ΟΚινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ στον πόλεμο του Ιράν έκανε αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα: να εκμεταλλεύεται υπομονετικά την αποδιοργάνωση και την κακοφωνία της Αμερικής. Αυτή η σύγκρουση επέτρεψε στην Κίνα να ενισχύσει το διπλωματικό της πλεονέκτημα, τη δύναμή της στις καθαρές μορφές ενέργειας και τη συλλογή πληροφοριών για τον στρατό των ΗΠΑ. Ολα αυτά χωρίς να ρίξει ούτε μία βολή και χωρίς να ξοδέψει ούτε ένα δολάριο”.
Ενα ιδιαίτερα ενδιαφέρον άρθρο στον αμερικανικό ενημερωτικό ιστότοπο Axios μιλούσε για τον πραγματικό νικητή από αυτή τη σχεδόν δίμηνη πολεμική επίθεση στο Ιράν. Και αυτός δεν είναι ούτε οι ΗΠΑ ούτε το Ισραήλ ούτε το Ιράν, αλλά μια μεγάλη δύναμη που παραμένει αμέτοχη στον πόλεμο: η Κίνα. Αρχής γενομένης από τον ενεργειακό τομέα: σε μια εποχή που η ενεργειακή κρίση ως απόρροια του πολέμου χτυπά Ευρώπη και Αμερική, η Κίνα μπορεί να κοιμάται ήσυχη για δύο τουλάχιστον χρόνια, καθώς διαθέτει τα μεγαλύτερα αποθέματα σε πετρέλαιο παγκοσμίως.
Η μεγάλη αύξηση των κινεζικών αποθεμάτων, η οποία κορυφώθηκε μέσα στο 2025, εξηγείται από διάφορους παράγοντες, ανάμεσά τους τις χαμηλότερες τιμές του πετρελαίου εκείνη την περίοδο, τις γεωπολιτικές αναταράξεις σε Ρωσία, Ιράν και Βενεζουέλα, χώρες που τροφοδοτούσαν την Κίνα με πετρέλαιο, γεγονός που οδήγησε το Πεκίνο στο να λάβει προληπτικά μέτρα εξοικονόμησης.
Δεν είναι όμως μόνο το πετρέλαιο. Η Κίνα, όπως επισημαίνει το Axios, έχει επίσης στην κατοχή της το 70% των παγκόσμιων αποθεμάτων σε ενέργεια που παράγεται από ΑΠΕ (Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας: ηλιακή, αιολική και υδατοπτώσεις), καθώς και τεράστιες αλυσίδες τροφοδοσίας ηλεκτρικών οχημάτων. Αποτέλεσμα μιας μακροχρόνιας στρατηγικής επένδυσης στις εναλλακτικές μορφές ενέργειας αφότου το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο έγιναν εργαλεία σκληρών γεωπολιτικών πιέσεων. Επίσης, η Κίνα είναι αυτή τη στιγμή πρωτοπόρος στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης και σε αντιδιαστολή με τις ΗΠΑ διαθέτει τεράστιο πλεονέκτημα στην εκμετάλλευση των σπανίων γαιών.
«Αλλά και οι διπλωματικές προοπτικές δεν θα μπορούσαν να είναι καλύτερες για την Κίνα», σημειώνει το Axios. «Την ώρα που ο Τραμπ απειλούσε να στείλει το Ιράν “πίσω στη λίθινη εποχή”, το Πεκίνο βοηθούσε ήσυχα το Πακιστάν να φέρει τις δύο πλευρές στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων στο Ισλαμαμπάντ – την ίδια ώρα που οι ασιατικές πρωτεύουσες από το Ριάντ ώς την Τζακάρτα ζυγίζουν με ποια υπερδύναμη να ευθυγραμμιστούν».
Βέβαια, όπως επισημαίνει το Axios, «το πλεονέκτημα του Σι δεν θα παραμείνει επ’ αόριστο. Αν συνεχιστεί η αναταραχή στα Στενά του Ορμούζ, ένα ενεργειακό σοκ διαρκείας σε Ευρώπη και Ασία θα οδηγήσει σε κατάρρευση τη ζήτηση σε κινεζικά προϊόντα. Κινέζοι αξιωματούχοι είπαν πρόσφατα στο Axios ότι το Πεκίνο θέλει να τελειώσει ο πόλεμος το συντομότερο δυνατό. Αυτό που στην τελική λαχταρά η Κίνα, επέμεναν οι αξιωματούχοι, είναι η γεωπολιτική και οικονομική σταθερότητα».
πηγη Efyn
