Παρέμβαση Σαμαρά για την στεγαστική κρίση: «Κρίνεται η δημογραφική και αναπτυξιακή δυναμική της χώρας» (βίντεο)
- Ο Αντώνης Σαμαράς τονίζει ότι η στεγαστική κρίση απειλεί το δημογραφικό μέλλον της χώρας, καθώς τα νέα ζευγάρια δυσκολεύονται να βρουν προσιτή κατοικία.
- Επισημαίνει την αντίφαση να υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες κλειστά ακίνητα στην Ελλάδα, ιδιαίτερα στην Αττική, ενώ πολλοί πολίτες αδυνατούν να βρουν σπίτι.
- Προτείνει χαμηλότοκα δάνεια ανακαίνισης, φορολογικά κίνητρα και νομοθετικές ρυθμίσεις για να ανοίξουν τα κλειστά σπίτια αντί να προωθείται νέα δόμηση.
Στη στεγαστική κρίση και τις επιπτώσεις της στο δημογραφικό πρόβλημα της χώρας εστιάζει με νέα παρέμβασή του ο Αντώνης Σαμαράς, προτείνοντας μέτρα για την αξιοποίηση των εκατοντάδων χιλιάδων κλειστών κατοικιών.
Ειδικότερα, ο Αντώνης Σαμαράς επισημαίνει ότι η στεγαστική κρίση δεν αποτελεί μόνο οικονομικό πρόβλημα, αλλά έχει άμεσες δημογραφικές διαστάσεις, καθώς τα νέα ζευγάρια δυσκολεύονται να βρουν προσιτή κατοικία και, ως εκ τούτου, διστάζουν να δημιουργήσουν οικογένεια. Όπως αναφέρει, μόνο στην Αττική, όπου συγκεντρώνεται σχεδόν το 40% του πληθυσμού της χώρας, οι κλειστές κατοικίες ξεπερνούν το μισό εκατομμύριο.
Αποδίδει το φαινόμενο σε μια σειρά παραγόντων, όπως το κόστος συντήρησης των ακινήτων, οι κληρονομικές εκκρεμότητες και η υποβάθμιση περιοχών, ενώ κάνει ειδική αναφορά στη ζήτηση για βραχυχρόνιες μισθώσεις τύπου Airbnb, στη Golden Visa και στα προγράμματα στέγασης μεταναστών που διαχειρίζονται ΜΚΟ, αφήνοντας αιχμές για την έλλειψη διαφάνειας σε ορισμένες περιπτώσεις.
Ο πρώην πρωθυπουργός τάσσεται κατά της επέκτασης της δόμησης και της κατασκευής νέων κατοικιών, όταν υπάρχει ήδη τόσο μεγάλο ανεκμετάλλευτο οικιστικό απόθεμα, προειδοποιώντας ότι η περαιτέρω τσιμεντοποίηση δεν αποτελεί απάντηση στο πρόβλημα. «Από το στεγαστικό κρίνεται η δημογραφική και η αναπτυξιακή δυναμική της χώρας», καταλήγει, συνδέοντας ευθέως την πρόσβαση σε προσιτή κατοικία με το μέλλον της Ελλάδας.
Αναλυτικά η παρέμβαση Σαμαρά:
Ας μιλήσουμε για τη Στεγαστική κρίση.
Η Ελλάδα είχε ένα από τα υψηλότερα ποσοστά ιδιοκατοίκησης…
Και σήμερα τα νέα ζευγάρια δεν βρίσκουν σπίτια με προσιτά ενοίκια – ούτε οι φοιτητές όταν σπουδάζουν μακριά από το πατρικό τους.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο «στεγαστικό».
Έχει και δημογραφικές διαστάσεις.
Όταν τα νέα ζευγάρια δεν μπορούν να λύσουν το πρόβλημα της στέγασης, διστάζουν να κάνουν οικογένεια. Διστάζουν ακόμα περισσότερο να κάνουν παιδιά.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο Ελληνικό.
Το αντιμετωπίζουν και άλλες Ευρωπαϊκές χώρες…
Αλλά εδώ έχουμε μιαν ιδιαιτερότητα:
Από τη μια πλευρά, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι δεν βρίσκουν σπίτι.
Από την άλλη, εκατοντάδες χιλιάδες σπίτια παραμένουν κλειστά!
Πόσα; Μόνο στην Αττική, όπου συγκεντρώνεται σχεδόν το 40% του πληθυσμού της χώρας, υπάρχουν πάνω από μισό εκατομμύριο κλειστές κατοικίες!
Τα σπίτια αυτά είναι κλειστά γιατί δεν μπορούν οι ιδιοκτήτες τους να τα συντηρήσουν, γιατί είναι εγκλωβισμένα σε κληρονομικές διαμάχες, γιατί βρίσκονται σε υποβαθμισμένες περιοχές.
Κι ακόμα, τα διαθέσιμα σπίτια έχουν απλησίαστα ενοίκια, γιατί ανεβάζουν τις τιμές τους εξωγενείς παράγοντες όπως η ζήτηση για Rbnb, για Golden Visa, η προγράμματα για στέγαση παράνομων μεταναστών που διαχειρίζονται ΜΚΟ – συχνά με όχι και τόσο διαφανείς όρους…
Πρέπει να ανοίξουν αυτά τα εκατοντάδες χιλιάδες κλειστά σπίτια! Το κράτος μπορεί με χαμηλό κόστος και σε πολύ σύντομο χρόνο, να απελευθερώσει ένα σημαντικό ποσοστό από τα υπάρχοντα ακίνητα. Πως;
- Με χαμηλότοκα δάνεια για τη ανακαίνισή τους.
- Με νομοθετικές ρυθμίσεις, που θα ξεμπλοκάρουν όσα βρίσκονται σε κληρονομική εκκρεμότητα.
- Με ευνοϊκή φορολογική μεταχείριση όσων ανοίγουν τα κλειστά σπίτια τους. — Με ευνοϊκή φορολογική μεταχείριση ενοικίασης σπιτιών έναντι άλλων χρήσεων.
- Με κίνητρα στους νέους να εγκατασταθούν στην επαρχία. Μέτρα που αυξάνουν την προσφορά εκεί που υπάρχει μεγάλο απόθεμα κλειστών κατοικιών και μειώνουν την ζήτηση από εξωγενείς πηγέςμπορούν να μειώσουν τα ενοίκια και να δώσουν εισόδημα σε πολλές οικογένειες ιδιοκτητών που σήμερα τα έχουν κλειστά.
Αυτό κοστίζει πολύ λιγότερο από το να κατασκευάσουμε νέα γενιά εργατικών πολυκατοικιών όταν έχουμε τόσες εκατοντάδες χιλιάδες κλειστές – και αχρηστευμένες – κατοικίες. Ή πολύ περισσότερο όταν ακούμε να γίνεται λόγος για νέα αύξηση του συντελεστή δόμησης.
Είναι παράλογο να υπάρχουν τόσα ακατοίκητα οικήματα και εμείς να επιλέγουμε να… τσιμεντώσουμε ό,τι έχει γλιτώσει ως τώρα!
Στο στεγαστικό υπάρχει ήδη μια τεράστια στρέβλωση. Κι εμείς πρέπει να καταργήσουμε τη στρέβλωση. Όχι να την κάνουμε χειρότερη. Και να λύσουμε το στεγαστικό για εκατοντάδες χιλιάδες νέους ανθρώπους.
Που τους χρειαζόμαστε να μείνουν εδώ, και να κάνουν οικογένεια.
Μη κάνουμε λάθος: Από το στεγαστικό κρίνεται η δημογραφική και η αναπτυξιακή δυναμική της χώρας. Κρίνεται, τελικά, το ίδιο το μέλλον αυτού του τόπου.
Σχετικά Άρθρα
Δείτε επίσης