Χάρης Ασημακόπουλος: «Κανέναν δεν τον παίρνουν επειδή είναι ωραίος ή έχει ταλέντο, σε παίρνουν γιατί βολεύεις»

Στην εκπομπή «Καλύτερα αργά» βρέθηκε τα μεσάνυχτα της Παρασκευής 6 Νοεμβρίου 2026 ο Χάρης Ασημακόπουλος, σε μια συζήτηση με την Αθηναΐδα Νέγκα που κινήθηκε γύρω από την επαγγελματική του πορεία, τις δύσκολες προσωπικές του στιγμές, το τροχαίο στη λεωφόρο Συγγρού, αλλά και την απώλεια της μητέρας του.

Ο ηθοποιός μίλησε με αφοπλιστική ειλικρίνεια για τον τρόπο με τον οποίο ξεκίνησε στην τηλεόραση, για την τύχη που συχνά παίζει καθοριστικό ρόλο στον χώρο της υποκριτικής, αλλά και για τη διαχείριση της κατάθλιψης και του πένθους.

Χάρης Ασημακόπουλος: Η απρόσμενη αρχή στην τηλεόραση

Αναφερόμενος στον πρώτο του τηλεοπτικό ρόλο στη σειρά «Η ζωή μας μια βόλτα», ο Χάρης Ασημακόπουλος θυμήθηκε πως αρχικά δεν προοριζόταν για έναν από τους βασικούς χαρακτήρες. Εκείνη την περίοδο εργαζόταν ως βοηθός σκηνοθέτη και είχε έρθει σε επαφή με τον Γιάννη Ιορδανίδη, ο οποίος συνεργαζόταν με τον Χριστόφορο Παπακαλιάτη και τη Μίρκα Παπακωνσταντίνου σε θεατρική παράσταση.

«Ήμουν βοηθός ενός σκηνοθέτη, του Γιάννη Ιορδανίδη, ο οποίος τότε είχε κανονίσει να συνεργαστεί με τον Χριστόφορο Παπακαλιάτη και τη Μίρκα Παπακωνσταντίνου σε ένα θεατρικό. Είχε επαφές με τον Χριστόφορο και μου είπε ότι έψαχναν κάποιον για έναν μικρό ρόλο, ενός σερβιτόρου, σε τρία επεισόδια. Μου πρότεινε να πάω να με δουν», περιέγραψε.

Ο ίδιος πήγε στην οντισιόν έχοντας στο μυαλό του ότι θα δοκιμαστεί για τον ρόλο του σερβιτόρου. Ωστόσο, λίγο αργότερα δέχθηκε ένα τηλεφώνημα που άλλαξε τα δεδομένα.

«Μου έδωσαν να διαβάσω κάτι και, καθώς επέστρεφα στο σπίτι με ταξί, με πήραν τηλέφωνο από το Studio ATA για να μου στείλουν τα κείμενα για τον ρόλο του Πέτρου. Εγώ είχα πάει για τον ρόλο του σερβιτόρου και τους είπα ότι μάλλον κάνουν λάθος. Μου απάντησαν ότι δεν είχαν κάνει λάθος και πως με ήθελαν για τον συγκεκριμένο ρόλο. Ούτε στον εαυτό μου δεν μπορούσα να το πιστέψω», είπε χαρακτηριστικά.

Ο ρόλος αυτός αποτέλεσε μια σημαντική ευκαιρία για τον ηθοποιό, ο οποίος κατάφερε να ξεχωρίσει στην κάμερα και να ενταχθεί τελικά στη σειρά.

«Σε παίρνουν γιατί βολεύεις»

Ο Χάρης Ασημακόπουλος μίλησε χωρίς ωραιοποιήσεις για τον τρόπο με τον οποίο γίνονται οι επιλογές στον καλλιτεχνικό χώρο. Όπως ανέφερε, το ταλέντο και η εξωτερική εμφάνιση δεν αρκούν πάντα για να εξασφαλίσει κάποιος μια δουλειά.

«Τους έγραψα καλά στην κάμερα. Τα είπα όπως ήθελαν και έτσι με πήραν. Νομίζω ότι ακόμη και σήμερα αυτό ισχύει. Κανέναν δεν τον παίρνουν επειδή είναι ωραίος ή επειδή έχει ταλέντο. Σε παίρνουν γιατί βολεύεις», δήλωσε.

Παράλληλα, στάθηκε ιδιαίτερα στον ρόλο που διαδραματίζει η τύχη, υπογραμμίζοντας πως πολλά ταλαντούχα άτομα παραμένουν εκτός εργασίας, ενώ άλλοι, που μπορεί να μην έχουν την ίδια καλλιτεχνική αρτιότητα, βρίσκουν περισσότερες ευκαιρίες.

«Αν δεν έχεις τύχη, θα κάτσεις σπίτι σου. Ξέρεις πόσα ταλαντούχα παιδιά κάθονται σπίτι τους; Και πόσα ατάλαντα παιδιά δουλεύουν; Πόσα ατάλαντα παιδιά δουλεύουμε; Το λέω για να μην παρεξηγηθεί κανείς», πρόσθεσε με το χαρακτηριστικό του χιούμορ.

Το τροχαίο στη λεωφόρο Συγγρού

Ο ηθοποιός αναφέρθηκε και στο τροχαίο που είχε στη λεωφόρο Συγγρού, εξηγώντας με λεπτομέρειες πώς έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου του.

«Με χτύπησε ένας στην πίσω ρόδα και μου έσπασε τον πίσω δεξί ημιάξονα. Η ρόδα γύρισε προς τα μέσα και, όταν πάτησα φρένο, το αυτοκίνητο σηκώθηκε στις δύο ρόδες. Έτσι όπως ήταν, κατευθύνθηκε και χτύπησε στον τοίχο. Ευτυχώς δεν σκότωσα κανέναν άνθρωπο», είπε.

Μετά το ατύχημα, το αυτοκίνητο επισκευάστηκε, όμως η οικογένειά του αντιμετώπισε με αρκετή επιφύλαξη την επιστροφή του στην οδήγηση. Ο ίδιος παραδέχθηκε πως δεν αισθανόταν ιδιαίτερα άνετα πίσω από το τιμόνι.

«Έφτιαξαν το παλιό αυτοκίνητο, το ζυγοστάθμισαν και είπαν “μην το ξαναδώσουμε στον βλαμμένο, γιατί αν το ξανασπάσει δεν θα έχουμε αυτοκίνητο ως οικογένεια”. Για λίγο ο πατέρας μου δεν μου το έδινε. Μετά συνειδητοποίησα ότι όταν μπαίνω σε αυτοκίνητο βάζω μουσική και τραγουδάω. Δεν είμαι οδηγός», ανέφερε χαμογελώντας.

Η ζωή με λίγα και η κατάθλιψη

Μιλώντας για τις περιόδους κατά τις οποίες δεν εργαζόταν, ο Χάρης Ασημακόπουλος εξήγησε ότι έχει μάθει να ζει απλά και να βρίσκει χαρά σε καθημερινές, οικονομικές δραστηριότητες.

«Έχω μάθει να ζω με λίγα. Έχω μάθει να περνάω πάρα πολύ καλά παίζοντας μπιρίμπα με φίλους και τρώγοντας φακές. Αυτά δεν χρειάζονται πολλά χρήματα», σημείωσε.

Σε ερώτηση σχετικά με το αν έχει αφήσει πίσω του την κατάθλιψη, απάντησε πως δεν θεωρεί ότι πρόκειται για κάτι που εξαφανίζεται οριστικά. «Νομίζω ότι αυτό δεν φεύγει. Δεν μπορείς να πεις “έφυγε”. Μπορείς να πεις ότι αυτή την περίοδο είμαι καλά», εξήγησε, περιγράφοντας με ειλικρίνεια μια κατάσταση που πολλοί άνθρωποι αντιμετωπίζουν σιωπηλά.

Η απώλεια της μητέρας του

Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η αναφορά του στη μητέρα του, η οποία έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 86 ετών. Ο ηθοποιός μίλησε για τις τελευταίες ημέρες που πέρασαν μαζί και για τον τρόπο με τον οποίο επέλεξε να διαχειριστεί την απώλειά της.

«Έφυγε πλήρης ημερών, χαμογελαστή, όρθια και αξιοπρεπής. Περάσαμε μαζί την τελευταία εβδομάδα, φάγαμε, κάναμε πράγματα και περάσαμε υπέροχα. Μπορεί να χάνεις τη μητέρα σου, αλλά όταν σκέφτεσαι τον τρόπο με τον οποίο έφυγε, καταλαβαίνεις ότι έφυγε όπως η ίδια θα ήθελε», είπε.

Ο Χάρης Ασημακόπουλος εξήγησε πως αντί να επικεντρωθεί μόνο στη θλίψη, θέλησε να τιμήσει τη ζωή της και όλα όσα μοιράστηκαν. «Τι να στεναχωρηθώ που έχασα τη μητέρα μου; Πάρτι έκανα και το γλέντησα. Γιατί πέρασε από τη ζωή μου», ανέφερε.

Όπως αποκάλυψε, αυτή την οπτική την έμαθε από έναν φίλο του, τον σκηνογράφο Γιώργο Ασημακόπουλο, ο οποίος είχε ζητήσει από τους δικούς του ανθρώπους να γιορτάσουν τη ζωή του μετά τον θάνατό του. «Στα σαράντα του κάναμε ένα μεγάλο πάρτι, με σούβλες, αρνιά και φίλους, για να τον γλεντήσουμε. Από εκεί έμαθα ότι πρέπει να γλεντάς τους ανθρώπους που περνούν από τη ζωή σου», είπε.

Κλείνοντας, τόνισε πως το πένθος δεν εξαφανίζεται, αλλά συνυπάρχει με την αγάπη και τις αναμνήσεις. «Το πένθος είναι πένθος και το κουβαλάς μέσα σου. Ούτε τη μητέρα μου ξεχνάω ούτε τον Γιώργο μπορώ να ξεχάσω». Μέσα από τα λόγια του, ο Χάρης Ασημακόπουλος ανέδειξε μια διαφορετική, βαθιά ανθρώπινη ματιά στη ζωή, στην απώλεια και στις ευκαιρίες που συχνά έρχονται όχι μόνο χάρη στο ταλέντο, αλλά και χάρη στη συγκυρία και την τύχη.