Στο ναδίρ ο επικοινωνιακός οίστρος της κυβέρνησης

του Θανάση Λυρτσογιάννη

Στο κυβερνητικό στρατόπεδο κάποιοι ονειρεύονται ακόµα αυτοδυναµία στις επόµενες εκλογές. Δεν θα πούµε κάτι για το όνειρο θερινής νυκτός, ούτε θα κάνουµε κάποιο χαρακτηρισµό γιατί δεν έχουµε γνώσεις ψυχολογίας.

Ωστόσο θα πούµε ότι οι δηµοσκοπήσεις δείχνουν πως η κυβέρνηση και η Νέα Δηµοκρατία δεν βρίσκονταν ποτέ χαµηλότερα στην εκτίµηση των πολιτών και στη δυνατότητα να πείθουν τους πολίτες για τα σχέδιά τους, τα µέτρα που προτείνουν, το πρόγραµµά τους. Ο επικοινωνιακός οίστρος που τους οδήγησε στη νίκη το 2019 και το 2023 έπαψε πλέον να εµπνέει και να πείθει. Οπότε και η αξιοπιστία τους βρίσκεται πια στο ναδίρ. Δεν θα πούµε, όµως στον πάτο, γιατί µε τον ορυµαγδό των δικογραφιών που λέγεται πως θα αρχίσει να έρχεται µετά το Πάσχα, κανείς δεν γνωρίζει πού βρίσκεται ο πάτος.

Δηµοσκοπήσεις…

Προς το παρόν τον πάτο µας τον έδειξαν οι πολίτες µε τις απαντήσεις τους στη δηµοσκόπηση της Alco που δηµοσιεύτηκε την εβδοµάδα που πέρασε. Οχι, δεν θα αναφερθούµε στην πρόθεση ψήφου, που υποχώρησε κάτω από το όριο που ο εκλογικός νόµος δίνει το µπόνους των 20 εδρών και συνεπώς µε τέτοια επίδοση στις εκλογές οι βουλευτές που θα βγάλει η Νέα Δηµοκρατία θα είναι από 70 ως 75. Οπότε, όπως γίνεται αντιληπτό δεν γίνεται κυβέρνηση ούτε µε ένα συνεργαζόµενο κόµµα. Αφήστε που κανένα κόµµα δεν θέλει πλέον να συνεργαστεί µε τον Κυριάκο Μητσοτάκη πρωθυπουργό.

Θα αναφερθούµε σε δύο ερωτήµατα, στα οποία οι απαντήσεις δείχνουν πως η Νέα Δηµοκρατία βρίσκεται πλέον σε δεινή θέση και δεν έχει ελπίδες να πείσει τους πολίτες για την αθωότητά της στα σκάνδαλα. Το πρώτο ερώτηµα ήταν: Από τις δύο λέξεις που θα σας διαβάσω ποια χαρακτηρίζει καλύτερα την κυβέρνηση; Οι λέξεις ήταν διαφάνεια και συγκάλυψη. Οι κυβερνώντες και τα στελέχη θα αισθάνθηκαν να τους διαπερνά ηλεκτρικό ρεύµα όταν είδαν τις απαντήσεις. Γιατί το 73% απάντησε συγκάλυψη και µόνο το 11% διαφάνεια.

«Ρουσφετάκι»

Συνεπώς τη συγκάλυψη επιδιώκει η κυβέρνηση στις υποκλοπές, τη συγκάλυψη στα Τέµπη και το «µπάζωµα», τη συγκάλυψη στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ κι ας διαρρηγνύουν τα ιµάτιά τους οι βουλευτές πως δεν έκαναν τίποτα περισσότερο από ένα αθώο ρουσφετάκι σε ψηφοφόρους τους και όπως µας είπαν εκείνοι που από το κυβερνητικό στρατόπεδο σηκώνουν τον επικοινωνιακό σταυρό, όλοι οι βουλευτές ζητούν ρουσφέτια, τα οποία εκδηλώνονται από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους. Πάλι καλά που δεν έφτασαν στην Αθήνα του Περικλή, αφού και τότε οι πολίτες θα ζητούσαν κάποια διευκόλυνση από κάποιον από τους δέκα στρατηγούς. Το µόνο που δεν ακούσαµε ακόµα, ίσως γιατί το κρατούν για πιο δύσκολες αντιπαραθέσεις, είναι πως το ρουσφέτι έχει εγγραφεί στο dna των Ελλήνων. Τώρα πως γίνεται και στην επταετία τούτης της κυβέρνησης το ρουσφέτι θέριεψε και εκδηλώθηκε µε πάθος µόνο στους «γαλάζιους» είναι ένα σύµπτωµα προς διερεύνηση.

Αιθεροβάµονες

Να ήταν µόνο αυτό, λίγο το κακό θα µπορούσαν να πουν κάποιοι αιθεροβάµονες. Ακολούθησε µία ακόµα ηλεκτρική εκκένωση όταν στο ερώτηµα «Κατανοεί τις ανησυχίες και τις ανάγκες σας η κυβέρνηση;». η απάντηση ήταν ένα µεγαλοπρεπές όχι από το 74% και ένα ισχνό ναι από το 16%. Και µόνο ψηφοφόροι της Νέας Δηµοκρατίας να απαντούσαν ναι, υπάρχει άλλο ένα 30% εκείνων που στην πρόθεση ψήφου απάντησαν ότι στις εκλογές θα ψηφίσουν το κυβερνών κόµµα, που δηλώνουν ότι η κυβέρνηση δεν κατανοεί τις ανησυχίες και τις ανάγκες τους.

Αλήθεια, µε ποιο τρόπο, µε ποιες προτάσεις και ποια µηνύµατα θα µπορούσε η Νέα Δηµοκρατία να πείσει τους πολίτες, όταν βλέπουν πως η ενσυναίσθηση της κυβέρνησης είναι άγνωστη λέξη και όταν η συγκάλυψη είναι στο φόρτε της; Ακόµα και ο Σταν Γκρίνµπεργκ (ο Αµερικανός εξπέρ στη µαύρη προπαγάνδα, που συµβούλευε τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον οδήγησε στις εκλογικές νίκες) δεν θα κατάφερνε να ανατρέψει αυτή την µαύρη εικόνα που την καταπλακώνουν τόσο σκάνδαλα.

Ασταθές πεδίο…

Να που ήρθε η ώρα να µαδήσουµε τη µαργαρίτα για να δούµε πότε θα πάµε στις κάλπες. Θα δώσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης το σύνθηµα για εκλογές πριν από το καλοκαίρι, αµέσως µετά τις 30 Ιουνίου, µετά τη ΔΕΘ ή το 2027; Ούτε ο ίδιος το ξέρει και η ενδοσκόπηση τις ηµέρες του Πάσχα δεν πρόκειται να τον κάνει σοφότερο. Γιατί; Διότι ο πρωθυπουργός έχει χάσει τη δύναµη να ρυθµίζει τις εξελίξεις και την πρωτοβουλία να θέτει την ατζέντα.

Οι δικογραφίες για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, το δικαστήριο για τα Τέµπη, οι δικαστικές εξελίξεις και οι υπόγειες (τι υπόγειες, ευθείες είναι, πιο ευθείες δεν γίνεται) απειλές του Ταλ Ντίλιαν για το Predator και τις «επισυνδέσεις», καθιστούν το πεδίο τόσα ασταθές, που η φράση κινούµενη άµµος δεν ανταποκρίνεται στην πραγµατικότητα.

Οπότε σε αυτό το περιβάλλον ποια απόφαση να πάρει ο τιµονιέρης. Μας πήραν χαµπάρι και στο εξωτερικό. Η έγκυρη γαλλική εφηµερίδα Le Monde στο άρθρο της τη Μεγάλη Τετάρτη για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ έβαλε τίτλο «Σε κάθε άλλη δηµοκρατική χώρα η κυβέρνηση θα είχε παραιτηθεί». Βαρύς ο υπαινιγµός για δηµοκρατική χώρα.

Λογικό είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης να επιχειρήσει πρώτα να σταθεροποιήσει την κατάσταση και µετά να πάρει αποφάσεις. Αλλά πώς να ξέρει αν θα καταφέρει τη σταθεροποίηση όταν δεν γνωρίζει τι τέξεται η επιούσα;

Οπότε το πιο πιθανό είναι η απόφαση για τις εκλογές να σέρνεται αναζητώντας παράθυρο ευκαιρίας. Που, όµως, µπορεί να µην εµφανιστεί ποτέ στον ορίζοντα και η υπόθεση να κακοφορµίσει.

Το χειρότερο µε αυτό το περιβάλλον είναι πως στερεί από το Μαξίµου και το επιχείρηµα της εγγύησης της σταθερότητας, οπότε το «Μητσοτάκης ή χάος» που τόσο καλόβλεπαν κάποιοι προπαγανδιστές, είναι πλέον τζούφιο.

Ηδη έχει αρχίσει να µυρίζει µπαγιατίλα και δεν είναι αµελητέος, το αντίθετο, ο κίνδυνος να πάει η Νέα Δηµοκρατία στις εκλογές χωρίς πειστικό αφήγηµα και ο Κυριάκος Μητσοτάκης από ατού να έχει µεταλλαχθεί σε βαρίδι.