Δηµοσκοπική κατρακύλα, επικοινωνιακά τερτίπια και µέτρα «ασπιρίνες»

 του Θανάση Λυρτσογιάννη

Είναι κοινή διαπίστωση ότι η φοροµπηχτική πολιτική της κυβέρνησης αποδίδει υπερπλεονάσµατα. Το διαπιστώσαµε και την περασµένη Τετάρτη. Η άρνηση µείωσης του ΦΠΑ σε βασικά αγαθά, των ειδικών φόρων κατανάλωσης στα καύσιµα και της τιµαριθµοποίηση της φορολογικής κλίµακας γεµίζει τα δηµόσια ταµεία, αφού προηγουµένως αδειάσει τα πορτοφόλια των πολιτών.

Ετσι, η κυβέρνηση αφού εισπράξει δισεκατοµµύρια πλεονάσµατα επιστρέφει ψίχουλα σε κάποιες κατηγορίες πολιτών, ψίχουλα που σε καµία περίπτωση δεν καλύπτουν τις ζηµιές που υφίστανται στο εισόδηµα από την υπερφορολόγηση, ενώ συνεχίζουν να εκτρέπουν δισεκατοµµύρια στα καρτέλ, τα οποία η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη αρνείται να ακουµπήσει, παρότι η Ευρωπαϊκή Ενωση, συστήνει την αύξηση της φορολογίας τους ως µέσο µιας πολιτικής για την αντιµετώπιση της ακρίβειας.

Επιδόµατα χαµηλών προσδοκιών

Με τα διάφορα επιδόµατα, τα fuell και τα διάφορα άλλα pass, η κυβέρνηση κατάφερε να επιβάλλει στους πολίτες πολιτικές χαµηλών εσόδων, επιβάλλοντας την κοινωνία των χαµηλών προσδοκιών. Παρά την αρχική επιτυχία, οι χαµηλές προσδοκίες έχουν αρχίσει να εξασθενούν και τα pass να µην πείθουν τους πολίτες ως η ενδεδειγµένη πολιτική για την αντιµετώπιση της ακρίβειας.

Εδώ και αρκετούς µήνες οι πολιτικές αυτές πείθουν όλο και λιγότερους πολίτες. Το δείχνουν όλες οι έρευνες µε αποτέλεσµα οι πολίτες σε ποσοστό που κυµαίνεται από 65% ως 70% να αποζητούν την αλλαγή κυβέρνησης, ενώ η ακρίβεια παρά τα pass καταγράφεται ως το µεγαλύτερο πρόβληµα. Αλλά και τα ίδια τα pass δεν πείθουν τους πολίτες ότι είναι ικανά να τους βοηθήσουν να αντιµετωπίσουν τα οικονοµικά τους προβλήµατα. Τουλάχιστον αυτό αποκαλύπτουν οι δηµοσκοπήσεις.

Οι πολίτες επιθυµούν διαφορετικές πολιτικές, αλλά η κυβέρνηση δεν πρόκειται να ικανοποιήσει το αίτηµά τους, γιατί δεν το επιτρέπει η δηµοσιονοµική κατάσταση, µας λένε πρωθυπουργός και υπουργοί, αλλά η αλήθεια είναι πως στη νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη στις προτεραιότητές της δεν είναι η βελτίωση της ζωής των ευάλωτων πολιτών, αλλά η ικανοποίηση των απαιτήσεων των καρτέλ, το φούσκωµα των δηµόσιων ταµείων και η πρόωρη αποπληρωµή του χρέους, που θα µπορούσαµε να εξοφλήσουµε ως το 2040.

Δηµοσκοπική κατρακύλα

Και να είστε σίγουροι πως δεν θα έδιναν ούτε αυτά τα 500 εκατοµµύρια ευρώ αν οι δηµοσκοπήσεις δεν έδειχναν πως έχει εξαλειφθεί η θετική επίδραση του πολέµου στις µετρήσεις και η Ν.Δ. έχει πάρει πάλι την κατιούσα, ενώ αναµένεται η αποκάλυψη κι άλλων δικογραφιών για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Και το ερώτηµα είναι: Θα µπορέσουν τα 500 εκατοµµύρια να λειτουργήσουν ως ανάχωµα και ακολούθως να αντιστρέψουν την πορεία των δηµοσκοπικών ευρηµάτων. Η εµπειρία από τα προηγούµενα Fuell Pass και Market Pass είναι αρνητική. Λογικό από τη στιγµή που δεν είναι παρά σταγόνα στον ωκεανό των αναγκών των πολιτών.

Και κάτι τελευταίο. Οι πονηροί κυβερνώντες δεν δίνουν 500 εκατοµµύρια, αφού ένα µεγάλο τµήµα που είναι ο ΦΠΑ, ο ειδικός φόρος κατανάλωσης και άλλοι φόροι επιστρέφει στα δηµόσια ταµεία.

Επικοινωνιακά τερτίπια

Ανακοινώνοντας την περασµένη Τετάρτη τα µέτρα (ασπιρίνες θα τα πείτε, ή ψίχουλα) ο Κυριάκος Μητσοτάκης γνώριζε ότι τα κονδύλια είναι πολύ µικρά και προσπάθησε µε επικοινωνιακά τερτίπια να δικαιολογήσει την άρνησή του να πάρει µέτρα σοβαρά για την αντιµετώπιση της ενεργειακής ακρίβειας, όπως έκαναν η Κύπρος, η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Ιταλία, η Αυστρία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Ο πρωθυπουργός είπε: «Γνωρίζω ότι πολλοί θα ισχυριστείτε ότι τα µέτρα είναι ανεπαρκή. Πράγµατι, κανένα κράτος, όσο ισχυρό και να είναι, δεν µπορεί να αντιµετωπίσει µόνο του τις συνέπειες µιας παγκόσµιας οικονοµικής κρίσης. Είναι, όµως, το καλύτερο που µπορούµε να κάνουµε χωρίς να διαταράξουµε την οικονοµική ισορροπία που µε τόσο κόπο κατακτήσαµε».

Πρώτον, όπως προαναφέραµε πολλά κράτη της Ευρώπης πήραν ουσιαστικά µέτρα που η ελληνική κυβέρνηση στο όνοµα δήθεν της µη διατάραξης της οικονοµική ισορροπίας αρνήθηκε να πάρει. Αρα έωλο το παράδειγµα για τα άλλα κράτη.

Πρόκειται για αδυναµία ή για αρνησης είναι το ερώτηµα. Οταν έχεις πρωτογενές πλεόνασµα 12,13 δισ. ευρώ και πλεόνασµα της Γενικής Κυβέρνησης 4,29 δισ. σίγουρα µπορούσες να δώσεις µεγαλύτερο ποσό αν το ήθελες κύριε Μητσοτάκη. Λεφτά υπάρχουν, που θα έλεγε και ο Γιώργος Παπανδρέου.

Αλλά εγώ θα πω και κάτι άλλο. Το 2025 δόθηκαν 4 δισ. ευρώ µε απευθείας αναθέσεις και µέχρι το 2024 στα χρόνια που κυβερνάς σε 20 δισ. ανήλθαν οι απευθείας αναθέσεις. Συνολικά 24 δισ. Οχι, δεν θα πω τίποτα για µίζες γιατί δεν έχω στοιχεία.

Μπορώ να πω, όµως, πως αν αντί για απευθείας αναθέσεις των έργων διενεργούνταν διαγωνισµοί, τότε µε µία έκπτωση 20% (συνήθως είναι και παραπάνω) θα µπορούσες, κύριε Μητσοτάκη (συγγνώµη για τον ενικό) να εξοικονοµήσεις µόνο το 2025 άλλα 800 εκατοµµύρια τα οποία θα µπορούσες να δώσεις σε πολίτες µε µεγάλες ανάγκες, των οποίων το εισόδηµα, σύµφωνα µε την Τράπεζα της Ελλάδος, εξαντλείται σε 18 ως 23 µέρες.

Αλλά η φροντίδα για τους φτωχούς πολίτες υποχωρεί µπροστά στην εξυπηρέτηση των δικών σου παιδιών, που ο Σωκράτης Φάµελλος πολύ εύστοχα αποκάλεσε «γαλάζιες» ακρίδες.

Παράξενη απόφαση

Ναι, κύριε Μητσοτάκη, χρήµατα υπάρχουν. Αλλη µία πηγή κονδυλίων θα µπορούσε να είναι τα 5 δισ. που αποφάσισες να δίνεις κάθε χρόνο για την εξόφληση χρέους που λήγει το 2040. Παράξενη απόφαση. Πόσα άραγε θα µπορούσες να εξοικονοµήσεις φέτος που υπάρχει η κρίση; Ας πούµε 1 δισ. και να διέθετες για την προεξόφληση του χρέους 4 δισ. Αλλά αυτό δεν µπορεί να περάσει από το µυαλό σου. Δεν το επιτρέπει η νεοφιλελεύθερη ιδεολογία, που όλα, ακόµα και τις κοινωνικές υπηρεσίες, µπορεί και τις ζωές των φτωχών, τις αντιµετωπίζει ως προϊόν που αγοράζεται και πωλείται.

Θα µπορούσες επίσης, κύριε Μητσοτάκη, να φορολογήσεις τα καρτέλ. Αλλά, τι είπα τώρα ο θεοµπαίχτης; «Θού, Κύριε, φυλακήν τώ στόµατι µου».