφη
194. Ταγαρούλιας Λογοθέτης
195. Ταμπέκου Ανδρονίκη
196. Τζαβάρας Χρήστος
197. Τζομπανάκης Στέλιος
198. Τρυφωνίδου Χρύσα
199. Τσαγκαρίδης Άρης
200. Τσαλουχίδη Ειρήνη-Μαρία
201. Τσαούσογλου Δημήτρης
202. Τσέλιου Γιώτα
203. Τσες Γιώργος
204. Τσιγαρίδας Βασίλης
205. Τσίμα Ανθή
206. Τσούκαλης Κωνσταντίνος
207. Φαράζη Αθηνά
208. Φιλιπποπούλου Ασημίνα
209. Φοροπούλου Χριστίνα
210. Φουτούλη Μπέτυ
211. Φραγκιουδάκης Στέλιος
212. Χανή Σοφία
213. Χαριτάκης Εμμανουήλ
214. Χασιώτη Χρυσούλα
215. Χατζηδημητρίου Κάτια
216. Χατζηιωαννίδου Δέσποινα
217. Χουβαρδά Σοφία
218. Χριστόπουλος Φάνης
219. Χρόνη Γεωργία».

Όπως υποστηρίζει, σε δήλωσή του που συνοδεύει με βίντεο, οι απειλές που δέχθηκε παραπέμπουν «σε άλλες εποχές», ενώ κάνει λόγο για στοχοποίησή του και συκοφαντική δυσφήμιση.

Η ένταση που προκλήθηκε κατά την επίσκεψη του υπουργού έχει πυροδοτήσει σφοδρές αντιδράσεις, ιδιαίτερα μετά τη δημοσιοποίηση βίντεο στο οποίο καταγράφεται η στιγμή που άνδρες της ασφάλειας, κατ’ εντολή – όπως αναφέρεται – του ίδιου του υπουργού και του βουλευτή της ΝΔ Δημήτρη Μαρκόπουλου, περνούν στον γιατρό χειροπέδες πισθάγκωνα.

Ο κ. Ζιαζιάς απορρίπτει κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς του Άδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος σε δηλώσεις του στα ΜΜΕ ανέφερε ότι ο γιατρός τον «έφτυσε» και τον «έδειρε». Ο ίδιος κάνει λόγο για «χυδαία συκοφαντία» και προκαλεί ανοιχτά την επικοινωνιακή ομάδα του υπουργού να δημοσιοποιήσει οποιοδήποτε οπτικό ή άλλο αποδεικτικό στοιχείο τεκμηριώνει έστω και έναν από αυτούς τους ισχυρισμούς.

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά:

Αυτά που ο Α. Γεωργιάδης δήλωσε σε όλα σχεδόν τα ΜΜΕ ότι “ο γιατρός που κρατήθηκε με χειροπέδες, με έδειρε, με έφτυσε και με έβρισε”, δηλαδή ο υποφαινόμενος, δεν είναι απλά ψέματα αλλά χυδαία συκοφαντία προς το πρόσωπό μου. Προκαλώ την ομάδα επικοινωνίας του να βρει ένα βίντεο ή κάποιο άλλο σχετικό ντοκουμέντο από όλα όσα κυκλοφορούν που να αποδεικνύει έστω έναν από αυτούς τους αβάσιμους ισχυρισμούς. Εκτός εάν το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στη διαμαρτυρία προς έναν υπουργό ή την κυβέρνηση ταυτίζεται πλέον με το αδίκημα της εξύβρισης, του φτυσίματος και της βιαιοπραγίας.

Συνεχίζοντας, τονίζει:

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο υπουργός Υγείας συλλαμβάνεται να ψεύδεται, να διαστρέφει την πραγματικότητα, να τερατολογεί, να βγάζει πράγματα από το μυαλό του προς τέρψη της καθυστερημένης ακροδεξιάς πελατείας του, όμως οφείλω να πω τι ακριβώς συνέβη και ας βγάλει ο καθένας τα συμπεράσματά του.

Περιγράφοντας τα γεγονότα, αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια της ειρηνικής διαδήλωσης, ενώ οι αστυνομικές δυνάμεις και τα ΜΑΤ απωθούσαν τους συγκεντρωμένους για να ανοίξει διάδρομος στον υπουργό, ένιωσε κάποιον να τον τραβά από πίσω και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα βρέθηκε στον χώρο όπου βρίσκονταν οι επίσημοι.

Συνειδητοποίησα ότι αυτοί που με τραβούσαν και με προπηλάκιζαν ήταν αστυνομικοί με πολιτικά, πιθανά της ασφάλειας (4 ή 5) και σε λίγο περικυκλώθηκα και από αστυνομικούς των ΜΑΤ, καθώς και τον Α. Γεωργιάδη και Δ. Μαρκόπουλο, βουλευτή της ΝΔ, σημειώνει.

«Με οδήγησαν σε πλαϊνό χώρο για να μη βλέπουν οι επίσημοι και τα κανάλια»

Ο γιατρός καταγγέλλει ότι του αποδόθηκε η κατηγορία ότι «έφτυσε τον υπουργό» και ότι του πέρασαν χειροπέδες με ρητή εντολή:

Ούρλιαζαν σε έξαλλη κατάσταση ότι έφτυσα τον υπουργό και αυτό θα το πληρώσω. Μου πέρασαν χειροπέδες πισθάγκωνα με εντολή Γεωργιάδη και Μαρκόπουλου (“συλλάβετέ τον αυτόν”). Με οδήγησαν σε ένα πλαϊνό χώρο για να μη με βλέπουν οι επίσημοι και τα κανάλια (είναι ο χώρος όπου εκτυλίσσεται το αναρτημένο βίντεο). Το βίντεο κόβεται στο σημείο όπου ο Α. Γεωργιάδης σε έξαλλη κατάσταση με απειλεί προσωπικά ότι θα με απολύσει. Όλο το βίντεο το έχει στην κατοχή του ο κύριος που τον συνόδευε και βιντεοσκοπούσε τα πάντα. Τον προκαλώ κι αυτόν να το δημοσιεύσει για να δει ο κόσμος τι απειλές εκστόμισε ο Α. Γεωργιάδης εναντίον μου.

Σε άλλο σημείο, αναφέρει:

Μαθημένος να μην λογοδοτεί και να παραβιάζει καθημερινά τους νόμους (μόλις την περασμένη εβδομάδα ομολόγησε μόνος του παραβίαση υπηρεσιακού απορρήτου στην υπόθεση του Α.Τ. Εξαρχείων), ο υπουργός αποδεικνύει σε κοινή θέα ότι έχει ξεφύγει. Το “θα σε απολύσω” έρχεται από άλλες εποχές, ειδικά όταν απευθύνεται από έναν ημιμαθή, σε μόνιμη κατάσταση έξαλλο και χυδαιολογούντα υπουργό προς ένα γιατρό σε μάχιμη θέση σε δημόσιο νοσοκομείο που τιμά τον όρκο του και ασκεί το αναφαίρετο δικαίωμα της διαμαρτυρίας.

«Δεμένος με χειροπέδες μέχρι το τέλος της φιέστας»

Ο κ. Ζιαζιάς υποστηρίζει ότι παρέμεινε δεμένος με χειροπέδες σε χώρο των ΤΕΠ μέχρι να ολοκληρωθεί η εκδήλωση:

«Στη συνέχεια, με μετέφεραν σε άλλο χώρο των ΤΕΠ δεμένο με χειροπέδες όπου έμεινα φρουρούμενος από αστυνομικούς μέχρι το τέλος της φιέστας.

Τότε ο Α. Γεωργιάδης ήρθε με δήθεν συγκαταβατικό ύφος να μου πει ότι δεν θέλει να δώσει συνέχεια στο περιστατικό, δεν θέλει να με στείλει στο κρατητήριο κτλ απαιτώντας να του πω συγγνώμη. Του απάντησα ότι δεν πρόκειται να πω συγγνώμη για κάτι που δεν έκανα και ότι αυτός που δέχτηκε τη μεγαλύτερη βία ήμουν εγώ. Συγγνώμη πρέπει να ζητήσει ο ίδιος για τον τρόπο με τον οποίο μπήκε στο νοσοκομείο, ως στρατός κατοχής. Το βράδυ με ειδοποίησαν φίλοι ότι βγήκε στα κανάλια και είπε ότι “μου τη χάρισε γιατί θα μπορούσε να με στείλει στο κρατητήριο”.

«Ήρθε σε πολύ δύσκολη θέση»

Αναλύοντας τα γεγονότα, σημειώνει:

Ποιο είναι το δικό μου συμπέρασμα; Ο Α. Γεωργιάδης, ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, χθες ήρθε σε πολύ δύσκολη θέση γιατί απέναντί του δεν είχε απλά τη μαζικότερη και δυναμικότερη “υποδοχή” από οποιοδήποτε άλλο νοσοκομείο αλλά γιατί ανάμεσα στους διαδηλωτές ήταν και πάρα πολλοί ασθενείς μας και δεν βρέθηκε κανείς να του πει “μπράβο, συνεχίστε”. (Το γιατί ήταν τόσο θερμή η υποδοχή ας το αναζητήσει κανείς στα μέτρα που μετατρέπουν τη Νίκαια από νοσοκομείο των φτωχών σε φτωχό και διαλυμένο νοσοκομείο των φτωχών. Περιμένει κανείς εκπρόσωπος της κυβέρνησης υποδοχή με ροδοπέταλα;).

Οπότε αποφάσισε να παρουσιάσει το πραγματικό πρόσωπο της κυβέρνησης. Αυτό της καταστολής και της βίας, με τις δυνάμεις των ΜΑΤ να συμπεριφέρονται σαν στρατός κατοχής μέσα στο νοσοκομείο. Όμως ούτε αυτό μπόρεσε να διαλύσει τη συγκέντρωση. Έτσι, έδρασε ακόμα πιο επιθετικά, συλλαμβάνοντας – τυχαία ή μπορεί όχι και τόσο τυχαία – εμένα από το σωρό με όλα όσα περιέγραψα παραπάνω να ακολουθούν. Πρώτον, για να με εκφοβίσει και να με εξευτελίσει, ώστε να παραδειγματιστούν και όσοι συνάδελφοι αγωνίζονται και διεκδικούν. Δεύτερον, για να παρουσιάσει ένα στημένο σκηνικό δήθεν “απειλής της σωματικής του ακεραιότητας από γιατρό του ΕΣΥ”, γιατί κανένα άλλο σχέδιο δεν είχε πετύχει ως τότε.

«Να βάλουμε ένα φρένο στον κατήφορο»

Κλείνοντας, ο γιατρός διευρύνει το πλαίσιο της τοποθέτησής του:

Θα μπορούσε να βρίσκεται κάποιος άλλος συνάδελφος στη θέση μου. Δεν έχει τόσο σημασία το ποιος. Σημασία γι’ αυτούς είχε να σταλεί το μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση. Αν διαμαρτύρεστε, αν μας χαλάτε τις φιέστες, από εδώ και στο εξής θα σας περνάμε επιτόπου χειροπέδες, θα πηγαίνετε φυλακή, θα απολύεστε, θα σας σπάμε τα κεφάλια. ΔΕΝ ΣΑΣ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ απαντώ εγώ και απαντάμε ΕΜΕΙΣ.

Το ερώτημα δεν είναι αν σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου έχουν γίνει ποτέ τα παραπάνω. Σε καμία προφανώς. Ούτε στη δική μας είχαν γίνει μέχρι χθες. Το ερώτημα είναι αν μπορούμε να βάλουμε ως κοινωνία, ως εργαζόμενοι, ως λαός ένα φρένο στον κατήφορο. Για παράδειγμα στην υγεία. Πριν κάποια χρόνια στη σημερινή περιοχή του Ιράκ ανακαλύφθηκαν νεάντερταλ που είχαν ζήσει 200.000 χρόνια πριν με κατάγματα οστών, τα οποία όμως είχαν επουλωθεί πιθανά χάρη στη χρήση κάποιου είδους νάρθηκα.

Αυτή η ανακάλυψη ήταν μια απ’ τις πρώτες ενδείξεις πολιτισμού γιατί ο μακρινός μας πρόγονός που έσπαγε το πόδι του, δεν καταδικαζόταν σε βέβαιο θάνατο και κάποιος τον φρόντιζε μέχρι να μπορέσει να ξανακυνηγήσει και να τραφεί. Σήμερα εν έτει 2026, στη χώρα μας, αν κάποιος φτωχός ή ανασφάλιστος νοσήσει βαριά και χρειαστεί το δικό του “νάρθηκα”, το σημερινό σύστημα θα του τον προσφέρει; Αυτό είναι το βασικό πρόβλημα των πολιτικών του νεοφιλευθερισμού.

Ειδικότερα των ερειπίων που άφησαν τα Μνημόνια και τα “μετα”Μνημόνια του ΣΥΡΙΖΑ, της εφιαλτικής διαχείρισης της πανδημίας, της πολιτικής να “γκρεμίσουμε τα μισά νοσοκομεία με μπουλντόζες” που εφαρμόζει τώρα η ΝΔ και ο Α. Γεωργιάδης. Μπορούμε να πάμε τον τροχό της ιστορίας προς τα μπρος αντί να τον αφήσουμε να τον κινούν διαρκώς προς τα πίσω;.