Ξεκινάει η ιστορική δίκη για το έγκλημα στα Τέμπη – Διεκόπη και πάλι η διαδικασία – Αποφασίζουν για την αίθουσα μετά τις έντονες αντιδράσεις (φωτο & βίντεο) – LIVE όλες οι εξελίξεις
Πλακιάς: «Εγώ ήρθα για να δικάσω, και θα δικάσω»




Τουλάχιστον πέντε λεωφορεία ξεκίνησαν από τη Θεσσαλονίκη κατά τις επτά το πρωί, με προορισμό το συνεδριακό κέντρο του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (Γαιόπολις-πρώην ΤΕΙ), που έχει «μεταμορφωθεί» σε δικαστική αίθουσα.
Στα καθίσματα κάθονται άνθρωποι κάθε ηλικίας. Φοιτητές, εργαζόμενοι, ακόμη και συνταξιούχοι. Πολλοί, άγνωστοι μεταξύ τους, που σήμερα τους ενώνει κάτι κοινό: η ανάγκη να είναι παρόντες. Να ενώσουν τη φωνή τους με τους συγγενείς των θυμάτων και να απαιτήσουν δικαιοσύνη για τα 57 θύματα και τις οικογενειές τους.
Ένταση επικρατεί αυτή την ώρα μέσα στην αίθουσα που διεξαχθεί η δίκη με συγγενή που άρχισε να φωνάζει στον κατηγορούμενο πρώην πρόεδρο του ΟΣΕ, Σπύρο Πατέρα.
Μπήκε στην αίθουσα τα αδέλφια Πλακιά ένας από τους 2 φώναξε: «Θα σε σκίσω με τα χέρια μου. Δεν θα σε σώσει αυτός. Αλήτη»
Η Μαρία Καρυστιανού μπήκε στη δικαστική αίθουσα και φώναζε «να μας πείτε τι μετέφερε το φορτίο! Εμεις δεν ήρθαμε εδώ για τα χρήματα»
Ζητάμε το ίδιο πράγμα. Ζητάμε δικαιοσύνη. Ζητάμε να αποκαλυφθεί η αλήθεια. Δυστυχώς, μέχρι τώρα λαμβάνουμε το ακριβώς αντίθετο. Φαίνεται ότι ένα κομμάτι της δικαιοσύνης, τουλάχιστον αυτό που αφορά τα Τέμπη, λειτουργεί ακριβώς αντίθετα.
Προς τη συγκάλυψη και την απομάκρυνση από την αλήθεια. Προσέρχομαι σε μία δίκη στην οποία, για τον θάνατο του παιδιού μου που κάηκε ζωντανό, δεν έχει γίνει ούτε έρευνα ούτε υπάρχει κατηγορούμενος. Αυτό είναι πάρα πολύ βαρύ για να το σηκώσει ένας γονιός. Ναι. Και θα το ξαναπώ. Και θα το λέω συνέχεια. Γιατί αυτό… αυτό φαίνεται ότι υπάρχει.
Ο ένας συγκαλύπτει τον άλλον. Γι’ αυτό και όλα τα αιτήματά μας, γι’ αυτό και όλες οι μηνύσεις καταλήγουν στο ίδιο σημείο. Στο αρχείο. Εννοείτε να μη θέλω να γίνει γενικώς η δίκη; Δεν γίνεται αυτό το πράγμα. Απλά ήθελα να γίνει όμως μία σωστή δίκη. Να έχει κατηγορούμενους αυτούς που πρέπει να έχει κατηγορούμενους. Όχι να προσερχόμαστε εδώ πέρα, να μην έχει γίνει έρευνα για την πυρόσφαιρα σαν να μην υπήρξε ποτέ, να μην υπάρχουνε οι εργολάβοι της 717. Είναι δυνατόν; Εάν βρεθούν σωστοί δικαστές, οι οποίοι θα ‘χουν τη δύναμη – γιατί θεωρώ ότι πράγματα θα ακουστούνε στο δικαστήριο – και γίνουν αυτά που πρέπει να γίνουν, μπορούν να αποκαλυφθούν ακόμη και τώρα πολλά. Αυτή είναι για μένα η μόνη μου ελπίδα. Διότι έτσι όπως ξεκινάμε, δεν ξεκινάμε καθόλου καλά. Δυστυχώς εγώ έρχομαι με πολύ χαμηλές προσδοκίες, διότι συγκεκριμένα για το θάνατο του παιδιού μου που κάηκε ζωντανό, δεν έχει γίνει ούτε έρευνα, ούτε υπάρχει κατηγορούμενος. Πέραν αυτού, δεν υπάρχουν κατηγορούμενοι ούτε για την 717 και φυσικά η Hellenic Train κατηγορείται για πλημμέλημα.
Αυτά είναι απαράδεκτα. Δείχνουν ότι δεν υπάρχει καλή πρόθεση για να βγει η αλήθεια στο φως και να αποκαλυφθούν όλοι οι ένοχοι, γιατί προφανώς, επειδή είναι υψηλά ιστάμενοι, προστατεύονται. Το τραγικό είναι ότι μαζί με αυτούς προστατεύονται και οι εκτελούντες τις εντολές τους, που δεν ανήκουν σε πολιτικά πρόσωπα, που δεν έχουν θεωρητικά την ασυλία, υπάρχει όμως αυτή η ασυλία της προστασίας, διότι ακριβώς εάν οι συνεργάτες τους έρθουν και καθίσουν στο ειδώλιο, θ’ ανοίξουν τα στόματα και θα αποκαλυφθούν πολλά.
Άρα εμείς, ως γονείς, καθόμαστε και βλέπουμε όλη αυτή την κοροϊδία. Θα συνεχίσουμε όμως παρόλα αυτά να φωνάζουμε, να απαιτούμε την αλήθεια και να πράττουμε ό,τι πρέπει να κάνουμε».
Σχετικά Άρθρα
Δείτε επίσης