Από το «φιλαπόδηµον του Έλληνος» στην φιλαπόδηµη ψηφοθηρία

Toυ ΠΑΝΟΥ ΤΡΙΓΑΖΗ *

Αδιόρθωτη η εγχώρια Δεξιά γηράσκει µη διδασκόµενη, αν υπήρξε ποτέ νέα. Διευκρινίζω ότι Δεξιά και Αριστερά υπήρχε πάντοτε στις ταξικές κοινωνίες, ακόµα και πριν εµφανιστεί ο Μαρξ, δηλαδή, το εργατικό κίνηµα.

Άλλοτε, επαναστατική ήταν και η αστική τάξη, που όµως δεν εµφανίστηκε ταυτόχρονα σ’ όλες τις χώρες, ως αντιφεουδαρχική και αντιµοναρχική. Κορυφαίο επίτευγµα της η Γαλλική Επανάσταση το 1789, που ποτίστηκε µε πολύ ανθρώπινο αίµα, διακηρύχθηκε όµως από αυτή το τρίπτυχο «Ελευθερία – Ισότητα – Αδελφοσύνη». Με άλλα λόγια, η επικράτηση της αστικής Δηµοκρατίας και των φιλελεύθερων ιδεών (όχι νεοφιλελεύθερων) δεν ήταν αναίµακτη. Πολύ λιγότερο αιµατηρή ήταν η Οκτωβριανή Επανάσταση στη Ρωσία.

Σήµερα, η αυτοπροσδιοριζόµενη ως φιλελεύθερη παράταξη της Δεξιάς, δηλαδή η ΝΔ, ιδεολογικοπολιτικά είναι νεοφιλελεύθερη. Γι’ αυτό οι ιδιωτικοποιήσεις είναι το φόρτε της, η υπονόµευση του κράτους δικαίου επίσης. Ψηφοθηρεί ασύστολα µε τις προτάσεις της για την ψήφο των αποδήµων, ενώ µε τις πολιτικές της εντείνει την αιµορραγία της νέας µετανάστευσης, κυρίως νέων ανθρώπων µε πανεπιστηµιακούς τίτλους, πληγή που αποκαλείται και brain drain. Τους διώχνει πρώτα και ύστερα υπόσχεται εκπροσώπηση στη Βουλή.

Άλλοτε, οι απανταχού ελληνικές κοινότητες όχι µόνο αποδήµων αλλά και παλαιότερες, λόγω του Οθωµανού δυνάστη, πριν 200 χρόνια, διεκδικούσαν εκπροσώπηση στο Συµβούλιο Απόδηµου Ελληνισµού (ΣΑΕ), αρχικά πρόταση του ΣΥΝ που θεσµοθέτησε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Εγκαταλείφθηκε, όµως, από την κυβέρνηση Μητσοτάκη για να αυτοδιαλυθεί, χωρίς να έχει αποδώσει τα αναµενόµενα, αλλά δεν του άξιζε η κατάργηση.

Γενικότερα, η εγχώρια Δεξιά ουδέποτε είχε φιλοµεταναστευτική και φιλοπροσφυγική πολιτική, τόσο για τις εκτός της χώρας µας ροές, όσο και για τους αιτούντες άσυλο φυγάδες από εµπόλεµες χώρες ή περιοχές ακραίας φτώχειας και καταπίεσης των κάθε λογής µειονοτήτων. Αντιθέτως, παλαιότερα, εξωράιζε την αιµορραγία της µετανάστευσης ελλήνων, µιλώντας για το «φιλαπόδηµον του Έλληνος». Δηλαδή, οι δικοί µας απόδηµοι ήταν κάτι σαν αποδηµητικά πουλιά, ενώ την ίδια ώρα, ο λαός τραγουδούσε «κακούργα µετανάστευση, κακούργα ξενιτιά», για να θυµηθούµε και τον αξεπέραστο Στέλιο Καζαντζίδη.

Όσο για τις µεταναστευτικές ροές προς την χώρα µας, πέρασµα για την Ευρώπη, είναι πρόσφατο το έγκληµα στη Χίο που οδήγησε στην αφαίρεση δεκαπέντε ανθρώπινων ζωών, αλλά και πυροδότησε ρατσιστικές και ξενοφοβικές ιαχές από κυβερνητικά στελέχη, παρόµοιες µε εκείνες που είχαν ακουστεί για το Φαρµακονήσι και κυρίως για την Πύλο. Πρωτότυπος, αλήθεια ο πατριωτισµός των Πλεύρηδων και Γεωργιάδηδων που θέλουν την Ελλάδα στο σκαµνί της διεθνούς κοινής γνώµης. Δικός τους ο τίτλος του ανθέλληνα και του αντιδικαιωµατιστή.

Επανερχόµενος στο ζήτηµα της δράσης της Δεξιάς έναντι των εκτός συνόρων ελληνικών κοινοτήτων, επισηµαίνω ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη αρνείται επί χρόνια πρόταση του Συνδέσµου Μπάιρον για τον Φιλελληνισµό και τον Πολιτισµό για την καθιέρωση Ηµέρας Ελληνισµού της Διασποράς. Η πρόταση έχει κατατεθεί και εγγράφως στον αρµόδιο υπουργό παλαιότερα, είχε δε γνωστοποιηθεί µε απευθείας επικοινωνία στον πρόεδρο της Βουλής Κωνσταντίνο Τασούλα, σήµερα Πρόεδρο της Δηµοκρατίας.

Όσο για το ποια µπορεί να είναι η Ηµέρα αυτή, καταλληλότερη κρίνεται η 23η Φεβρουαρίου, ηµέρα έναρξης της Επανάστασης του 1821 από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη στην Μολδοβλαχία. Προσθέτω ότι αρχικά, η ιδέα αυτή είχε προκύψει το 2014 όταν τιµούσαµε τα 200 χρόνια της Φιλικής Εταιρείας, της οποίας αρχηγός ήταν ο Υψηλάντης.