Κριτήριο η διεκδίκηση της προοδευτικής εναλλακτικής

Toυ ΠΑΝΟΥ ΤΡΙΓΑΖΗ *

Αυλαία σήµερα στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, µε διακηρυγµένο κύριο εκλογικό στόχο του κόµµατος «να βγούµε πρώτοι, έστω και µε µία ψήφο». Στόχος, που σήµερα µοιάζει ανέφικτος, µε την ΝΔ σταθερά πρώτη στις δηµοσκοπήσεις και τον Μητσοτάκη να δηλώνει, όπως παλαιότερα η Θάτσερ, ότι δεν υπάρχει εναλλακτική, υποσχόµενος ταυτόχρονα πολιτική σταθερότητα, σε µια άκρως ταραγµένη περιοχή και ανασφαλή κόσµο.

Δυστυχώς, η σηµερινή ηγεσία του ΠΑΣΟΚ αρνείται να ευθυγραµµιστεί µε το αυξανόµενο λαϊκό αίτηµα «βρείτε τα, για να φύγει η Δεξιά», παγιδευµένη σε µια αντιΣΥΡΙΖΑ και αντιΤσίπρα ρητορική. Άλλοτε, ο Ανδρέας Παπανδρέου χαρακτήριζε το ΠΑΣΟΚ «µοναδικό φορέα της αλλαγής», έχοντας όµως απορροφήσει την εκλογική βάση της Ένωσης Κέντρου και συµπορευόµενος µε ένα διογκούµενο κύµα κοινωνικής αλλαγής, όχι µόνο κυβερνητικής. Είχε όµως το χάρισµα του µεγάλου ηγέτη, που κυριάρχησε στην εγχώρια πολιτική σκηνή σχεδόν είκοσι χρόνια.

Ποιος µένει, λοιπόν, σταθερός στο πεδίο διεκδίκησης της προοδευτικής εναλλακτικής; Η απάντηση είναι ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συµµαχία, που επιβεβαίωσε την στρατηγική αυτή, µε νέα απόφαση της Κεντρικής του Επιτροπής, το Σάββατο 21 Μαρτίου 2026, µέσα σε κλίµα ενωτικό για το πολυτραυµατισµένο κόµµα της σύγχρονης Αριστεράς, του οποίου η επανεκκίνηση φαίνεται πως ευοδώνεται µετά την παρένθεση Κασσελάκη, όταν το κόµµα κινδύνευσε µε οικονοµική χρεωκοπία και τα ΜΜΕ που κατέχει µε κλείσιµο. Αποφεύχθηκε όµως η πλήρης κατάρρευση, µηδενίστηκαν ή ρυθµίστηκαν τα χρέη, κάτι που δεν έχουν κάνει η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ µε µεγάλα χρέη στις τράπεζες.

Προσδοκίες

Προφανώς και προβληµάτισαν έντονα την Κεντρική µας Επιτροπή οι δηµοσκοπικές επιδόσεις του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ που οφείλονται κυρίως στις προσδοκίες που έχει ήδη δηµιουργήσει το εν αναµονή πολιτικό εγχείρηµα του Αλέξη Τσίπρα, το οποίο θα προκαλέσει ανακατατάξεις, ενωτικές ελπίζουµε, στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο.

Όµως, ακόµα και ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ υποχρεωθεί σε αυτόνοµη κάθοδο µε µικρότερες δυνάµεις, πιστεύουµε ότι µπροστά στην κάλπη, πολλοί θα θυµηθούν ότι είµαστε το πρώτο κόµµα της Αριστεράς στην πολύπαθη τούτη την χώρα, που κέρδισε εθνικές εκλογές δυο φορές, Γενάρη και Σεπτέµβρη 2015, αναλαµβάνοντας την διακυβέρνηση επί σχεδόν µια πενταετία. Ο ίδιος ο λαός ήδη αναγνωρίζει, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόµενα, ότι µε εκείνη την ιστορική κυβέρνηση ζούσε καλύτερα το 2019, σε σύγκριση µε τα χρόνια των κυβερνήσεων Μητσοτάκη που βαρύνονται µε πρωτοφανή σκάνδαλα και εγκλήµατα, όπως οι υποκλοπές, τα Τέµπη και του ΟΠΕΚΕΠΕ. Ακύρωση επίσης της πολυδιάστατης, ενεργητικά φιλειρηνικής πολιτικής της κυβέρνησης Τσίπρα, µε κορυφαίο επίτευγµα την συµφωνία των Πρεσπών, την οποία, δυστυχώς, πολέµησαν από τον προοδευτικό χώρο τόσο το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ όσο και το ΚΚΕ.

Αν και κάποιοι επιµένουν ή εύχονται ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ τέλειωσε», αυτό δεν προκύπτει, κυρίως για τρεις λόγους: Ο πρώτος, ότι εκπροσωπεί το ρεύµα της σύγχρονης Αριστεράς, που εµπνέεται από την ιδέα του σοσιαλισµού, µε δηµοκρατία και ελευθερία. Ο δεύτερος, ότι ακολουθεί τον αριστερό ευρωπαϊσµό στο Ευρωκοινοβούλιο και ευρύτερα στην ΕΕ, µε πρωτοβουλίες για µια άλλη Ευρώπη και για εθνικά µας θέµατα.

Τρίτος λόγος, ότι συνεχίζει να εργάζεται για την προοδευτική εναλλακτική, επιλέγοντας ως άµεσο πεδίο συµπορεύσεων και συνεργασιών το αντιπολεµικό κίνηµα. Ιδού η Ρόδος και για το ΠΑΣΟΚ, αν θέλει να τιµά την φιλειρηνική κληρονοµιά του Ανδρέα Παπανδρέου και την εθνικά επωφελή Μεσανατολική πολιτική που είχε ασκήσει ως πρωθυπουργός.

* Υπεύθυνος του Γραφείου Ειρήνης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ