Σοκάρει η Λυδία Κονιόρδου: «Δέχθηκα βία σε όλες τις μορφές της, τόσο χυδαία και ακραία λεκτική που με πλήγωνε πάρα πολύ»

Η έμπειρη πρωταγωνίστρια περιέγραψε περιστατικά που, όπως ανέφερε, τη σημάδεψαν κατά την παιδική της ηλικία, αλλά και αργότερα, κάνοντας λόγο για διαφορετικές μορφές βίας που έχουν αντιμετωπίσει οι γυναίκες. «Όλες οι γυναίκες έχουμε ζήσει τη βία σε όλες τις μορφές της. Όταν ήμουν παιδί, είχα δεχθεί λεκτική βία τόσο χυδαία και τόσο ακραία που με πλήγωνε πάρα πολύ. Ύστερα, παλαιότερα, υπήρχαν οι λεγόμενοι εφαψίες. Σε έπιαναν, σε χούφτωναν, σε στριμώχνανε», σημείωσε η Λυδία Κονιόρδου.

Στη συνέχεια, αναφέρθηκε σε ένα περιστατικό που θυμάται από την παιδική της ηλικία, όταν η γιαγιά της την πήγαινε να παρακολουθήσει παιδικές ταινίες στον κινηματογράφο. «Θυμάμαι τη γιαγιά μου, που με πήγαινε να δω παιδικό σινεμά και ήταν ο εφιάλτης μου. Από που “φύτρωναν” αυτά τα χέρια; Από κάτω, από μπρος, από πίσω, από παντού… “Φύτρωναν” χέρια που, σαν κοριτσάκι τότε εγώ, προσπαθούσαν να με χουφτώσουν και αυτό ήταν πάρα πολύ τραυματικό για μένα», ανέφερε.

Η ίδια εξήγησε ότι δεν μιλούσε για όσα συνέβαιναν, καθώς φοβόταν πως η αντίδραση της γιαγιάς της θα προκαλούσε μεγαλύτερη αναστάτωση. «Δεν τολμούσα να πω τίποτα γιατί η γιαγιά μου, έτσι και της έλεγα κάτι, θα σήκωνε το σινεμά στο πόδι! Και θα γινόμασταν ρεζίλι, έτσι ένιωθα. Δεν έλεγα τίποτα και το υπέφερα», είπε χαρακτηριστικά. Η Λυδία Κονιόρδου πρόσθεσε ότι υπέμενε την κατάσταση καθ’ όλη τη διάρκεια της προβολής, περιγράφοντας την εμπειρία ως μαρτύριο. «Υπέφερα όλη τη διάρκεια αυτής της προβολής, έχοντας αυτό το μαρτύριο. Πέρα από το ότι έξω από το σπίτι μου ήταν κάποιος που με παρακολούθησε, όταν πήγαινα στα αγγλικά και επέστρεφα με το λεωφορείο», ανέφερε στη συνέντευξή της στον Alpha.

Κλείνοντας την αναφορά της στο συγκεκριμένο περιστατικό, περιέγραψε ότι ο άνδρας της επιτέθηκε όταν αντιλήφθηκε πως εκείνη απομακρυνόταν, ενώ, όπως είπε, τη βοήθησαν τα σκυλιά της γειτονιάς. «Όταν είδε ότι θα με χάσει, μου όρμησε και το μόνο που κατάφερα να κάνω ήταν να βγάλω μια μεγάλη φωνή, μια κραυγή και με έσωσαν τα σκυλιά της γειτονιάς…», κατέληξε.