Είκοσι χρόνια από την εξαφάνιση του Άλεξ στη Βέροια: Ακόμα κανείς δε γνωρίζει πού βρίσκεται η σορός του

Ήταν ένα αδύνατο αγόρι, ύψους 1,68 μ. με ανοιχτόχρωμα καστανά μαλλιά και γλυκά εκφραστικά καστανοπράσινα μάτια. Στα 11 του χρόνια πήγαινε στο σχολείο, έπαιζε μπάσκετ, έκανε μαθήματα ζωγραφικής και μουσικής. Είχε όλη τη ζωή μπροστά του και μια μητέρα που τον λάτρευε και τον φρόντιζε.

Αυτό το παιδί που δεν πρόλαβε να ζήσει, είναι ο Άλεξ Μεχσισβίλι. Αν ζούσε σήμερα ο Άλεξ από τη Βέροια όπως έγινε γνωστός στο πανελλήνιο -και έτσι παραμένει ακόμα στην συλλογική μνήμη- θα ήταν 31 ετών όμως δυστυχώς, μια μέρα σαν σήμερα, στις 3 Φεβρουαρίου του 2006 κάποιοι ανήλικοι, και ενήλικοι, φρόντισαν και χάθηκε από προσώπου γης.

Ακόμα και σήμερα, παρά τις έρευνες και τις δίκες των εμπλεκομένων, ουδείς γνωρίζει που μπορεί να είναι η σορός του και μια μάνα έμεινε χωρίς ο μοναχογιός της, χωρίς να μπορέσει να τον θάψει με όλη την αγάπη και τις τιμές που πρέπουν στους νεκρούς.

Το απόγευμα της 3ης Φεβρουαρίου 2006, ο Άλεξ είχε πάει στο κλειστό γυμναστήριο στην περιοχή της Ελιάς στη Βέροια για να κάνει προπόνηση στο μπάσκετ και στη συνέχεια θα περνούσε από το πρακτορείο ΟΠΑΠ του πατριού του και μετά θα πήγαινε στο μάθημα ζωγραφικής.

Ο Άλεξ όμως δεν εμφανίστηκε και η μητέρα του Νατέλα ανησύχησε και άρχισε να τον αναζητά στους δρόμους της Βέροιας χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα.

Οι ημέρες περνούσαν και η εξαφάνιση του 11χρονου Άλεξ εξελίχθηκε σε ένα πραγματικό θρίλερ που δυστυχώς ακόμα και σήμερα δεν έχει διαλευκανθεί πλήρως αφού ποτέ δεν βρέθηκε η σορός του.

Η πρώτη περίπτωση bullying στην Ελλάδα

Από την πρώτη στιγμής της εξαφάνισης του, φίλοι, γνωστοί και η Αστυνομία έσπευσαν να τον αναζητήσουν σε κάθε πιθανό σημείο της Βέροιας. Όσο περνούσαν οι ημέρες άρχισαν οι φήμες για κάποιο επεισόδιο μεταξύ κάποιων παιδιών και του Άλεξ και τελικώς περίπου τέσσερις μήνες μετά την εξαφάνιση του, η Αστυνομία καλεί πέντε παιδιά, δύο αδέρφια ελληνόπουλα, έναν Ρουμάνο, έναν Αλβανό και έναν Βορειοηπειρώτη.

Ήταν η πρώτη περίπτωση βίας μεταξύ ανηλίκων στην Ελλάδα που έμελλε να συγκλονίσει το πανελλήνιο και να χαραχτεί βαθιά ως μια ανοιχτή πληγή που ακόμα αιμορραγεί.

Και τα πέντε παιδιά- ηλικίας 11 έως 13 ετών- ήταν γνωστό στη Βέροια ότι αποτελούσαν μια άγουρη «συμμορία». Αρχικά είπαν στους αστυνομικούς ότι δεν ήξεραν τίποτα για τον Άλεξ και προσπαθούσαν να αποπροσανατολίσουν τις αστυνομικές αρχές με διαφορετικές θεωρίες και σενάρια. Ώσπου μια ημέρα ο ένας από τους πέντε αποκαλύπτει ότι και οι πέντε τους, εμπλέκονται στην υπόθεση και περιέγραψε με λεπτομέρειες πως τον κυνήγησαν, ότι σκόνταψε και χτύπησε το κεφάλι του σε ένα σκαλί, ότι πέθανε, ότι τον έκρυψαν αρχικά σε ένα ακατοίκητο σπίτι κι ότι μετά τον μετέφεραν με οικοδομικό καρότσι και τον πέταξαν στα νερά του ποταμού στην περιοχή Μπαρμπούτα.

Οι πέντε σκληροί ανήλικοι είχαν βρει τον Άλεξ έξω από το Δημαρχείο κι όπως περιέγραψε ο ένας της πενταμελούς παρέας, τρεις τον χτύπησαν με μπουνιές και κλωτσιές. Ο Άλεξ άρχισε να τρέχει για να ξεφύγει κι ένας από τους πέντε του έβαλε τρικλοποδιά κι ο 11χρονος έπεσε κι έμεινε ακίνητος. Από το κεφάλι του Άλεξ έτρεξε αίμα και τότε οι πέντε τον μετέφεραν σε ένα ακατοίκητο σπίτι ενώ πέταξαν τα γυαλιά που φορούσε σε έναν κάδο απορριμμάτων. Δυο ημέρες μετά τον έβαλαν στο καροτσάκι και τον πέταξαν στο ποτάμι.