Μ. Ζαμπάρας: Ο ανασχηµατισµός έγινε για λόγους εντυπώσεων

ΜΙΛΤΟΣ ΖΑΜΠΑΡΑΣ

Βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ

Συνέντευξη στον ΘΑΝΑΣΗ ΛΥΡΤΣΟΓΙΑΝΝΗ

«Tα σκάνδαλο δεν είναι µεµονωµένες περιπτώσεις. Είναι καθετοποιηµένο σύστηµα τονίζει ο Μιλτος Ζαµπάρας, βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στην αποκλειστική συνέντευξη στην Κυριακάτικη Kontra και προσθέτει ότι «Όταν ένα σύστηµα προστατεύει τον εαυτό του, τότε µιλάµε για βρώµικο καθεστώς».

Για την αντιµετώπιση του καθεστώτος, ο Μίλτος Ζαµπάρας εκτιµά ότι απαιτείται σήµερα η συγκρότηση ενός ισχυρού προοδευτικού πόλου που θα δώσει πολιτική διέξοδο στη χώρα. Η δική του σταθερή πολιτική θέση είναι ότι η κοινωνία σήµερα χρειάζεται συνεννόηση, συνεργασίες και ουσιαστική ενοποίηση του προοδευτικού χώρου.

Αναφερόµενος στον Αλέξη Τσίπρα επισηµαίνει ότι είναι ο βασικός εκφραστής του προοδευτικού χώρου, ο οποίος εξακολουθεί να διαθέτει ισχυρή πολιτική και κοινωνική αναφορά.

Χαρακτηρίζει ως εικόνες ντροπής όσα συνέβησαν στη δίκη για τα Τέµπη και τονίζει ότι «Οι οικογένειες των θυµάτων δεν δίνουν µόνο έναν προσωπικό αγώνα. Δίνουν έναν αγώνα αξιοπρέπειας για ολόκληρη την κοινωνία».

» Η ανακοίνωση της ίδρυσης του κόµµατος του Αλέξη Τσίπρα είναι θέµα ηµερών. Πιστεύετε ότι µπορεί να διεκδικήσει τη νίκη από τον Κυριάκο Μητσοτάκη;

Ο Αλέξης Τσίπρας αποτελεί αντικειµενικά τον βασικό εκφραστή του προοδευτικού χώρου. Είναι ο πολιτικός που εξέφρασε µια µεγάλη κοινωνική πλειοψηφία σε δύσκολες στιγµές και εξακολουθεί να διαθέτει ισχυρή πολιτική και κοινωνική αναφορά.

Όµως σήµερα το ερώτηµα δεν αφορά µόνο τα πρόσωπα. Το ερώτηµα είναι πώς θα τελειώσει µια περίοδος θεσµικής παρακµής και πολιτικής αλαζονείας που έχει κουράσει βαθιά την κοινωνία.

Γιατί πρέπει να είµαστε ειλικρινείς: δεν έχουµε απέναντί µας µια κανονική κυβέρνηση. Έχουµε ένα σύστηµα εξουσίας που λειτουργεί ως καθεστώτος.

Όταν αποκαλύπτεται ότι παρακολουθούνταν πολιτικοί αρχηγοί, υπουργοί, δηµοσιογράφοι και ακόµη και η στρατιωτική ηγεσία της χώρας, όταν η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ζητά άρση ασυλίας έντεκα βουλευτών για υπόθεση επιδοτήσεων, όταν σκάνδαλα διαδέχονται το ένα το άλλο και η λογοδοσία παραµένει ζητούµενο, τότε δεν µιλάµε για µεµονωµένα περιστατικά.

Μιλάµε για έναν τρόπο άσκησης εξουσίας.

Η δική µου σταθερή πολιτική θέση είναι ότι η κοινωνία σήµερα χρειάζεται συνεννόηση, συνεργασίες και ουσιαστική ενοποίηση του προοδευτικού χώρου. Από θέση αρχής σας λέω ότι ακόµη κι αν ένα πολιτικό σχήµα (δεν αναφέροµαι µόνο στο εν δυνάµει κόµµα του Αλέξη Τσίπρα) θεωρεί ότι µπορεί να διεκδικήσει την εκλογική νίκη µόνο του, οφείλει να επιδιώκει συγκλίσεις, γιατί τα µεγάλα κοινωνικά προβλήµατα δεν λύνονται µε λογικές κοµµατικής αυτάρκειας.

Τα καθεστώτα δεν πέφτουν από µόνα τους. Πέφτουν όταν η κοινωνία βρει πολιτική έκφραση.

» Οι παρακολουθούµενοι υπουργοί πιστεύετε ότι δεν διαµαρτύρονται επειδή είναι εκβιαζόµενοι; Πόσο επικίνδυνο είναι για τη λειτουργία της κυβέρνησης και τη δηµοκρατία;

Το σκάνδαλο των υποκλοπών αποτελεί µία από τις πιο σκοτεινές σελίδες της µεταπολιτευτικής ιστορίας της χώρας. Δεν µπορώ να φανταστώ άλλη ευρωπαϊκή χώρα όπου αποκαλύπτεται ότι παρακολουθούνταν πολιτικοί αρχηγοί, υπουργοί, ανώτατοι στρατιωτικοί και δηµοσιογράφοι και η κυβέρνηση να συνεχίζει σαν να µην συνέβη τίποτα.

Στις Ηνωµένες Πολιτείες το «Watergate» οδήγησε σε παραίτηση Προέδρου. Στην Ελλάδα παρακολουθούσαν τον αρχηγό των Ενόπλων Δυνάµεων και δεν άνοιξε ρουθούνι. Αυτό δεν είναι κανονικότητα. Είναι εκτροπή. Και το πιο ανησυχητικό είναι ότι µέχρι σήµερα δεν έχουν δοθεί πειστικές απαντήσεις για το ποιος γνώριζε, ποιος αποφάσιζε και ποιος κάλυπτε ποιον. Σε µια δηµοκρατία αυτά διερευνώνται σε βάθος. Σε ένα καθεστώς επιχειρείται να ξεχαστούν.

» Η δεύτερη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ εµπλέκει νυν και πρώην υπουργούς και βουλευτές. Νοµίζετε ότι το σκάνδαλο ήταν οργανωµένο από την κυβέρνηση για λόγους ψηφοθηρικούς;

Το πιο ανησυχητικό στοιχείο στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είναι µόνο η δεύτερη δικογραφία. Είναι ότι και η πρώτη και η δεύτερη αφορούν αποκλειστικά στελέχη της σηµερινής κυβέρνησης. Και είναι ακόµη πιο ανησυχητικό ότι τα σκάνδαλα τα αποκαλύπτει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και όχι το ίδιο το ελληνικό κράτος.

Αντί να συµβάλει στη διαλεύκανση της υπόθεσης, η κυβέρνηση επιλέγει εξεταστικές διαδικασίες που λειτουργούν ως µηχανισµοί συγκάλυψης και όχι ως εργαλεία διαφάνειας.

Έχουµε ξαναδεί αυτό το έργο.

Υπήρξαν κάποιες παραιτήσεις και ανασχηµατισµός για λόγους εντυπώσεων. Αλλά η κοινωνία πλέον γνωρίζει ότι όταν τα σκάνδαλα επαναλαµβάνονται, δεν πρόκειται για µεµονωµένα περιστατικά. Πρόκειται για καθετοποιηµένο σύστηµα. Και όταν ένα σύστηµα προστατεύει τον εαυτό του, τότε µιλάµε για βρώµικο καθεστώς.

» Στη δίκη για τα Τέµπη έγιναν επεισόδια προσβλητικά για τους συγγενείς των θυµάτων. Εκτιµάτε ότι οφείλονται στην ανικανότητα του επιτελικού κράτους ή εξυπηρετούν σχέδιο υποβάθµισης της δίκης;

Στα Τέµπη δεν είδαµε µόνο µια τραγωδία. Είδαµε και µια προσπάθεια να θαφτεί η αλήθεια.

Από το µπάζωµα του χώρου µέχρι τις καθυστερήσεις στη διερεύνηση και τις εικόνες ντροπής που βλέπουµε σήµερα γύρω από τη διαδικασία της δίκης, υπάρχει µια σταθερή γραµµή: να περιοριστεί το πολιτικό κόστος αντί να αποδοθεί δικαιοσύνη. Οι οικογένειες των θυµάτων δεν δίνουν µόνο έναν προσωπικό αγώνα. Δίνουν έναν αγώνα αξιοπρέπειας για ολόκληρη την κοινωνία.

Απέναντί τους δεν έχουν µόνο τη γραφειοκρατία. Έχουν έναν ολόκληρο µηχανισµό εξουσίας. Η ιστορία όµως έχει δείξει κάτι: ακόµη και όταν η σύγκρουση µοιάζει άνιση, η αλήθεια βρίσκει τον δρόµο της.

Τα καθεστώτα συνήθως καταρρέουν τη στιγµή που φαίνονται παντοδύναµα.

Τη στιγµή που πιστεύουν ότι δεν λογοδοτούν σε κανέναν. Τη στιγµή που πνίγονται στην ίδια τους την αλαζονεία.

» Πώς κρίνετε τα µέτρα για την προστασία από τον πόλεµο; Υπάρχει οικονοµική δυνατότητα για περισσότερα; Γιατί δεν τα παίρνει η κυβέρνηση; Τι εκτιµάτε για τον κατώτατο µισθό;

Η κυβέρνηση είχε στη διάθεσή της τεράστιους πόρους: το αποθεµατικό των 37 δισ., τα ευρωπαϊκά πακέτα της πανδηµίας, το Ταµείο Ανάκαµψης και τα υπερπλεονάσµατα των τελευταίων ετών.

Κι όµως, η κοινωνία δεν τα είδε ποτέ. Τα είδαν λίγοι.

Αντί για ουσιαστική στήριξη των πολιτών, βλέπουµε µια πολιτική επιδοµάτων τύπου pass που δεν αντιµετωπίζουν το πρόβληµα της ακρίβειας αλλά την ενισχύουν.

Η κυβέρνηση αρνείται να µειώσει τον ΦΠΑ στα βασικά αγαθά. Αρνείται να µειώσει τον ειδικό φόρο κατανάλωσης στα καύσιµα. Αρνείται να συγκρουστεί µε τα καρτέλ της αγοράς.

Και µετά πανηγυρίζει για αυξήσεις 1€ την µέρα δηλαδή 0.12€/ ώρα εργασίας. Όταν το ενοίκιο καταπίνει τον µισό µισθό ενός εργαζόµενου, αυτές δεν είναι αυξήσεις. Είναι επικοινωνιακά τεχνάσµατα. Η κοινωνία ζητά πραγµατική ενίσχυση του εισοδήµατος και πραγµατική προστασία της αγοραστικής της δύναµης.

» Σε δηµοσκόπηση η πλειοψηφία των πολιτών δηλώνει ότι είναι υπέρ των αυτοδύναµων κυβερνήσεων. Πιστεύετε ότι στο σηµερινό πολιτικό σκηνικό είναι εφικτή η αυτοδυναµία;

Η κοινωνία ζητά σταθερότητα. Δεν ζητά αλαζονεία εξουσίας. Σήµερα όµως δεν φαίνεται κανένα κόµµα να βρίσκεται κοντά στην αυτοδυναµία. Και αυτό δηµιουργεί ένα ενδιαφέρον πολιτικό παράδοξο: οι πολίτες θέλουν σταθερές κυβερνήσεις, αλλά δεν εµπιστεύονται σε κανέναν την απόλυτη εξουσία.

Εγώ πιστεύω στις συνεργασίες. Πιστεύω στη συνεννόηση. Πιστεύω στη συγκρότηση ενός ισχυρού προοδευτικού πόλου που θα δώσει πολιτική διέξοδο στη χώρα.

Γιατί επαναλαµβάνω: Δεν έχουµε απέναντι µας µια απλή κυβέρνηση. Έχουµε ένα καθεστώς εξουσίας. Ας αναλάβουµε επιτέλους τις ευθύνες µας.