Αντίπαλος του Τραµπ το αντιπολεµικό κίνηµα

Του ΠΑΝΟΥ ΤΡΙΓΑΖΗ *

No Kings, που σηµαίνει «Όχι µονάρχες», δηλαδή, αυταρχικοί ηγέτες σαν τον Τραµπ που κάνει πόλεµο ερήµην του Κογκρέσου µαζί µε τον οµοϊδεάτη του Μπέντζαµιν Νετανιάχου, διακήρυξαν εκατοµµύρια αµερικανοί πολίτες το Σάββατο 28 Μαρτίου, µε 3.200 διαδηλώσεις σε πενήντα Πολιτείες. Πρόκειται για αντιπολεµικό, αλλά και κίνηµα δηµοκρατίας που πυροδοτεί το γεγονός ότι ο ακροδεξιός σηµερινός πρόεδρος των ΗΠΑ επιτίθεται και στο εσωτερικό κατά των ανθρώπινων δικαιωµάτων σε πολλά πεδία, µε πρώτο το µεταναστευτικό.

Οι διαδηλώσεις στις ΗΠΑ βρήκαν µιµητές την ίδια µέρα στην Ευρώπη, ιδιαίτερα στο Λονδίνο, διαψεύδοντας επιπόλαιες εκτιµήσεις «από καθέδρας» ότι αντιπολεµικό κίνηµα δεν υφίσταται ή ότι τουλάχιστον δεν κάνει αισθητή την παρουσία του, όπως το 2003, που ΗΠΑ και Βρετανία εισέβαλαν στο Ιράκ επικαλούµενες, αφενός την κατάργηση του τυραννικού καθεστώτος του Σαντάµ και αφετέρου του ιρακινού πυρηνικού οπλοστασίου, το οποίο ήταν στις εκθέσεις της CIA, αλλά στην πραγµατικότητα δεν υπήρξε.

Πράγµατι, εκείνο το αντιπολεµικό κίνηµα ήταν µεγάλο, µαζικό και παγκόσµιας εµβέλειας, έχοντας αφετηρία το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουµ στην Φλωρεντία, Νοέµβριο του 2002, που στην λήξη του οργάνωσε προληπτική απάντηση στον προετοιµαζόµενο πόλεµο στο Ιράκ, µε συγκέντρωση και πορεία µισού εκατοµµυρίου.

Τώρα, ως χώρες και κοινωνίες έχουµε ενώπιόν µας τον παράνοµο πόλεµο ΗΠΑ- Ισραήλ εναντίον του Ιράν, µε τις καταστροφικές συνέπειες που συνεπάγεται. Η πιο δυναµική αντίδραση στον νέο πόλεµο υπήρξε µέσα στις ίδιες τις ΗΠΑ. Εξέλιξη, που µας υπενθύµισε ότι παλαιότερα, το αντιπυρηνικό-φιλειρηνικό κίνηµα είχε χαρακτηριστεί «διπλωµατία των λαών», µε τις παρεµβάσεις και πιέσεις του στις κυβερνήσεις χωρών της Ευρώπης να µη δεχτούν στο έδαφός τους πυραύλους µέσου βεληνεκούς. Τούτη την Διπλωµατία των Πολιτών σίγουρα φοβάται ο πρόεδρος Τραµπ, εν όψει και των ενδιάµεσων εκλογών του Νοεµβρίου στις ΗΠΑ.

Από την άλλη, η ΕΕ έχει ήδη πληγεί οικονοµικά και ενεργειακά από τον πολύχρονο πόλεµο στην Ουκρανία, απειλείται δε συχνά από τον Τραµπ και τον τραµπισµό. Άρα, οι κυβερνήσεις χωρών σαν της Γαλλίας και της Γερµανίας, υπό την πίεση και του παραδείγµατος Σάντσεθ, θα ήταν ανεπανόρθωτα εκτεθειµένες έναντι των αντίστοιχων λαών αν αποφάσιζαν να στείλουν δυνάµεις, όπως τους ζητήθηκε, για τον έλεγχο των Στενών του Ορµούζ.

Η άρνηση σύµπραξης στον πόλεµο του Ιράν πολλών ευρωπαίων συµµάχων των ΗΠΑ, στην ουσία ακινητοποίησε και το ΝΑΤΟ, προκαλώντας την οργή του «πλανητάρχη», µε πιθανολογούµενο το ενδεχόµενο απόσυρσης των ΗΠΑ, επιλογή µάλλον απίθανη, καθώς θα σήµαινε την διάλυση της Συµµαχίας. Διαλύει και κατεδαφίζει το διεθνές δίκαιο, θέλει να διαλύσει τον ΟΗΕ, ιδρύοντας δήθεν «Συµβούλιο Ειρήνης» για την Γάζα. Απίστευτο, αλλά ενδεχόµενο η διάλυση του ΝΑΤΟ από τον Τραµπ.

Εννοείται, από το νέο µεγάλο ενωτικό και παρεµβατικό αντιπολεµικό κίνηµα, δεν µπορεί να απουσιάζει ο ελληνικός λαός. Ιδού, λοιπόν, ένα σηµαντικότατο πεδίο συµπορεύσεων των δυνάµεων της Αριστεράς, συµπεριλαµβανοµένου του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, που οφείλει να θυµηθεί και να τιµήσει πρακτικά την φιλειρηνική κληρονοµιά του Ανδρέα Παπανδρέου.

Από την πλευρά του, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ µε τις µικρότερες σηµερινές δυνάµεις του, έχει ήδη κηρύξει πανελλαδική αντιπολεµική εκστρατεία, µε ήδη πολλές τοπικές εκδηλώσεις, ιδιαίτερα στην Αττική που µεταπασχαλινά θα πολλαπλασιαστούν. Ο αγώνας συνεχίζεται, αφού δεν δικαιώνεται! Καλή Ανάσταση από κάθε άποψη!

*Υπεύθυνος του Γραφείου Ειρήνης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ