Φαίη Σκορδά σε Άρη Καβατζίκη: «Με τσιγκλάς! Η σκέψη των παιδιών είναι αγνή» – «Η γλώσσα τους είναι σκληρή»
Με αφορμή τη συνέντευξη της αθλήτριας του τάε κβον ντο και Παραολυμπιονίκη Έλενας Παπασταματοπούλου στην κάμερα της εκπομπής «For You», η Φαίη Σκορδά και οι συνεργάτες της συζήτησαν για το bullying, τη διαφορετικότητα και τον καθοριστικό ρόλο της οικογένειας στη διαμόρφωση της συμπεριφοράς των παιδιών.
Η Έλενα Παπασταματοπούλου μίλησε ανοιχτά για τις δύσκολες στιγμές που αντιμετώπισε στα σχολικά της χρόνια, καθώς και για τα περιστατικά bullying που βίωσε. Η προσωπική της ιστορία, αλλά και η δύναμη με την οποία κατάφερε να ξεπεράσει τα εμπόδια, στάθηκαν αφορμή για μια ευρύτερη συζήτηση στο πλατό.
Η συγκινητική ιστορία της Έλενας Παπασταματοπούλου
Ο Άρης Καβατζίκης αναφέρθηκε στις δύσκολες εμπειρίες της Παραολυμπιονίκη και στον τρόπο με τον οποίο ένα παιδικό τραύμα μπορεί να μετατραπεί, με τα χρόνια, σε δύναμη και κινητήριο μοχλό.
«Συγχαρητήρια σε αυτό το κορίτσι. Εγώ πάντως με τα παιδιά πάντα ταυτίζομαι και στην περίπτωση αυτή. Πώς αυτό το τραύμα, το ότι κάθομαι σε μια αυλή σχολείου μόνος μου, μετατρέπεται και μετουσιώνεται σε αυτό που βλέπουμε σήμερα;» αναρωτήθηκε ο δημοσιογράφος.
Η πορεία της Έλενας αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα ανθρώπου που δεν επέτρεψε στις αρνητικές εμπειρίες του παρελθόντος να καθορίσουν τη ζωή του. Μέσα από τον αθλητισμό, την επιμονή και τη σκληρή δουλειά, κατάφερε να διακριθεί και να αποτελέσει πρότυπο για πολλά παιδιά και νέους.
Φαίη Σκορδά: «Η σκέψη των παιδιών είναι αγνή»
Στη συνέχεια, ο Άρης Καβατζίκης στάθηκε στη συμπεριφορά των παιδιών και υποστήριξε πως, σε αρκετές περιπτώσεις, «τα παιδιά είναι σκληρά». Η συγκεκριμένη τοποθέτηση προκάλεσε την αντίδραση της Φαίης Σκορδά, η οποία διαφώνησε και θέλησε να εξηγήσει τη δική της οπτική.
«Τα παιδιά είναι σκληρά, τώρα μεγάλη κουβέντα. Με τσιγκλάς! Θεωρώ ότι η σκέψη των παιδιών είναι αγνή και δεν βλέπουν τη διαφορετικότητα. Το θέμα είναι τι περνάμε στα παιδιά», ανέφερε χαρακτηριστικά η παρουσιάστρια.
Η Φαίη Σκορδά υπογράμμισε πως ένα παιδί δεν γεννιέται με προκαταλήψεις ούτε αντιμετωπίζει από μόνο του τη διαφορετικότητα ως κάτι αρνητικό. Αντίθετα, όπως εξήγησε, οι αντιλήψεις και οι συμπεριφορές αυτές διαμορφώνονται από τα ερεθίσματα που δέχεται μέσα στο οικογενειακό και κοινωνικό του περιβάλλον.
«Δεν μπορεί ένα παιδί από μόνο του να δει μια οποιαδήποτε διαφορετικότητα και να πει “α, δεν σε θέλω”. Δεν γίνεται αυτό. Πρέπει να είναι προσλαμβάνουσες οι οποίες βγαίνουν από το παιδί», πρόσθεσε.
Ο ρόλος της οικογένειας στη συμπεριφορά των παιδιών
Η συζήτηση ανέδειξε για ακόμη μία φορά τη σημασία του τρόπου με τον οποίο οι γονείς και οι ενήλικες μιλούν στα παιδιά για τη διαφορετικότητα. Οι αντιλήψεις που μεταφέρονται στο σπίτι, στο σχολείο και στο ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο ένα παιδί αντιλαμβάνεται και αντιμετωπίζει τους άλλους.
Η αποδοχή, η ενσυναίσθηση και ο σεβασμός δεν είναι έννοιες που κατακτώνται αυτόματα. Καλλιεργούνται καθημερινά μέσα από τη στάση των ενηλίκων, τα παραδείγματα που δίνουν και τον τρόπο με τον οποίο αντιδρούν σε συμπεριφορές αποκλεισμού ή κοροϊδίας.
Από την πλευρά του, ο Άρης Καβατζίκης αναγνώρισε πως η Φαίη Σκορδά μιλά έχοντας και την οπτική του γονιού, ωστόσο επέμεινε στη δική του θέση.
«Εσύ έχεις το φίλτρο του γονιού και το καταλαβαίνω. Απλά, αν δεν υπάρχουν οι προσλαμβάνουσες, η γλώσσα των παιδιών είναι σκληρή», απάντησε.
Η παρατήρησή του εστίασε στο γεγονός ότι τα παιδιά συχνά εκφράζονται αυθόρμητα, χωρίς να υπολογίζουν τις συνέπειες των λόγων τους. Η έλλειψη φίλτρου μπορεί να οδηγήσει σε σκληρές εκφράσεις, ακόμη και αν δεν υπάρχει πρόθεση να πληγώσουν κάποιον.
Η Φαίη Σκορδά συμφώνησε με αυτή την επισήμανση, καταλήγοντας: «Ναι, γιατί δεν έχει φίλτρα».
Η συζήτηση ανάμεσα στη Φαίη Σκορδά και τον Άρη Καβατζίκη ανέδειξε δύο διαφορετικές, αλλά συμπληρωματικές, πλευρές του ίδιου ζητήματος. Από τη μία, η αγνή σκέψη των παιδιών και η απουσία έμφυτων προκαταλήψεων· από την άλλη, η σκληρότητα της παιδικής γλώσσας όταν δεν υπάρχει καθοδήγηση και ουσιαστική ενημέρωση.
Το μήνυμα που προκύπτει είναι πως η αντιμετώπιση της διαφορετικότητας ξεκινά από την οικογένεια και συνεχίζεται στο σχολείο και την κοινωνία. Η ιστορία της Έλενας Παπασταματοπούλου υπενθυμίζει ότι, παρά τις δυσκολίες, η αποδοχή και η ενδυνάμωση μπορούν να αλλάξουν τη ζωή ενός ανθρώπου.
Σχετικά Άρθρα
Δείτε επίσης