Ευρώπη µε τη Ρωσία µέσα, όχι απέναντι

Toυ ΠΑΝΟΥ ΤΡΙΓΑΖΗ *

SOS Τραµπισµός! Για την παγκόσµια ειρήνη και την Ευρώπη ως πολιτική οντότητα. Ας ελπίσουµε ότι ο συναγερµός έναντι της απειλής Τραµπ, που θέλει τη Γροιλανδία επαρχία των ΗΠΑ, στρατιωτική βάση – προγεφύρωµα προς την πλουτοφόρα Αρκτική, όπου οι πάγοι λιώνουν. Θα ενισχύσει τον ευρωπαϊκό πατριωτισµό, οδηγώντας και σε µια νέα σχέση µε την Ρωσία, µε επείγουσα την επίλυση του Ουκρανικού.

Με την Ρωσία µέσα, η Ευρώπη δεν είναι γεωγραφία, δηλαδή, από τον Ατλαντικό ως τα Ουράλια, αλλά κοινός πολιτικός χώρος µέχρι το Βλαδιβοστόκ. Σίγουρα Ευρώπη δεν είναι µόνο η σηµερινή ΕΕ, δεδοµένου ότι υπάρχουν ακόµα δύο δοµές πανευρωπαϊκής συνεργασίας, ο ΟΑΣΕ και το Συµβούλιο της Ευρώπης, που ο πόλεµος της Ουκρανίας έχει τραυµατίσει βαρύτατα, µε τις κυρώσεις εις βάρος της Ρωσίας.

Οι Οργανισµοί αυτοί έχουν στους κόλπους τους πολύ περισσότερες χώρες από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, συµπεριλαµβανοµένων όλων των πρώην σοβιετικών δηµοκρατιών, µερικές εκ των οποίων ανήκουν γεωγραφικά στην Ασία.

«Παράβλεψη»

Είναι αλήθεια ότι η ΕΕ, που ξεκίνησε ως ΕΟΚ των έξι κρατών – µελών διευρύνεται διαρκώς, µε την Ελλάδα και Κύπρο στους κόλπους της, δεν θεωρείται όµως πιθανή η ένταξη σε αυτήν και της Ρωσίας. Δυστυχώς, κάποιοι δήθεν ευρωπαϊστές παραβλέπουν το γεγονός ότι η Ιδέα της ενωµένης Ευρώπης διατυπώθηκε εξ αρχής ως ιδέα φιλειρηνική, δηµοκρατική και πανευρωπαϊκή. Ένας δε εκ των πρώτων υποστηρικτών της, ήταν ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Ιωάννης Καποδίστριας, πρώτος κυβερνήτης του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους, που προέκυψε από την Επανάσταση του 1821.

Επί πλέον, οι συντηρητικοί ευρωπαϊστές επιµένουν να ξεχνούν ότι η Ευρωπαϊκή Ιδέα, ιδέα της Ευρώπης χωρίς σύνορα και χωρίς πολέµους, υποστηρίχθηκε µέσα στο εργατικό κίνηµα από τα πρώτα του βήµατα, θεωρώντας ότι ήρθε στην Ελλάδα, µε πρωτοβουλία της εγχώριας Δεξιάς και ανήκει αποκλειστικά στη δική τους παράταξη. Οι ίδιες συντηρητικές δυνάµεις, που κυβερνούν και χώρες της κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, αρνούνται την ιστορική, πολιτισµική και γεωγραφική πραγµατικότητα ότι η Ρωσία είναι Ευρώπη, ενώ αντίστοιχη θέση τηρούν και έναντι της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας, στην περίπτωση αυτή, εν ονόµατι της ισλαµοφοβίας.

Αναφερόµενος ειδικότερα στη Ρωσία, υπενθυµίζω ότι πρωτοβουλία της ΕΣΣΔ ήταν η σύγκληση της Διάσκεψης για την Ασφάλεια και την Συνεργασία στην Ευρώπη (ΔΑΣΕ), πριν µισό αιώνα, την 1η Αυγούστου 1975. Ιστορικό βήµα, που όπως είναι γνωστό τοις πάσι, έγινε µε την καθοριστική συµβολή και της «οστπολιτίκ» του τότε οραµατιστή Γερµανού καγκελάριου Βίλλι Μπραντ.

Αγκάθι

Τον χρόνο που µόλις παρήλθε, τιµήσαµε τα ογδόντα χρόνια της αντιφασιστικής νίκης των λαών στον Β’ Παγκόσµιο Πόλεµο και θυµηθήκαµε ότι η απελευθέρωση της Ευρώπης από τον χιτλεροφασισµό επιτεύχθηκε µέσω της συµµαχίας της ΕΣΣΔ µε την Βρετανία και την Αµερική. Με άλλα λόγια, η ιστορία συχνά παίζει περίεργα παιχνίδια, εννοώ ότι ο Στάλιν, κόκκινο πανί για την Δύση, βρέθηκε στην ίδια πλευρά της ιστορίας µε τους Τσώρτσιλ και Ρούσβελτ, προ του κοινού εχθρού που τότε ήταν ο Χίτλερ. Σήµερα, είναι ο Τραµπ και ο τραµπισµός που υποστηρίζεται από του νεοναζί της Ευρώπης. Άρα, µπορεί να υπάρξει νέα σχέση συνεργασία ΕΕ-Ρωσίας, αν εκλείψει το αγκάθι του Ουκρανικού. Οι καιροί ου µενετοί, κύριε Μητσοτάκη!

* Υπεύθυνος του Γραφείου Ειρήνης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ